Dy vjet pa gazetaren Arlinda Canaj, dedikimi prekës i së bijës për nënën

Dy vjet pa gazetaren Arlinda Canaj, dedikimi prekës i së bijës për nënën

13:04, 24/08/2019

“Sot u bĂ«nĂ« dy vite, dy vite qĂ« prej kur ti mĂ« mĂ«sove ç’ështĂ« tĂ« ndihesh bosh. NĂ«pĂ«r fytyrat e çdo gruaje mĂ« vjen imazhi yt nĂ«nĂ«, po ku ka dy si ty...

M’ka marrĂ« malli tĂ« zgjohem pĂ«rkrah teje nĂ« mĂ«ngjes, pĂ«r dy sytĂ« e tu tĂ« bukur, m’ka marrĂ« malli kur mĂ« afroheshe tĂ« mĂ« merrje erĂ« e mĂ« thoje se kishe gjithĂ« botĂ«n.

U lodha nënë, që nuk të kam te të mbush kokën me fjalët dhe pasiguritë e mia, u lodha duke qeshur e për ty.

Jam mërzitur, ti e di sa shumë i dua fotot, kujtimet e shkrepura, po tonat u lodha duke i parë, kam nevojë për foto të reja me ty.

U bënë plot dy vite qëkur nuk dëgjoj as zhurmen e tastierës së kompjuterit tënd që aq shumë më acaronte veshët, më mungon dhe ajo aroma e cigares së mallkuar që nuk e duroja dot kur e pije, kur të largonte prej meje.

Sot kam arsye mĂ« shumĂ« se çdo ditĂ« tĂ« mĂ« mungosh o ma! O ma, sa shumĂ« m’ka marrĂ« malli ta them kĂ«tĂ« emĂ«r.

Edhe sot bĂ«n shumĂ« vapĂ«, m’duket sikur po m’del shpirti si atĂ« ditĂ« kur u ndave ti prej meje .. se unĂ« prej teje nuk ndahem dot...

U mbushen plot dy vite po loti im, plaga qĂ« kam pĂ«r ty Ă«shtĂ« gjithmonĂ« e hapur, sikur ke ikur prej disa orĂ«sh prej meje e nuk e arrij dot fillin se ti s’do jesh mĂ« me mua.

Jam përpjekur të sipërfaqësoj, por në thellësinë tënde vetëm mbytem, Arlinda ime.

Ti ishe e vetmja që kundërshtoja dhe pse brenda meje e dija që kishe të drejtë, të doja shumë, akoma edhe më shumë të dua sot.

Sot dy vite, shpirti im mban zi,  jam egoiste për dhembshurinë që kam humbur për veten time.. Shpesh më merr malli të kthehem disa ditë në atë vit të zi, sikur ta pije atë dreq cigareje afër meje dhe sot mos të isha duke të të kujtuar me rreshta vajtues..

Mos t’ishe ti shkak i lotĂ«ve tĂ« mi e dhimbjes time, mos t’ishe ti arsyeja pse zemra ime shpesh gjendet si gur pa ndjenja, siç ike ti me vapĂ«n e mua gushti mĂ« mbyti.

Mos t’mĂ« bĂ«je ti o ma tĂ« njihja frikĂ«rat mĂ« tĂ« mĂ«dha brenda vetes time e t’msohesha qĂ« sot mos t’mĂ« trembet syri pĂ«r asgjĂ«...

Do doja t’gaboja mĂ« tepĂ«r, ndjenjat e mia mos t’i mbante njĂ« letĂ«r.

Ti do jetosh në mua derisa unë të mbyll sytë, me shembullin më të bukur e të përkryer që një nënë mund të japë për bijën e saj, por unë për ty këtë 24 gusht nuk mund të shprehem gëzueshëm se ti nuk je dhe mosprezenca jote rreth meje sjell lot, për sytë e mi dhe dhimbje për shpirtin tim.

Ndoshta nuk jam e sigurt nĂ«se pas ikjes tĂ«nde ti ke qĂ«nĂ« pĂ«rherĂ« pranĂ« meje e nĂ«se njĂ« ditĂ« do tĂ« takohemi sĂ«rish por unĂ« preferoj tĂ« mendoj se je me mua n’çdo hap tĂ« jetĂ«s e se nuk Ă«shtĂ« nevoja mĂ« tĂ« flas fizikisht mĂ« ty qĂ« tĂ« ndjej se mĂ« kupton dhe se mĂ« jep mbĂ«shtetje tĂ« eci pĂ«rpara...

Qofsh ëngjëlli më i bukur i parajsës, e shtrenjta Arlinda ime, mami im, dashuria ime...

Për ty ishte fati të ndalonte trupi yt fizik së qënuri në një botë ku nuk përkisje e të jetosh çdo ditë të mbetur që prej 24 gushtit 2017 brenda meje.

Ne të dyja ishim gjithmonë një.

Thonë se vdekja nuk ekziston e se njerëzit vdesin vetëm atëherë kur nuk kujtohen e ti për mua je më e gjallë se kushdo.

Ti je rrënjët e qenies time.Të dua ma!

© SYRI.net

Lexo edhe:

Komentet

Shto koment

Denonco