S'do mend që e majta lartëson Luigi Mangione-n. Ishte ajo që e krijoi

Nga Kaylee McGhee White – Fox News

Krijuesit e shfaqjes këmbëngulin se muzikali është një komedi, por një nga bashkautorët pranon se qëllimi është të nxjerrë në pah institucionet që "po dështojnë në besimin ndaj tyre".

Shumica e amerikanëve janë të shqetësuar nga rritja e fundit e dhunës politike, por Broadway duket se po argëtohet me të.

Qendra teatrore e New York-ut pritet t'i japë trajtim si yll 28-vjeçarit Luigi Mangione, i dyshuar për vrasje, në një muzikal satirik që do të shfaqet në Manhattan në qershor. "Luigi: The Musical" do të vihet në skenë vetëm disa kilometra larg vendit ku Mangione dyshohet se qëlloi për vdekje, në mes të ditës dhe në stil ekzekutimi, një baba me dy fëmijë.

Zgjedhja e vendndodhjes, ashtu si edhe koha e premierës në "Big Apple", duket e qëllimshme. Nata e parë është me 15 qershor, një javë pasi duhej të niste gjyqi i Mangione-s në nivel shtetëror, por një gjyqtar në New York e shtyu për në vjeshtë.

Megjithatë, shfaqja do të vazhdojë dhe ka shumë gjasa të jetë me bileta të shitura plotësisht, nëse merret si shembull suksesi i saj i shkurtër në San Francisco vitin e kaluar. Të pesë shfaqjet në qershor të vitit 2025, vetëm gjashtë muaj pasi Mangione dyshohet se vrau drejtorin ekzekutiv të UnitedHealthcare, Brian Thompson, u shitën të gjitha dhe u pritën me ovacione.

Krijuesit e shfaqjes kanë këmbëngulur se "Luigi: The Musical" është një komedi dhe nuk synon të minimizojë seriozitetin e krimeve të dyshuara të Mangione-s, apo të Sean "Diddy" Combs-it dhe themeluesit të FTX, Sam Bankman-Fried-it, të cilët gjithashtu paraqiten në muzikale bashkë me Mangione-n në qendrën e paraburgimit në Brooklyn.

Por, në rastin e Mangione-s, kjo është pikërisht ajo që ndodh. Sipas njërit prej bashkautorëve, qëllimi i shfaqjes është të ekspozojë "shtyllat kryesore të institucioneve në shoqëri", përfshirë sistemin shëndetësor, "që po dështojnë në besimin ndaj tyre". Gjatë shfaqjes, personazhi i Mangione-s i përdor këto dështime për të justifikuar veprimet e tij, madje në një moment e quan veten "martir".

"Rrëzimi i një pjese të vogël të sistemit tonë të prishur shëndetësor më jep mjaftueshëm kënaqësi për ta ndarë!" thuhet se këndon versioni skenik i Luigi-t, duke paralajmëruar se do të vrasë çdo drejtor tjetër ekzekutiv që e konsideron pengesë për progresin.

Ndryshe nga krijuesit e muzikaleve, unë nuk mendoj se njerëzit janë budallenj. Është e qartë se ata po shkojnë të shohin "Luigi: The Musical" për të njëjtën arsye pse autorët e shkruan kaq shpejt: sepse bien dakord me arsyet që Mangione pretendon se e shtynë të qëllonte një njeri dhe ndiejnë simpati për të. Dhe, pavarësisht nëse e pranojnë apo jo, kjo e bën radikalizimin të duket normal, madje i kuptueshëm.

Fatkeqësisht, brezi im, gjenerata Z, duket se po e udhëheq këtë prirje për ta bërë ekstremizmin pjesë të zakonshme. Të rinjtë janë gjithnjë e më të hapur ndaj dhunës politike: 41% e të rinjve 18-29 vjeç thanë në një sondazh të vitit 2024 se është "disi" ose "plotësisht" e pranueshme të vrasësh një drejtor ekzekutiv, siç akuzohet se ka bërë Mangione.

Një tjetër sondazh i vitit 2025 tregoi se 40% e të rinjve amerikanë besojnë se dhuna politike mund të jetë e pranueshme në rrethana të caktuara, përfshirë kur dikush "promovon ide ekstremiste".

Të rinjtë e gjeneratës Z e mbështesin Mangione-n sepse e shohin si përfaqësues të zemërimit dhe pakënaqësisë që kanë ndaj institucioneve që besojnë se i kanë dështuar. Ata ndajnë shumë nga ankesat e tij, si pesimizmi për ndryshimet klimatike dhe frustrimi me kapitalizmin. Mangione është si një Robin Hud për gjeneratën Z, ose siç e quajti New York Post, Zhan Val Zhani i tyre.

Duke e paraqitur Mangione-n si figurë intriguese dhe jo për t'u dënuar, "Luigi: The Musical" ushqen këtë narrativë të shtrembëruar dhe forcon idenë në rritje mes të rinjve se mënyra e vetme për të sjellë ndryshim është përmes dhunës.

Sërish, kjo është e qëllimshme. Prej vitesh, e majta ka përdorur institucionet kulturore që dominon, përfshirë artin, për të mbjellë idenë e revolucionit tek të rinjtë amerikanë, duke i mësuar të shohin veten si viktima të një sistemi të prishur pa shpresë. Në këtë këndvështrim, dhuna politike nuk shihet si dështim moral, por si një formë veprimi.

Mangione është një produkt i drejtpërdrejtë i këtij fatalizmi të majtë. Dhe po ashtu edhe publiku që është i gatshëm ta konsumojë këtë histori si art.

Fatkeqësisht, ndikimi i kësaj ideologjie nuk kufizohet vetëm në skenë. Sidomos në New York, ajo është përhapur në gjithë peizazhin politik të qytetit, duke çuar deri te zgjedhja e kryetarit socialist Zohran Mamdani vitin e kaluar, ku të rinjtë luajtën rol kyç.

Madje, do të thoja se diagrami Venit i të rinjve në New York që veshin bluza "Hot Girls for Zohran" dhe atyre që do të ndjekin "Luigi: The Musical" në qershor është pothuajse një rreth i vetëm. Drejtori i fushatës së Mamdanit madje shprehu mbështetje për Mangione-n, duke thënë se mezi pret "të kalojë nëpër bulevardin Mangione pas disa dekadash".

Me fjalë të tjera, "Luigi: The Musical" është vetëm maja e ajsbergut. Dhe kjo do të thotë se për të luftuar dhunën politike nuk mjafton vetëm të kundërshtosh ata që e romantizojnë atë. Mbi të gjitha, kërkohet përballje me ideologjinë që i krijon këta individë fillimisht. / Fox News – Syri.net