Studimi i Oksfordit zbulon një aftësi të fshehtë ushqyese të bletëve

Një lule mund të duket si ushqimi i përsosur për një bletë, por poleni i saj nuk përmban gjithmonë të gjitha lëndët ushqyese në raportin e duhur. Një studim i ri i Universitetit të Oksfordit tregon se bletët nuk mbledhin vetëm sa më shumë polen, por janë në gjendje të dallojnë kur ai ka një përbërje jo të përshtatshme të aminoacideve thelbësore dhe, në këto raste, hanë më pak.

Studimi, i botuar në Current Biology, sfidon idenë se poleni është gjithmonë ushqimi ideal për bletët. Sipas studiuesve, kopshtet, fermat dhe projektet për mbrojtjen e natyrës duhet të ofrojnë një larmi lulesh, jo vetëm një sasi të madhe të tyre.

Bletët marrin energjinë kryesisht nga nektari, ndërsa poleni u siguron proteinat e nevojshme për rritjen, riparimin e indeve dhe riprodhimin. Megjithatë, poleni nuk është krijuar nga bimët për të ushqyer insektet, por për riprodhimin e tyre. Për këtë arsye, përbërja ushqyese e polenit ndryshon shumë nga një specie bimore te tjetra. Një lule mund të prodhojë shumë polen, por ai mund të ketë tepricë të një aminoacidi dhe mungesë të një tjetri.

Për të kuptuar se çfarë u nevojitet bletëve, studiuesit krahasuan përbërjen e aminoacideve thelbësore në indet e bletëve të mjaltit me polenin e 99 specieve të bimëve lulëzuese në Britani. Më pas krijuan dieta artificiale që imitonin ose polenin e bimëve, ose përbërjen ushqyese të vetë bletëve.

Rezultatet treguan se shumica e llojeve të polenit nuk përputheshin me nevojat ushqyese të bletëve. Kur atyre iu dha ushqim që i ngjante më shumë përbërjes së trupit të tyre, ato hëngrën më shumë, shtuan më shumë peshë dhe zgjodhën dieta më të pasura me proteina.

Studiuesit zbuluan gjithashtu se aminoacidet ndikojnë drejtpërdrejt në oreksin e bletëve. Kur niveli i aminoacidit histidinë ishte i lartë në krahasim me aminoacidet e tjera, bletët pakësonin sasinë e ushqimit, duke konsumuar më pak proteina dhe karbohidrate. Kjo tregon se ato mund të ndalojnë së ushqyeri për të shmangur marrjen e tepërt të disa lëndëve ushqyese.

Bletët kanë zhvilluar edhe një mënyrë për të ushqyer larvat. Punëtoret mbledhin polen nga shumë lloje lulesh dhe e ruajnë në koshere si "bukë blete". Më pas, bletët kujdestare e përpunojnë atë dhe prodhojnë sekrecione ushqyese, përfshirë pelten mbretërore, që u jepet larvave. Studiuesit zbuluan se kjo përzierje ka një përbërje shumë më të ekuilibruar të aminoacideve sesa poleni i një luleje të vetme.

Sipas studiuesve, kjo është arsyeja pse bletët e egra mund të jenë më të rrezikuara. Shumë prej tyre ua japin polenin drejtpërdrejt larvave, pa e përpunuar si bletët e mjaltit. Në zona ku rriten pak lloje bimësh, ato mund të kenë mjaftueshëm polen, por jo ekuilibrin e duhur të lëndëve ushqyese.

Autorët theksojnë se mbjellja e luleve për të ndihmuar pjalmuesit duhet të përqendrohet jo vetëm te sasia, por edhe te larmia e specieve. Një shumëllojshmëri lulesh që çelin gjatë gjithë sezonit u jep bletëve mundësinë të kombinojnë burime të ndryshme poleni dhe të sigurojnë një dietë të plotë e të shëndetshme.