Juventusi krijoi shumë, kontrolloi ndeshjen dhe e dominoi Lecce-n për pjesën më të madhe të takimit, por mungesa e saktësisë para portës bëri që bardhezinjtë të mos shkonin më shumë se një barazim zhgënjyes në Torino. Një mbrëmje që pasqyron në mënyrë perfekte paradoksin e futbollit: lojë bindëse, raste të shumta dhe asnjë gol.

Skuadra e drejtuar nga Luciano Spalletti zhvilloi ndoshta një nga paraqitjet më të mira sezonale, veçanërisht në pjesën e parë. Dy shtylla, një penallti e humbur dhe një seri rastesh të pastra shënimi tregojnë qartë epërsinë e Juventusit. Megjithatë, David dhe Openda nuk ishin në nivelin e manovrës ofensive të skuadrës. Penalltia e gabuar nga David dhe rasti i humbur nga Openda pas shtyllës së Yildiz u shndërruan në një nate të pafat për bardhezinjtë.

Lecce u mbrojt me një bllok shumë të ulët dhe kompakt, duke u rreshtuar shpesh në një 5-4-1 në fazën mbrojtëse. Pavarësisht kësaj, Juventusi arriti ta çmontonte mbrojtjen kundërshtare përmes lëvizshmërisë së Yildiz në krahun e majtë dhe një strukture loje 4-2-3-1, me McKennie pas sulmuesit kryesor dhe me mbështetje të vazhdueshme nga mesfusha.

Kalulu dhe Cambiaso garantuan gjerësi dhe thellësi, ndërsa Locatelli dhe Thuram ndihmuan në ndërtimin e aksioneve, duke lejuar një lojë më pozicionale dhe më të organizuar se zakonisht. Në pjesën e dytë, me futjen e Zhegrova-s dhe kalimin në një 4-2-4 ofensiv, Juventusi tentoi sulmin final, por pa sukses.

Pas ndeshjes, Spalletti u shpreh optimist, duke theksuar se me këtë nivel loje fitoret do të vijnë. Megjithatë, për ta kthyer dominimin në pikë të plota, Juventusi duhet patjetër të rregullojë saktësinë e sulmuesve të tij.