Humbja ndaj Parmës nuk peshon aq për rezultatin, sa për pasojat psikologjike që mund të sjellë në ambientin kuqezi. Që nga fillimi i sezonit, Massimiliano Allegri ka kërkuar qetësi dhe ekuilibër.

E tha pas sfidës me Cremonesen dhe do ta përsërisë edhe tani: në këtë moment, më shumë se një strateg, Milanit i duhet një psikolog.

Disfata e fundit duket se ka mbyllur përfundimisht diskutimin për titullin.

Me Interin në +10 dhe vetëm dymbëdhjetë javë për t’u luajtur në Serie A, përmbysja ngjan pothuajse e pamundur.

Edhe derbi i fillimit të marsit rrezikon të humbasë peshën në garën për kreun.

Allegri duhet të bëjë psikologun

Objektivi i shpallur në nisje të sezonit ishte rikthimi në UEFA Champions League, por mundësia për të sfiduar për titull rivalët e përhershëm kishte shërbyer si motivim shtesë për një skuadër të konsideruar më e dobët në organikë.

Milani kishte tejkaluar pritshmëritë, pavarësisht gjendjes jo gjithmonë optimale të disa lojtarëve kyç si Rafael Leao dhe Christian Pulisic.

Tani, megjithatë, në sipërfaqe po dalin zhgënjimi dhe nervozizmi.

Stafi teknik i fton lojtarët të mos fokusohen te polemikat me arbitrimin, por reagimet në fushë dhe në rrjetet sociale tregojnë se tensioni është real.

Renditja ende ofron një diferencë qetësuese nga vendi i pestë, por kalendari sjell përballje direkte dhe ndeshje delikate kundër skuadrave që luftojnë për mbijetesë.

Rreziku është i qartë: nga pretendente për titull, Milani mund të përfshihet në betejën për zonën europiane.

Në këtë fazë, detyra e Allegrit është e vetme: të rikthejë qetësinë. Pa revolucione taktike, pa lëkundje në skemën 3-5-2, por me fokus te vazhdimësia dhe thjeshtësia.

Më shumë se ndryshime në fushë, duhen ndërhyrje në mendje.

Sepse sezoni i ardhshëm mund të ndërtohet mbi këto baza, por ky aktual rrezikon të rrëshqasë nëse Milani nuk gjen ekuilibrin… duke nisur nga pankina.