Pse kilogramët kthehen - shkenca zbulon çfarë ndodh në trup

Shumë njerëz hyjnë në procesin e humbjes së peshës me motivim të madh, disiplinë dhe një plan të qartë. Megjithatë, pavarësisht përpjekjeve, rezultatet shpesh mungojnë ose janë jetëshkurtra.

Pas një diete, kilogramët kthehen, ndonjëherë edhe më shpejt se sa janë humbur. Ky fenomen nuk është i rastësishëm - është i rrënjosur thellë në biologjinë e trupit të njeriut.

Trupi ka "gamën" e vet të peshës

Një nga konceptet kryesore në kuptimin e humbjes së peshës është teoria e pikës së caktuar. Sipas kësaj ideje, trupi përpiqet të mbajë një diapazon të caktuar të peshës trupore që e konsideron të sigurt. Kur një person fillon të humbasë peshë papritur, trupi nuk e percepton këtë si përparim, por si një kërcënim potencial.

Në përgjigje, trupi aktivizon një sërë mekanizmash: ngadalëson konsumin e energjisë, rrit ndjenjën e urisë dhe zvogëlon ndjenjën e ngopjes. Me fjalë të tjera, ai po përpiqet të rifitojë peshën e humbur.

Metabolizmi përshtatet

Gjatë dietave kufizuese, ndodh një proces i njohur si termogjenezë adaptive. Kjo do të thotë që trupi bëhet më efikas në energji dhe konsumon më pak kalori për të njëjtat aktivitete, madje edhe në pushim.

Si rezultat, një person që ka humbur peshë mund të ketë një metabolizëm më të ngadaltë se para dietës. Kjo është arsyeja pse është më e vështirë të humbasësh peshën e tepërt dhe më e lehtë të rifitosh kilogramët.

Hormonet ndikojnë në urinë dhe ngopjen

Humbja e peshës nuk është vetëm çështje vullneti, por është e lidhur fort me hormonet. Dy hormone kryesore janë leptina dhe ghrelina.Leptina i dërgon një sinjal trurit se jemi të ngopur, ndërsa grelina stimulon urinë. Pas humbjes së peshës, nivelet e leptinës ulen dhe nivelet e grelinës rriten. Rezultati është rritja e urisë dhe një ndjenjë më e dobët e ngopjes, pikërisht në momentin kur personi përpiqet të hajë më pak.

Problemi me dietat kufizuese

Shumë dieta bazohen në rregulla të rrepta dhe një reduktim të ndjeshëm të kalorive. Edhe pse ato mund të japin rezultate të shpejta, janë të vështira për t'u mbajtur në planin afatgjatë. Presioni psikologjik, ndjenjat e privimit dhe mendimet e vazhdueshme për ushqimin shpesh çojnë në ngrënie të tepërt pasi dieta të ketë mbaruar.

Kështu fillon cikli i njohur: dieta, humbje peshe, rifitim peshe dhe frustrim.

Truri dhe dëshira për ushqim

Truri i njeriut është programuar në mënyrë evolucionare për të kërkuar ushqime me kalori të larta. Ushqimet e pasura me sheqer dhe yndyrë aktivizojnë qendrat e shpërblimit, duke krijuar një ndjenjë kënaqësie.

Në mjedisin modern, ku ushqimi i tillë është vazhdimisht i disponueshëm, kjo predispozitë mund të funksionojë kundër nesh.