Besimtarët ortodoksë më 7 janar kremtojnë Krishtlindjen, një nga festat më të gëzueshme të krishterimit, e pasur me zakone dhe tradita që nisin disa ditë përpara vetë festës.
Krishtlindja shënon lindjen e Jezu Krishtit, Birit të Perëndisë. Festa kremtohet në rrethin familjar dhe zgjat tri ditë. Dita e dytë i kushtohet Hyjlindëses së Shenjtë, ndërsa dita e tretë përkujton Shën Stefanin, arkidiakonin e parë.
Në disa krahina ekziston zakoni që në Krishtlindje të prishet agjërimi për herë të parë me një copë djathë dhe një gllënjkë verë. Besimtarët përshëndeten mes tyre me fjalët: “Krishti u lind”, ndërsa përgjigjja është: “Me të vërtetë u lind”.
Sipas besimit të krishterë, Krishtlindja është ditë pajtimi dhe faljeje, ndaj ata që kanë qenë në grindje gjatë vitit duhet të pajtohen. Në këtë ditë zakonisht nuk bëhen vizita, përveç ardhjes së mysafirit të parë të shtëpisë, për të cilin besohet se sjell fat, mbarësi, gëzim dhe dashuri. Ai vjen herët në mëngjes dhe mund të jetë edhe një kalimtar i rastësishëm.
Zakonet e Krishtlindjes
Me Krishtlindjen lidhen shumë zakone që ndryshojnë nga një vend në tjetrin, por të përbashkëta janë: vendosja e trungut të shenjtë, shtrimi simbolik i kashtës, ritualet tradicionale familjare, përgatitja e kulaçit të Krishtlindjes dhe ardhja e mysafirit të parë.
Krishtlindjes i paraprin një agjërim 40-ditor, më i lehtë se ai i Pashkëve. Pavarësisht ditës së javës, Krishtlindja është gjithmonë ditë feste dhe tryeza familjare është e pasur.
Kulaçi i Krishtlindjes
Herët në mëngjesin e Krishtlindjes, amvisa përgatit kulaçin tradicional të festës, brenda të cilit vendoset një monedhë.
Kur familja mblidhet rreth tryezës, i zoti i shtëpisë ndez qiriun dhe bekon shtëpinë dhe familjarët. Më pas, kulaçi ndahet mes të pranishmëve.
Sipas besimit popullor, ai që gjen monedhën në pjesën e vet do të ketë fat dhe mbarësi gjatë gjithë vitit.
© SYRI.net