Nga Roger Stone, STONE ZONE

Charles McGonigal dikur ishte një emër i madh në FBI. Për më shumë se dy dekada ishte ai që merrej me zbulimin e spiunëve rusë në Nju Jork — drejtonte kundërzbulimin dhe hulumtimet për ndërhyrje elektorale. Kishte reputacion se ishte i fortë dhe i zgjuar — lloji i agjentit që ti mendon se i kap keqbërësit pa u lodhur fare. Të gjithë mendonin se ishte prej atyre “të mirëve”; një patriot që do të bënte gjithçka për të mbrojtur vendin. Sa gabim e kishin.

Sapo u pensionua në vitin 2018, McGonigal nuk mbeti pa punë dhe qetësi — jo, ai u përfshi menjëherë me Oleg Deripaskën, një oligark rus me lidhje të forta me Kremlinin që ishte vendosur nën sanksione nga SHBA. Nuk ishte ndonjë aktivitet i vogël anësor. McGonigal po merrte 225,000 dollarë, të kanalizuar përmes kompanive “guaskë” nga Nju Jorku deri në Qipro, vetëm për të gjetur baltë mbi një tjetër rus që nuk ishte miku më i mirë i Putinit. Mendoni për këtë: ai që kishte bërë karrierë duke zbatuar sanksionet, tani po i thyente ato dhe po përqafonte të njëjtën lloj ndyrësie që dikur e luftonte.

Agjentët federalë e zbuluan dhe në fillim të vitit 2023 gjithçka shpërtheu. Prokurorët në Nju Jork e akuzuan për komplot për larje parash. McGonigal nuk u përpoq ta shmangte – pranoi fajin atë gusht, duke deklaruar se e dinte që paratë ishin të “ndyra”. Në dhjetor, një gjykatës e dënoi me 50 muaj burg. Një nga dënimet më të forta që i është bërë ndonjëherë një – ish-agjenti i lartë i FBI-së. Prokurori i SHBA-s tha të vërtetën: McGonigal shiti vendin e tij për një thes parash.

Por nuk përfundon këtu. U zbulua po ashtu se ai po merrte para edhe nga një shqiptaro-amerikan me emrin Agron Neza — një person me lidhje me inteligjencën shqiptare dhe disa biznese të dyshimta. Ndërsa McGonigal ishte ende në FBI, ai fshehu mbi 225.000 dollarë që lidhen me zyrtarë shqiptarë që po përpiqeshin të siguronin viza amerikane dhe të krijonin influencë. Ai pranoi edhe këtë, duke u deklaruar fajtor për gënjeshtër lidhur me këtë rast dhe përfundoi me 28 muaj burg më herët në 2024. Fatmirësisht për të, e lejuan që ai ta kryente këtë dënim njëkohësisht me tjetrin.

Pastaj, për ta përkeqësuar, një raport nga Inspektori i Departamentit të Drejtësisë këtë vit ngriti çudi. Kthehemi prapa tek viti 2017: McGonigal i dha përparësi një kompanie kineze duke i lajmëruar për arrestimet që FBI planifikonte në një rast të madh kundërzbulimi. Me fjalë të tjera, ai sabotoi hetimin dhe lejonte që spiunët ekonomikë të kalonin të lirë. E quajtën “turpëruese” — por kjo është një shprehje shumë e butë. Ky nuk ishte vetëm agjent i korruptuar prej ryshfeti: ishte një drejtues që po shkatërronte vetë punën që ai dikur udhëhiqte.

Historia e McGonigal nuk është vetëm rasti i një pisllëku individual. Është një shenjë neon që diçka nuk shkon te sistemi. Si mundet që një njeri të ngjitet kaq lart në FBI, vetëm që të “kthejë” gjithçka sapo të dilte jashtë? Njerëzit po e quajnë këtë “problemi McGonigal” — ish-federalë që shesin shpëtimin e tyre për shuma të mëdha parash nga njerëz të gabuar. Ka zhurmë për rregulla më të forta, kontroll më të mirë — çfarëdo gjëje që ta pengojë që kjo të ndodhë përsëri. FBI-ja supozohet të jetë ajo që na mbrojë, por kur një njeri si McGonigal bëhet tradhtar, të bën të dyshosh: Kush po na mbron pra?