Barrack: Siria dhe Libani, pjesët e ‘mozaikut të paqes’ së Lindjes së Mesme të Trumpit

Ambasadori i SHBA-së në Turqi dhe i dërguari i posaçëm për Sirinë, Tom Barrack, tha se Siria dhe Libani janë "pjesët e ardhshme" në "mozaikun e paqes" të Trump për Lindjen e Mesme. Një shtytje për të çimentuar dominimin e Uashingtonit dhe Izraelit mbi rajonin.

Në një postim të gjatë në X, “Një perspektivë personale – Siria dhe Libani janë pjesët e ardhshme për paqen në Levant”, Barrack e festoi Samitin e Sharm el-Sheikh si “një moment përcaktues në diplomacinë moderne të Lindjes së Mesme”, duke pretenduar se udhëheqësit botërorë u mblodhën për të “mbështetur vizionin e guximshëm prej njëzet pikash të Presidentit Trump për ripërtëritje, rindërtim dhe prosperitet të përbashkët”. 

“Samiti i Paqes në Gaza nuk ishte teatër simbolik, por ishte hyrja në një simfoni të re bashkëpunimi të bazuar në integrimin energjetik, ndërvarësinë ekonomike dhe aspiratën e përbashkët njerëzore.”

“Dekada të tëra frike dhe stanjacioni filluan t’ia linin vendin qëllimit dhe optimizmit”, shkroi Barrack, duke pretenduar se “kombet arabe, myslimane dhe perëndimore u bashkuan në një përpjekje të vetme: të zëvendësonin paralizën me progres dhe izolimin me përfshirje”.

Sipas tij, “erërat e pajtimit që filluan në Gaza tani duhet të kalojnë kufirin verior të Izraelit dhe t’i japin jetë shpëtimit të Sirisë”. 

Ai e paraqiti rindërtimin e Sirisë si një mundësi të udhëhequr nga amerikanët për “shpëblim”, duke i kërkuar Kongresit të shfuqizojë Aktin e Cezarit, një ligj sanksionesh i vitit 2019 kundër regjimit të Bashar el-Assad.

Barrack argumentoi se akti “i shërbeu qëllimit të tij moral” dhe tani “mbyt një komb që kërkon të rindërtohet”, duke argumentuar se kjo do të “zhbllokonte aftësinë e aleatëve dhe investitorëve privatë për të rindërtuar rrjetet e energjisë, sistemet e ujit, shkollat ​​dhe spitalet e Sirisë”. 

SHBA-të kanë hequr pjesë të regjimit të sanksioneve për të lejuar ndihmën humanitare dhe tregtinë e kufizuar, por Akti i Cezarit mbetet në fuqi, në pritje të shqyrtimit nga Kongresi.

Postimi i Barrack fillon dhe mbaron në Gaza, megjithatë populli i Gazës shfaqet vetëm si pamje në kremtimin e tij të koreografisë gjeopolitike. “Pa dyshim që Gaza, e cila është pllakosur nga dhuna, do të vazhdojë të jetë e mbushur me aksidente”, shkroi ai.

Gjysma e dytë e postimit të Barrack-ut i drejtohet Libanit, ku ai e paraqet çarmatimin e Hezbollahut si "kufirin e dytë" pas Sirisë. 

Ai tha se stabilizimi i Sirisë “përbën pjesën e parë të kuadrit verior të sigurisë së Izraelit”, ndërsa “pjesa e dytë duhet të jetë çarmatimi i Hezbollahut”.

Ai kërcënoi gjithashtu se “nëse Bejruti dështon të veprojë, krahu ushtarak i Hezbollahut do të përballet në mënyrë të pashmangshme me një konfrontim të madh me Izraelin”.

Diplomati amerikan u mburr se Izraeli sot ende zë pesë pozicione taktike përgjatë "Vijës Blu", duke ruajtur kapacitetin e paralajmërimit të hershëm ndërsa kryen sulme të përditshme. Ai injoroi rolin e thellë politik të brendshëm të grupit dhe faktin se armët e Hezbollahut, ndërsa përçajnë brenda Libanit, mbeten të lidhura me pushtimin e vazhdueshëm të territorit libanez nga Izraeli dhe shkeljet e përsëritura të hapësirës ajrore libaneze.

Sipas tij, nuk kishte marrëveshje të drejtpërdrejtë midis Izraelit dhe Hezbollahut për shkak të faktit se Libani ende e konsideron marrëdhënien me Izraelin si krim dhe si pasojë nuk ekziston asnjë mekanizëm i vërtetë për zbatimin e ligjit. 

Barrack pohoi se Shtetet e Bashkuara “janë përpjekur ta orientojnë Libanin drejt një zgjidhjeje paqësore me Izraelin, nëpërmjet stimujve në vend të imponimit”.

Ai shkruan gjithashtu se “Shtetet e Bashkuara vetëm këtë muaj kanë angazhuar mbi 200 milionë dollarë shtesë për Forcat e Armatosura Libaneze”. 

“Uashingtoni ishte i gatshëm të ofronte mbulim diplomatik për tranzicionin politik paqësor të Hezbollahut, të koordinonte deklaratat rajonale që lidhnin investimet me progresin dhe të ndihmonte Bejrutin në paraqitjen e çarmatimit jo si dorëzim, por si sovranitet të rimarrë”, tha ai më tej.

Thirrja e tij që Libani të përgatitet për një partneritet të ripërtërirë me Izraelin, përputhet me një përpjekje më të gjerë të SHBA-së për të riformësuar shtrirjen rajonale në favor të Izraelit. Kjo vjen ndërsa Uashingtoni nxit normalizimin midis Izraelit dhe Arabisë Saudite.

“Rruga drejt një Marrëveshjeje të zgjeruar të Abrahamit nuk ka qenë kurrë më e qartë pa marrë parasysh atë që mund të jetë një rrugë e vështirë drejt zgjidhjes së Hamasit. Ajo që dikur ishte aspiruese po bëhet me shpejtësi e arritshme, tha ai, duke pretenduar se “Irani është dobësuar përfundimisht – politikisht, ekonomikisht dhe moralisht – ndërsa Arabia Saudite tani ndodhet në prag të pranimit formal.”

“Ndërsa Riadi lëviz, të tjerë do ta ndjekin”, argumenton ai, duke thënë se “Marrëveshjet e Abrahamit për të gjithë rajonin janë Ylli Polar i vërtetë”./ Ahram Online.