Pakë ditë më parë mësuam edhe një here më realisht konceptin e debatuar gjatë që ka Brukseli mbi demokracinë dhe shtetin e së drejtës në Shqipëri.
Pra ,u desh edhe një prove e hapur, e pa mbështjell nga kanavaca e pseudopiktorit dhe mediave sorosiane në Evropë, për ta parë e për të reflektuar.
Është një perceptim që nuk mund ta quajmë as si gjysmak as të plotë, ndonëse duhet vlerësuar dhe falënderuar edhe për diçka kaq kaq të vogël .
Brukseli nëpërmjet një raporti të Komisionit Evropian, përcolli një mesazh i alarmuar , se qeveria e Edi Ramës nuk zbaton vendimet e Gjykatës Kushtetuese, ose se ushtron presione me tiparet e një regjimi mbi këtë instucion kushtetues. Gjithashtu këtij shqetësimi i bashkëngjitet edhe presioni i thellë regjimit mbi fjalën e lirë. Dhe kaq. Po a mjafton kaq?
Opozita shqiptare, viktima më e identifikuar e kësaj lloj padrejtësie, ka kapërcyer edhe mundësitë e saj , duke e denoncuar që nga thellësitë e fillimeve të saj deformimin e këtij sistemi, i cili nga një hap në hapin tjetër, u transformua një kupolë mbrojtëse të pa depërtueshme për padrejtësitë, që po krijon qeverisja e mazhorancës së sotme.
Dhe sot ja ku jemi!
Drejtësia është kthyer në një instrument që markon çdo hije të pushtetit në dritë.
Pushteti, mbjell kanabis pa fund , vjedh ,trafikon drogë,futë ish president ,ish kryeministra në burgje politike, duke u siguruar lehtësisht proceseve ligjore si “lodra në orarin e udhëtimeve”,madje i rrëmben edhe në rrugë dhe arrin që me fuqinë e të ardhurave të pista, që i vijnë nga njëmijë e një anë, ti kthej votimet në farsë dhe rotacionin ta shndërroj në një ide të pa mundur.
Ndërkohë që kemi të bëjmë me një drejtësi të mbarsur nga padrejtësitë e mëdha, të cilat rrugëtimin e tyre të pa ndërprerë e kanë vazhduar për 12 vjet ne radhë.
Stenda perfide që ka varur Edi Rama në Bruksel ,me kontributin e çmuar që i ka bërë Sorosi me rrjetin e mediave gjigante kanë arritur të ruajnë një pamje të pa imagjinueshme përball realitetit tjetër që ofronte Shqipëria e pa drejt dhe e varfër me njerëzit që i iknin një nga një duke e lënë të shkretë.
Në qendrat e politikës evropiane në Bruksel kanë vrapuar fluturat e ngjyrosura festive të gënjeshtrave politike të Edi Ramës, të vizatuara me lumturi dhe kënaqësi të rreme , në mes të një realiteti të nxirë që ka krijuar qeverisja e tijë,kurse lëngata e madhe e shqiptarëve është penguar nga propaganda e pushtetit dhe superfuqia e rrjeteve mediatike që kanë pushtuar Evropën dhe nuk e ka gjetur dot rrugën në kohën e duhur për tu çfaqur.
Pse ka ndodhur kështu, që në Parlamentin Evropian, në Komisionin Evropian dhe Këshillin e Evropës ,nuk ka arritur që të depërtojë realiteti shqiptar me të gjitha të vërtetat e zhvillimeve regresive që kanë ndodhur në Shqipëri?!
Po të kihet parasysh dhe të gjykohet, si është monitoruar Shqipëria gjatë këtij 12 vjeçari, e kupton, se pushteti ka kërkuar dhe ka gjetur fuqi korruptive gati të “mbinatyrshme “ për kushtet e Shqipërisë dhe i përdori ato kundra të vërtetës dhe në shërbim të imazhit të gënjeshtrës së tij.
Plagët shoqërore të Shqipërisë sot janë në një nivel dramatikë. Për fat të keq rrënuesit e parimeve dhe vlerave që mbajnë në këmbë një sistem, i cili nuk mbështetet tek liria politike,pluralizmin demokratik dhe shteti i së drejtës, kanë punuar me një strategji të mirë menduar subvencionuese dhe shkatërruese , të cilat i kanë markuar mirë të vërtetat që kanë ndodhur këtu për një periudhe 12 vjeçare dhe kështu që të vërtetat mbetën larg syve të Evropës dhe institucioneve të saj
Komisioni Evropian shprehu këto ditë shqetësimin e tij instucional dhe politik në lidhje me gjendjen e sistemit të drejtësisë si një pushtet që duhej të ishte i pavarur nga pushteti qendror. Është një problem i madh që opozita, shtypi i pa varur , shoqëria civile dhe grupet e interesit e kanë denoncuar. Në të gjitha dimensionet.
