Barazimi i vuajtur në “Olimpico”, kundër Romës, ka rihapur edhe një herë debatin e zakonshëm rreth Milanit të Massimiliano Allegrit: sa ka fat dhe sa meritë reale ka ky ekip? Në rrjetet sociale qarkullojnë video ironike për “fatlumin” Allegri, ndërsa në studiot televizive vazhdon ndarja klasike mes “lojës së bukur” dhe rezultatit. Megjithatë, realiteti i fushës tregon diçka më konkrete sesa thjesht rastësi.

Në Romë përfundoi 1-1, me golin e De Winter dhe penalltinë e Pellegrinit, një mbrëmje tjetër sakrifice për kuqezinjtë. Por pyetja thelbësore mbetet: ishte kjo një pikë e fituar apo dy pikë të humbura? Dhe mbi të gjitha, a mund të flitet ende vetëm për fat, kur Milani i Allegrit ka grumbulluar 24 pikë në 10 ndeshje kundër dhjetë skuadrave të para të renditjes, me shtatë fitore dhe tri barazime?

Shkëputja prej pesë pikësh e Interit, një skuadër më e plotë dhe më konstante, e bën të vështirë ëndrrën e titullit, edhe duke marrë parasysh angazhimet europiane dhe në Kupë të zikaltërve. Por ajo që Milani po bën duket më shumë si një strategji e qartë, sesa një varg rastësish fatlume. Allegri shpesh ruan lojtarët më shpërthyes për gjysmorën e fundit, kur kundërshtari lodhet më shumë: në Romë, shembulli i Pulisic-t dhe Fullkrug-ut është domethënës.

Kjo qasje ka funksionuar ndaj skuadrave të mëdha, ndërsa ka kushtuar pikë kundër ekipeve më të vogla, aty ku Interi pothuajse nuk gabon. Faktet janë kokëforta: 21 ndeshje radhazi pa humbje, seria më e gjatë aktive në pesë kampionatet kryesore europiane.

Në një javë delikate, me përballje direkte mes rivalëve për Champions, Milani ka humbur vetëm dy pikë nga Juventusi, ka fituar një ndaj Napolit dhe ka ruajtur avantazhin ndaj Romës. Interi është larguar, por a nuk thuhej që titulli nuk ishte objektiv për Milanin? Ndoshta ky “fat” quhet thjesht… qëndrueshmëri.