‘Le të ndërtojmë ura vëllazërie dhe paqeje’/ Papa – Erdoganit: Diversiteti s’është kërcënim, por mbrojtje e vitalitetit shoqëror

Papa Leo XIV zbarkoi në Ankara vetëm pak orë më parë, duke shkelur në tokën turke dhe duke nisur fazën e parë të udhëtimit të tij të parë Apostolik, që do të zhvillohet nga 27 nëntori deri më 3 dhjetor.

Udhëtimi do ta çojë nga Stambolli në Iznik, ku Kisha shënon 1700-vjetorin e Koncilit të Parë Ekumenik të Nikesë, dhe më pas, të dielën, më 30 nëntor, Ati i Shenjtë do të udhëtojë për në Liban.

Sot, Papa Leo e nis udhëtimin në Pallatin Presidencial të Turqisë dhe më pas në Bibliotekën e Kombit, ku autoritetet, shoqëria civile dhe anëtarët e trupit diplomatik u mblodhën për të dëgjuar fjalët e para të Papës gjatë Udhëtimit të tij të parë Apostolik jashtë vendit.

“Një tokë që i bën thirrje njerëzimit për vëllazëri”

Duke iu drejtuar Presidentit turk Rexhep Tajip Erdogan, Papa Leo shprehu mirënjohje për pritjen e ngrohtë që iu bë. Ai foli për Turqinë si një tokë "të lidhur pazgjidhshmërisht me origjinën e Krishterimit", por edhe një vend që i bashkon të gjithë fëmijët e Abrahamit - myslimanët, të krishterët dhe hebrenjtë - për ta njohur ndryshimin jo si ndarje, por si një rrugë drejt vëllazërisë.

Papa reflektoi mbi bukurinë natyrore dhe diversitetin e pasur kulturor të vendit, duke i përshkruar ato si kujtesa se qytetërimi njerëzor lulëzon aty ku takohen brezat, idetë dhe traditat.

Një diversitet i tillë, theksoi ai, nuk është një kërcënim, por një mbrojtje e vitalitetit shoqëror. “Uniformiteti do të ishte një varfërim”, tha ai, duke këmbëngulur se urat - reale dhe simbolike - janë ato që mbështesin një shoqëri të vërtetë civile.

Ura si simbol i identitetit unik të Turqisë

Emblema e zgjedhur për udhëtimin e Papës përshkruan urën mbi Ngushticën e Dardaneleve. Papa tha se është një simbol i identitetit unik të Turqisë: një komb që lidh fizikisht Azinë me Evropën, por edhe më thellësisht, që lidh veten - nga lindja në perëndim, nga tradita në modernitet, nga ndryshimi në unitet.

Në një botë të tendosur nga polarizimi dhe pozicionet ekstreme, paralajmëroi ai, shoqëritë rrezikojnë fragmentimin.

Megjithatë, të krishterët në Turqi, pohoi ai, janë të gatshëm të kontribuojnë pozitivisht në unitetin e vendit, duke kujtuar dashurinë e Shën Gjonit XXIII, i cili dikur shërbeu këtu dhe i nxiti katolikët të refuzonin izolimin dhe të përqafonin një "kulturë takimi". Këto fjalë, vuri në dukje Ati i Shenjtë, mbeten jashtëzakonisht të rëndësishme edhe sot.

"Zoti ndërtoi një urë midis qiellit dhe tokës"

Papa Leo iu drejtua imazhit ungjillor të Zotit si ndërtues urash - Zotit i cili, duke zbuluar Vetveten, krijoi një kalim midis qiellit dhe tokës në mënyrë që zemrat të mësonin të pasqyronin dhembshurinë e Tij.

Drejtësia dhe mëshira, këmbënguli ai, duhet të sfidojnë logjikën e dominimit. Dhembshuria dhe solidariteti - jo pushteti - duhet të jenë masat e vërteta të zhvillimit.

Ai paralajmëroi për rreziqet e përparimit teknologjik të shkëputur nga etika, duke u kujtuar dëgjuesve të tij se edhe inteligjenca artificiale në fund të fundit i zmadhon zgjedhjet njerëzore. “Proceset nuk janë punë e makinave, por e vetë njerëzimit”, tha ai, duke i nxitur udhëheqësit të punojnë së bashku “për të riparuar dëmin e shkaktuar unitetit të familjes sonë njerëzore”.

Familja në zemër të shoqërisë turke

Duke iu referuar një teme që është shumë e rëndësishme për shumë turq, Papa Leo foli për familjen si “bërthama e parë e jetës shoqërore”, hapësira ku secili person mëson të vërtetën thelbësore se “pa tjetrin, nuk ka unë”.

Ai vlerësoi përpjekjet e vendit për të forcuar rolin e familjes, ndërkohë që pranoi gjithashtu rreziqet me të cilat përballet çdo familje nëse izolohet ose shtyp zërat e anëtarëve të saj.

Lumturia, tha ai, nuk vjen nga individualizmi dhe as nga përçmimi i lidhjeve të martesës dhe i hapjes ndaj jetës.

Ai paralajmëroi për kulturat konsumiste që e shndërrojnë vetminë në një mall, duke nxitur në vend të kësaj “një kulturë që vlerëson dashurinë dhe lidhjen personale” - një kulturë në të cilën nderohen si dashuria bashkëshortore ashtu edhe kontributi i domosdoshëm i grave.

Ai pohoi se gratë e pasurojnë gjithnjë e më shumë vendin përmes studimeve akademike, jetës profesionale, shërbimit publik dhe lidershipit kulturor.

Një thirrje që Turqia të jetë burim paqeje

Ati i Shenjtë shprehu shpresën e tij që Turqia të vazhdojë të shërbejë si "një burim stabiliteti dhe afrimi midis popujve", duke kujtuar vizitat e Papëve Pali VI, Gjon Pali II, Benedikti XVI dhe Françesku.

Vizita e tij, e lidhur me përvjetorin e Nikesë, ku të krishterët e hershëm u takuan për të kërkuar unitetin e besimit, flet për nevojën e përjetshme për dialog dhe takim.

Në një kohë kur bota është përsëri e shënuar nga konflikti i përshkallëzuar, ai paralajmëroi kundër asaj që Papa Françesku e quajti “një luftë e tretë botërore e luftuar pjesë-pjesë”.

Kombet, tha ai, po i investojnë energjitë e tyre në dinamika shkatërruese në vend që të jenë pjesë e sfidave të përbashkëta të paqes, duke luftuar urinë, duke mbrojtur krijimin dhe duke siguruar arsim dhe shëndetësi për të gjithë.

Duke ecur së bashku në të vërtetë dhe miqësi

Selia e Shenjtë, tha Papa Leo, vjen “vetëm me forcën e saj shpirtërore dhe morale”, por me një dëshirë të fortë për të punuar përkrah të gjitha kombeve të përkushtuara për zhvillimin integral të çdo personi.

«Le të ecim së bashku», përfundoi ai, «në të vërtetë dhe miqësi, duke besuar me përulësi në ndihmën e Zotit»./ Vatican News.