Në jetën moderne, shpejtësia është bërë sinonim i suksesit. Reagime më të shpejta, një orar më i ngjeshur, vakte më të shpejta... të gjitha këto garantojnë se do të bëni më shumë punë dhe do të jeni më efikas.

Kur nxitimi bëhet një mënyrë normale jetese, trupi fillon të paguajë çmimin. Ajo që duket si efikasitet nga jashtë, mund të shndërrohet në stres nga brenda. Me kalimin e kohës, kjo urgjencë e vazhdueshme ndikon në tretje , prish hormonet dhe inkurajon zemrën të punojë më shumë seç duhet, raporton Živim.hr.Çfarë do të thotë në të vërtetë "nxitim i vazhdueshëm"? Është një model që përfshin të ngrënit shpejt, të menduarit vazhdimisht për të ardhmen, kryerjen e shumë detyrave njëkohësisht, madje edhe gjatë vakteve, dhe rrallë lejimin e trupit të pushojë. Kjo gjendje e mban sistemin nervor në një gjendje "lufto ose ik", edhe kur nuk ka rrezik të vërtetë.

Duke nxituar nëpër jetë

Nxitimi është më pak çështje kohe dhe më shumë një ritëm i brendshëm. Dikush mund të ketë një orar të ngjeshur dhe prapëseprapë të ndihet i qetë. Një tjetër mund të ketë më pak detyra, por vazhdimisht të ndihet i nxituar.Shenjat janë delikate: vaktet janë gati brenda pak minutash, frymëmarrja duket sipërfaqësore, ka një ndjesi të vazhdueshme se "çfarë vjen më pas". Edhe pushimet fillojnë të duken si diçka e keqe, si një kohë joproduktive.

Me kalimin e kohës, kjo krijon një mospërputhje midis asaj që i nevojitet trupit dhe mënyrës se si trajtohet, sepse trupi i njeriut është ndërtuar për cikle: aktivitet i ndjekur nga rikuperimi, përqendrim i ndjekur nga pushimi. Kur ky ritëm ndërpritet, stresi pushon së qeni i përkohshëm dhe bëhet kronik.

Zemra nën presion

Sistemi kardiovaskular është një nga të parët që i përgjigjet nxitimit kronik. Trupi e interpreton urgjencën si një sinjal për t'u përgatitur për veprim, edhe nëse personi thjesht po u përgjigjet emaileve ose po nxiton për të ngrënë drekë."Nxitimi i vazhdueshëm krijon një tendosje të vazhdueshme në zemër. Kjo tendosje është për shkak të aktivizimit të përsëritur të përgjigjes ndaj stresit, e cila përshpejton ritmin e zemrës dhe rrit presionin e gjakut. Kjo e detyron zemrën të rrahë më shpejt seç duhet gjatë qetësisë dhe rrit rrezikun e hipertensionit dhe zhvillimin e problemeve të ndryshme kardiovaskulare më vonë në jetë. Gjithashtu vërejmë një ulje të ndryshueshmërisë së ritmit të zemrës, e cila është një tregues kyç se sa efektivisht e menaxhon trupi stresin", shpjegon kardiologu Dr. Deepak Krishnamurthy.

Ai thekson se ndryshueshmëria e rrahjeve të zemrës, e cila shpesh anashkalohet, tregon se sa mirë përshtatet trupi ndaj stresit. Më pak ndryshueshmëri do të thotë që sistemi është i bllokuar në mbingarkesë dhe, me kalimin e muajve ose viteve, kjo mund të rrisë rrezikun e hipertensionit, ritmeve të parregullta të zemrës dhe problemeve të tjera kardiovaskulare.

Në fund të fundit, nxitimi është stres dhe studimet kanë treguar se stresi kronik rrit rrezikun e sëmundjeve të zemrës.

Zorrët po e kanë të vështirë të përballojnë ritmin.

Tretja nuk është projektuar të funksionojë nën presion, ajo ka nevojë për pushim. Qarkullimi i gjakut, sekretimi i enzimave dhe funksioni i zorrëve funksionojnë më mirë kur trupi është i relaksuar.

