Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, deklaroi në prag të Konferencës së radhës Shqipëri–Bashkimi Europian se mbyllja teknike e kapitujve nuk mund të përdoret nga qeveria për të fshehur largësinë reale të vendit nga standardet europiane.

Në një reagim në rrjetet sociale, Tabaku theksoi se integrimi europian nuk matet me ceremonitë në Bruksel apo me propagandën e qeverisë, por me cilësinë e arsimit, investimet në kërkimin shkencor, kushtet e biznesit, sundimin e ligjit dhe respektimin e pronës dhe të interesit publik.

“Sa larg apo sa afër jemi me Bashkimin Europian? Kjo është pyetja që çdo qytetar shqiptar duhet t’i bëjë sot vetes”, u shpreh Tabaku.

Ajo përmendi ligjin për investimet strategjike, ndryshimet për zonat e mbrojtura, ndërhyrjet mbi tokat bujqësore dhe koncesionet e porteve si shembuj të legjislacionit që, sipas saj, bie ndesh me frymën dhe standardet e Bashkimit Europian.

“Mbyllja e kapitujve nuk do të thotë automatikisht se po shkojmë drejt Europës. Është një proces teknik, që ka ndodhur dhe do të vazhdojë të ndodhë. Ajo që na çon në Bashkimin Europian janë vlerat, standardet dhe normat europiane”, deklaroi Tabaku.

Sipas deputetes demokrate, paradoksi i Shqipërisë së sotme është se ndërsa qeveria feston procedurat në Bruksel, qytetarët kërkojnë në rrugët dhe sheshet e vendit pikërisht ato parime mbi të cilat është ndërtuar Europa: barazi përpara ligjit, institucione që u shërbejnë qytetarëve, ekonomi të drejtë dhe fundin e ligjeve me porosi.

Fjala e Tabakut

Sa larg apo sa afër jemi me Bashkimin Europian?

Kjo është pyetja që çdo qytetar shqiptar duhet t’i bëjë sot vetes, ndërkohë që lajmi dhe propaganda e madhe e qeverisë lidhen me mbylljen e tre kapitujve.

Kjo pyetje merr vlerë kur krahasojmë se ku ndodhet Shqipëria në raport me vendet e Bashkimit Europian dhe të rajonit.

A kemi arsim më cilësor? A kemi klasa me më pak nxënës? A zgjedhin të rinjtë të arsimohen në Shqipëri apo largohen jashtë vendit?

Këto janë pyetje të drejta, që bëhen çdo ditë në sheshin e protestës, në tryezat e familjeve shqiptare dhe nga nënat që detyrohen t’i largojnë fëmijët e tyre jashtë Shqipërisë për t’u arsimuar.

Dhe këto pyetje lidhen drejtpërdrejt me procesin e integrimit.

Sot, vetëm 0.17% e buxhetit shkon për kërkimin shkencor, ndërkohë që objektivi është 1% e Prodhimit të Brendshëm Bruto. Kjo tregon se jemi ende larg.

E njëjta gjë ndodh edhe me biznesin. Biznesit shqiptar mund t’i duhen 30 vjet që të përafrohet me standardet, produktivitetin dhe normat e bizneseve europiane. Edhe kjo tregon se jemi larg.

Larg Europës na mbajnë edhe ligjet që bien ndesh me frymën e Bashkimit Europian: ligji për investimet strategjike, ndryshimet për zonat e mbrojtura, ndërhyrjet mbi tokat bujqësore, koncesionet e porteve dhe shumë ligje të tjera.

Të gjitha këto tregojnë se sa larg Europës jemi në realitet.

Mbyllja e kapitujve nuk do të thotë automatikisht se po shkojmë drejt Europës. Ajo është pjesë e një procesi teknik, që ka ndodhur dhe do të vazhdojë të ndodhë.

Ajo që na çon në Bashkimin Europian janë vlerat, standardet dhe normat europiane.

Vlera që, fatkeqësisht, shqiptarët sot po detyrohen t’i kërkojnë nga sheshi i protestës.