Por Komisioni Evropian, nuk ka prekur as majen e ajsbergut me shqetësimin e shprehur per drejtësinë në Shqipëri.
Drejtësia e kapur tërësisht nga pushteti është bërë thelbi i këtij regjimi.
Miqtë amerikan dhe evropian duhet të kujtohen qoftë edhe për një çast seriozisht se çfarë është diktatura reale e Edi Ramës sot në Shqipëri ,përtej pamjes së rreme që vizatojnë mediat e regjimit .
Nuk po them asgjë të tepruar, kur pretendoj se Komisioni Evropian nuk ka prekur as majën e ajsbergut me shqetësimin për drejtësinë shqiptare.
Kam shprehur publikisht disa here për vite me radhë shqetësimin tim ,se ambasadorët Romana Vllahutin, Silvio Gonzato, Lugji Soreka etj, kanë qenë maska e regjimit shqiptar në Bruksel. Sepse në asnjë moment e vërteta e raportuar prej tyre aty, nuk ka qenë ajo që u ka korresponduar zhvillimeve dhe ngjarjeve të cilat kanë karakterizuar zhvillimet politiko dhe shoqërore në skenën e jetës shqiptare gjatë mandatit të tyre.
Shtypi perëndimor ka qenë më i vërtetë dhe më i sinqertë me realitetin shqiptar. Duke filluar nga gazetat më të mëdha gjermane , franceze, britanike, amerikane, italiane, belge, greke dhe spanjolle.. Ato e kanë zhbiruar realitetin diktatorial dhe i kanë bërë autopsi të vërtetë regjimit .
Denoncimi aktual evropian , nuk e di me saktësi në se është në kufijtë minimal të një presioni kalimtar , ndërsa rrënimi i demokracisë dhe i vlerave evropiano - atlantike po përparojnë me shpejtësi.
Po ti bësh një skaner të lehtë vetëm procesit zgjedhor te deformuar dhe zgjedhjeve të grabitura të 11 majit , e kupton mirë se roli i drejtësisë në këtë proces të shkatërruar është ai i violinës së parë.
Drejtësia është ajo që po ç’vleftëson çdo denoncim ligjor të opozitës në të gjitha prokuroritë dhe gjykatat, duke pëfshirë këtu edhe ato që rrotullohen rreth KQZ-së.
Drejtësia është pikërisht ajo, e cila luan rolin e përdorimit të ligjit për interes e pushtetit,kur në vend që t’iu paraprinte ndalimit të grupeve kriminale dhe karteleve të drogës, i arreston për alibi disa eksponent të tyre vetëm disa javë mbas garës së zgjedhjeve, duke i lëne të lirë që të ndihmonin me dhunë , para dhe terror fitoren e regjimit.
Drejtësia sot është forca kryesore më e pa lëvizshme në ndihmë të pushtetit, ku të gjithë liderët kryesor të opozitës i ka futur në rresht me përndjekje politike nëpërmjet lodrave juridike, për ti mbajtur larg nga mundësia për të udhëhequr rotacionin.
Përfundimisht lind pyetja:
-E çfarë rekomandime mund të jepte më tej Komisioni Evropian Shqipërisë në të ardhmen, kur po bëhet e qartë se në çfarë gjendje politike dhe demokratike është Shqipëria?
A ka më kuptim ti thuhet këtij pushteti në vazhdim , se duhet vazhduar rruga e reformave pa bërë më parë reformën kryesore që i hap rrugë të gjitha ndryshimeve , zgjidhjen politike ? E zgjidhja politike më demokratike, më paqësore dhe më e pranueshme në këtë rast do të ishin vetëm zgjedhjet e parakohshme parlamentare me një qeveri teknike, ku në tërë procesin e qeverisjes së saj kujdestare fokusi kryesor, duhet të jetë reformimi demokratik i kodit zgjedhor, i cili të mos favorizoj më asnjë palë përveç arsyes dhe drejtësisë politike.
© SYRI.net