Gianni De Biasi rikthehet mbi karrierën e tij në mikrofonat e Fanpage.it, duke folur për vizionin e tij për Italinë të Gattuso-s përballë playoff-ve për Botërorin dhe pasazhet e pakta mbi pankinën e kombëtares italiane që ai vetëm e shfrytëzoi si mundësi: “Për të pasur rrugë të lehtë, do të duhej të hyja në një agjenci të njohur menaxherësh, por kurrë nuk e bëra”.

De Biasi është një trajner që ka bërë histori në futbollin italian, i përvojës, karizmatik dhe i guximshëm, i aftë të realizojë arritje të jashtëzakonshme, siç ishte përvoja e tij si trajner i Shqipërisë. Ai ka ditur të kthejë ëndrrat kolektive në realitet, duke e çuar Shqipërinë në nivele që nuk i kishte arritur më parë dhe duke u mësuar të gjithëve një art të qëndrueshmërisë dhe rezistencës. Sot, ndërsa Italia pret me frymë pezull për playoff-et e Botërorit, ne kthehemi tek ai që ka bërë nga menaxhimi i presionit dhe ndërtimi i identitetit një markë të tij.

De Biasi foli për Fanpage.it mbi taktikën, jetën dhe atë dozë të shëndetshme çmendurie që duhet për të tejkaluar limitet personale: “Nëse do të kisha dashur një rrugë të lehtë në futboll, mjaftonte të hyja në një agjenci, stop… Për të qëndruar i pastër dhe i sinqertë, kam shmangur helikopterin dhe kam ngjitur malin me akulloren”. Ai komentoi gjithashtu emërimin e Gattuso-s si trajner i Italisë dhe kujtimet e vitit 2016 kur ishte një hap larg pankinës së kombëtares italiane: “Më erdhi keq sepse kisha pasur një bisedë të gjatë dhe mendoja se kandidatura ime ishte tashmë vendosur”.

Rëndësia e taktikës dhe e presionit në playoff: “Si gjithmonë, edhe në playoff, rëndësi kanë të dyja gjërat. Fillimisht, gjithçka nis nga njerëzit që përbëjnë ekipin: personaliteti, cilësia teknike dhe kontributi i tyre në skuadër bëjnë diferencën. Një qasje e mirë ndaj një sfide kaq vendimtare ndihmon për të arritur objektivat.”

Mesazhi për lojtarët e Italisë: “Para se të shkruash diçka në tabelë, ka shumë gjëra morale dhe kontrata të heshtura me lojtarët që duhet të vendosen ditë pas dite: bashkëpunim, komunikim, objektiva, menaxhim i konflikteve dhe përgjegjësi të përbashkët. Të tjerat janë vetëm fjalë boshe.”

Rëndësia e Gattuso-s dhe stafit të tij: “Gennaro është një djalë i sinqertë, me përvoja të ndryshme. Sot ai dhe stafi i tij po përballen me një sfidë të madhe, por sfidat janë momentet kur duhet të japësh më të mirën.”

Mendimi për Gattuso-n: “Ka një përgjegjësi të madhe mbi supe, por e ka përjetuar me krenari dhe durim, duke treguar karakterin dhe kokëfortësinë tipike kalabreze. Mund të ishte një zgjidhje e vlefshme për Italinë sepse e njohu ambientin dhe dinte çdo dinamikë rreth kombëtares.”

Kujtimet për kandidaturën e tij për kombëtaren: “Isha i bindur se do të bëhesha trajner i Italisë në 2016, por papritur zgjodhën Ventura-n, i cili sapo u lirua nga Torino. Ishte zhgënjim i madh dhe e mbylla kontaktin me Federatën.”

Mësimet nga karriera ndërkombëtare dhe Shqipëria: “Futbolli nuk është vetëm lojë, është mjet shoqëror dhe profesional. Duhet të merresh seriozisht me çdo aspekt, fizik dhe mendor. Kur ndihesh i arritur, aty fillon rruga e vërtetë pa kthim.”

Këshilla për veten: “Nuk do t’i thosha ‘jo’ asnjë oferte të pakundërshtueshme. Për të pasur rrugë të lehtë, mund të hyja në agjenci, por kurrë nuk e bëra. Kam besuar gjithmonë në thirrjet e drejtpërdrejta nga klubet dhe federatat.”

Rëndësia e dështimeve: “Dështimet më mësojnë më shumë se fitoret. Me kohë kupton zgjedhjet, mëson të vlerësosh mundësitë dhe të mos biesh në vështirësi.”

Pasioni jashtë futbollit: “Udhëtoj, shoh futboll në Europë, lexoj, përdor biçikletën për t’u çlodhur dhe shkoj në Sardenjë për të pushuar dhe ëndërruar.”

Mendimet për të ardhmen: “Kam marrë disa thirrje, por asnjë nuk ka qenë e përshtatshme. Ende ndiej se kam shumë për të dhënë.”