Francis Ford Coppola, mes kujtimeve, humbjeve dhe planeve të reja filmike

The Telegraph

Gjatë një vizite në hotelin e tij Palazzo Margherita në Bazilikatë, regjisorin legjendar Francis Ford Coppola e gjen krejt papritur në kuzhinë, duke përgatitur vetë darkën për mysafirët. I veshur me rroba elegante të gjelbra dhe duke prerë perime, 86-vjeçari tregon menjëherë atë përzierjen e çuditshme të gjeniut artistik me thjeshtësinë familjare që e ka shoqëruar gjithë jetën.

Megjithëse së fundmi ka qenë në qendër të vëmendjes për shitjen e aseteve – përfshirë një verari dhe disa orë të vlefshme – për të financuar filmin e tij ambicioz “Megalopolis”, Coppola duket larg çdo paniku financiar. Gjatë darkës me miq, ai madje përmend “lajme të mira” për një projekt të ri të pa zbuluar ende.

Një legjendë që sfidon kohën

Regjisori i “Kumbari”-t dhe “Apocalypse Now” shfaqet i hapur, i qeshur dhe i papriturisht i përzemërt. Ai ndan me humor kujtime rreth karrierës, ndonjëherë edhe duke tallur çmimet Oscar – të cilat as nuk mban mend ku i ka. Për të, më të rëndësishëm janë regjisorët që ka frymëzuar, si Alfonso Cuarón apo Edward Berger.

Coppola konfirmon se do të publikojë një version të zgjeruar të “Megalopolis”, me titull Megalopolis Unbound, që sipas tij “do të jetë vërtet i egër”.

Filozofi politik dhe romantik idealist

Mendimet e tij politike mbeten ato të një radikali të viteve ’60. Ai parashikon një botë pa shtete, një të ardhur me të Ardhura Bazë Universale dhe beson se luksit i përket një epoke që rrit pakënaqësinë. Ndërkohë, ai shfaq adhurim të madh për gratë e moshuara dhe bukurinë që, sipas tij, “nuk ka moshë”.

Dashuria e madhe: Eleanor

Pjesa më prekëse e rrëfimit është humbja e bashkëshortes së tij, Eleanor Coppola, pas 61 vitesh martesë. Coppola e përshkruan atë si personin me të cilin e ndante çdo ndjenjë dhe mendim. Ai kujton kontributin e saj artistik, përfshirë dokumentarin e famshëm Hearts of Darkness. Për ta përballuar vetminë, sot ai shkruan çdo mëngjes poezi me 10 fjalë pozitive.

Një jetë midis Italisë, Londrës dhe kujtimeve

Regjisori tregon me nostalgji lidhjen e tij me Bernaldën, qytetin e origjinës së familjes, ku bleu Palazzo Margherita në vitin 2004 dhe e ktheu në një hotel elegant me frymë të kinemasë italiane. Dhomat kanë emrat e miqve, përfshirë George Lucas, ndërsa kopshti është vendi i tij i preferuar për të shkruar.

Së fundmi ai jeton në Londër, në Putney, “për të nisur diçka të re”, larg kujtimeve të dhimbshme, por i rrethuar nga miq të vjetër, libra të rinj dhe ide filmike që ende nuk ndalen.

“Si mund të jemi të trishtuar?”

Gjatë një nate që përfundon me këngë të Cole Porter, Coppola shpreh filozofinë e tij të thjeshtë, por të thellë:

“Si mund të jenë njerëzit të trishtuar kur ka kaq shumë pasuri për t’u shijuar?”

Një mesazh nga një artist i madh që, pavarësisht sfidave, mbetet i mbushur me jetë, kreativitet dhe dashuri për botën./ The Telegraph - Syri.Net