Një studim i ri ka treguar se pothuajse gjysma e njerëzve mbi moshën 65 vjeç përmirësohen si nga ana mendore, ashtu edhe fizike, ndërsa plaken.

I publikuar nga Universiteti Yale, studimi analizoi aftësitë njohëse dhe fizike të më shumë se 11,000 të moshuarve dhe zbuloi se 45% e tyre u përmirësuan me kalimin e kohës.

"Shumë njerëz e lidhin plakjen me një humbje të pashmangshme dhe të vazhdueshme të aftësive fizike dhe mendore," tha BeccaLevy, autorja kryesore e studimit dhe eksperte ndërkombëtare për faktorët psikosocialë që ndikojnë në shëndetin gjatë plakjes.

"Ajo që zbuluam është se përmirësimi në moshë të thyer nuk është i rrallë; përkundrazi, është i zakonshëm dhe duhet të përfshihet në mënyrën se si e kuptojmë procesin e plakjes."

Pjesëmarrësit ishin pjesë e Health and Retirement Study, një studim afatgjatë i financuar nga qeveria federale amerikane mbi të moshuarit.

Ata u ndoqën për një periudhë deri në 12 vjet dhe gjatë kësaj kohe u monitoruan si aftësitë e tyre njohëse, ashtu edhe ato fizike.

Gjatë kësaj periudhe, 45% treguan përmirësim në të paktën njërën nga këto dy fusha.

Pjesëmarrësve iu bë një vlerësim i përgjithshëm i aftësive njohëse për të matur funksionin mendor, ndërsa shpejtësia e ecjes u mat për të vlerësuar aftësinë fizike, një tregues që përdoret shpesh në mjekësinë gjeriatrike për të vlerësuar gjendjen e përgjithshme shëndetësore.

Rreth 32% u përmirësuan në aftësitë njohëse, ndërsa 28% shfaqën përmirësim në aftësinë fizike.

Kjo tregon një lidhje të fortë pozitive. Studiuesit theksuan se, nëse do të përfshiheshin edhe ata që ruajtën të njëjtin nivel aftësish, pa përmirësim, por edhe pa përkeqësim, përqindja do të kishte kaluar 50% të popullsisë së studiuar.

Rezultatet po krahasohen me "Benjamin Button-in", personazhin që duket sikur bëhet gjithnjë e më i ri ndërsa plaket.

Teksa studiuesit u përpoqën të gjenin arsyen e këtij përmirësimi, u bë e qartë se bindjet që njerëzit kanë për plakjen luajnë një rol shumë të rëndësishëm.

Të moshuarit që kishin një qëndrim më pozitiv ndaj plakjes kishin dukshëm më shumë gjasa të përmirësonin si performancën njohëse, ashtu edhe shpejtësinë e ecjes.

Studime të mëparshme të drejtuara nga Levy kishin treguar se bindjet negative për plakjen lidhen me kujtesë më të dobët, ecje më të ngadaltë, rrezik më të lartë për sëmundjet kardiovaskulare dhe shënues biologjikë të lidhur me sëmundjen e Alzheimerit.

Por ky studim ka treguar se edhe e kundërta mund të jetë e vërtetë.

"Gjetjet tona sugjerojnë se shpesh ekziston një potencial i pashfrytëzuar për përmirësim edhe në moshë të thyer," tha Levy.

"Dhe, duke qenë se bindjet për plakjen mund të ndryshohen, kjo hap rrugën për ndërhyrje si në nivel individual, ashtu edhe në atë shoqëror." /Talker News – Syri.net