Megjithatë, nxitimi i ndryshon gjërat: gjaku devijohet nga zorrët në muskuj, prodhimi i acidit rritet dhe ushqimi shpesh përtypet keq dhe gëlltitet shpejt."Shumë njerëz vuajnë nga probleme me tretjen sepse stresi mund të rrisë prodhimin e acidit, të devijojë rrjedhën e gjakut nga zorrët, të ngadalësojë tretjen dhe të përkeqësojë gjendje të tilla si sindroma e zorrës së irritueshme. Kjo shpjegon pse njerëzit që hanë me nxitim shpesh raportojnë fryrje, urth ose jashtëqitje të çrregullta. Me kalimin e kohës, kjo mund të përkeqësojë gjendje të tilla si IBS dhe gastriti kronik", shpjegon endokrinologia Dr. Nandini Shankara Narayana dhe shton se stresi i lidhur me nxitimin ndikon si në funksionin e zorrëve ashtu edhe në çrregullimet e tretjes.

Hormonet "në rrëmujë"

Hormonet reagojnë shpejt ndaj stresit, por nuk duhet të jenë të larta gjatë gjithë ditës. Nxitimi kronik i mban hormonet e stresit si kortizoli dhe adrenalina të larta për një kohë të gjatë."Nxitimi kronik e mban trupin të bllokuar në një gjendje stresi të zgjatur, kryesisht të shkaktuar nga kortizoli dhe adrenalina e lartë. Përsëritja e këtij lloji stresi gjatë gjithë ditës prish ekuilibrin hormonal, i cili ndikon në ndjeshmërinë ndaj insulinës, funksionin e tiroides dhe rregullimin e oreksit. Ky çekuilibër manifestohet në mënyra të papritura: rritje e dëshirës për ushqim, rënie të energjisë, gjumë më i cekët, si dhe kontroll më i vështirë i depozitave të yndyrës në zonën e barkut", thotë Dr. Nandini.

Efekti domino

Nxitimi rrallë ekziston më vete. Shpesh çon në zakone që e përkeqësojnë problemin në heshtje. Të ngrënit shpejt, të mos hash vakte, të mbështetesh te kafeina dhe të lësh pas dore aktivitetin fizik bëhen pjesë e rutinës.

"Kur një person është me nxitim gjatë një vakti ose një aktiviteti, ai shpesh e kombinon stresin me zakone të pashëndetshme, të tilla si të ngrënit shpejt ose moskryerja e aktivitetit fizik të mjaftueshëm, gjë që e ngarkon më tej trupin. Kjo krijon një rreth vicioz: stresi çon në zakone të këqija, zakonet e këqija e rrisin stresin dhe trupi nuk ka kurrë mundësi të rivendoset", paralajmëron Dr. Deepak.

Ai shton se rezultati nuk është vetëm lodhje fizike, por një tendosje në të gjithë sistemin që ndikon në humorin, imunitetin dhe shëndetin afatgjatë.

Ngadalësimi nuk është luks, por domosdoshmëri

Trupi nuk kërkon ndryshime ekstreme, por i përgjigjet mirë pushimeve të vogla dhe të vazhdueshme.

"Trupi i njeriut nuk është projektuar për të funksionuar në një gjendje të vazhdueshme urgjence. Ai ka nevojë për pushime për të pushuar dhe për të rivendosur ekuilibrin hormonal. Edhe pushimet e shkurtra midis detyrave mund të ulin rrahjet e zemrës dhe të rivendosin frymëmarrjen. Të ngrënit pa shpërqendrime përmirëson tretjen dhe gjumi i rregullt rikthen ciklet hormonale", thekson Dr. Nandini.

Ndërsa Dr. Deepak vëren se zemra kërkon rregullsi dhe ekuilibër në vend të urgjencës.

"Shtimi i pushimeve midis aktiviteteve mund të ndihmojë në rregullimin e rrahjeve të zemrës", thotë ai, duke theksuar se këto nuk janë vetëm ndryshime në stilin e jetës, por edhe nevoja biologjike.

Po mëson të jetosh përsëri.

Ngadalësimi nuk do të thotë të bësh më pak, por t’i bësh gjërat me vetëdije. Përfundo një vakt pa parë ekranin, merr frymë thellë disa herë para detyrës tjetër, ec më ngadalë në vend që të ecësh shpejt sa herë që të jetë e mundur. Trupi regjistron ritmin dhe me kalimin e kohës ky ritëm reflektohet në shëndet.