Një sulmues yll në Napolin e Maradonës, një zbulues talentesh si trajner te Udineze, por edhe një ish-fëmijë që fali krimin më të dhimbshëm.

Andrea Karnevale ka shumë histori për të treguar, dhe e ka bërë këtë në një libër – “Destino di un bomber” – duke udhëhequr një fushatë mediatike kundër vrasjes së femrave dhe dhunës në familje. Një betejë e rrënjosur në historinë e tij personale, atë të një fëmije që pa nënën e tij të vrarë nga babai i tij me një sëpatë.

“Jam ndjerë më mirë që atëherë.” Karnevale, i intervistuar nga La Gazzetta dello Sport, shpjegon se të folurit hapur (për herë të parë në vitin 2024 në një intervistë me Il Messaggero) rreth asaj që i ndodhi familjes së tij e ndihmoi: “Takova kaq shumë gra nën mbrojtje, sa më preku. Doja ta nxirrja historinë time në dritë”.

Karnevale, në një farë mënyre, arriti ta falte të atin, i cili tetë vjet më vonë në vitin 1983, kreu vetëvrasje ndërsa ishte i internuar në azilin penal të Aversës: “Gjithmonë shkoja ta vizitoja në burg, doja të shihja nëse ishte mirë. Nuk folëm kurrë për këtë si familje, ai kreu vetëvrasje para syve të mi sepse më kishte sulmuar brutalisht. Kisha një baba të sëmurë. Po flasim për 50 vjet më parë, nuk kishte burimet ose ilaçet që kemi sot, por, sigurisht, diçka mund të ishte bërë. Kishte shenja paralajmëruese çdo natë”.

Gjatë bisedës së tij me gazetën, ai shpjegoi gjithashtu se çfarë do të thoshte për atë të bëhej baba dhe çfarë lloj prindi është: “I dashur dhe i dashur, jo komunikuesi më i mirë, por po përmirësohem. Fatkeqësisht, askush nuk ma mësoi ndonjëherë këtë”.