Nga Nicholas Kristof/

Burra dhe gra palestineze përshkruajnë abuzime të rënda seksuale nga rojet e burgjeve izraelite, ushtarët, kolonët dhe hetuesit.

Është një parim i thjeshtë: pavarësisht pikëpamjeve tona për konfliktin në Lindjen e Mesme, duhet të jemi të bashkuar në dënimin e përdhunimit.

Mbështetësit e Izraelit e theksuan këtë pas sulmeve brutale seksuale ndaj grave izraelite gjatë sulmit të udhëhequr nga Hamasi ndaj Izraelit me 7 tetor 2023. Donald Trump, Joe Biden, Benjamin Netanyahu dhe shumë senatorë amerikanë, përfshirë Marco Rubion, dënuan këtë dhunë seksuale, ndërsa Netanyahu me të drejtë u bëri thirrje "të gjithë liderëve të qytetëruar" që "të flasin".

Megjithatë, në intervista tronditëse, palestinezë më kanë treguar për një model të përhapur të dhunës seksuale izraelite ndaj burrave, grave dhe madje fëmijëve, nga ushtarë, kolonë, hetues të agjencisë së sigurisë Shin Bet dhe, mbi të gjitha, roje burgjesh.

Nuk ka prova që liderët izraelitë urdhërojnë përdhunime. Por vitet e fundit ata kanë ndërtuar një aparat sigurie ku dhuna seksuale është bërë, siç tha një raport i OKB-së vitin e kaluar, një nga "procedurat standarde të veprimit" të Izraelit dhe "një element kryesor në keqtrajtimin e palestinezëve". Një raport i publikuar muajin e kaluar nga Euro-Med Human Rights Monitor, një organizatë me bazë në Gjenevë që shpesh kritikon Izraelin, arrin në përfundimin se Izraeli përdor "dhunë seksuale sistematike" që "zbatohet gjerësisht si pjesë e një politike të organizuar shtetërore".

Si duket kjo procedurë standarde? Sami al-Sai, 46 vjeç, gazetar i pavarur, thotë se kur po dërgohej në qeli pas arrestimit në vitin 2024, një grup rojash e hodhën në tokë.

"Të gjithë po më godisnin dhe njëri më shkeli kokën dhe qafën," tha ai. "Dikush më uli pantallonat. Më hoqën edhe të brendshmet." Pastaj një nga rojet nxori një shkop gome që përdoret për të rrahur të burgosurit.

"Po përpiqeshin ta fusnin në rektumin tim dhe unë po përpiqesha të mbrohesha, por nuk munda," tha ai me ankth në rritje. "Ishte shumë e dhimbshme." Rojet po qeshnin, tha ai. "Pastaj dëgjova dikë të thoshte: 'Më sillni karotat'," kujtoi ai, duke shtuar se më pas përdorën një karotë. "Dhimbja ishte e tmerrshme," tha ai. "Po lutesha të vdisja."

Al-Sai tha se ishte me sy të lidhur dhe dëgjoi dikë të thoshte në hebraisht, gjuhë që ai e kupton, "mos bëni foto". Kjo i krijoi bindjen se dikush kishte nxjerrë një kamerë. Një nga rojet ishte grua dhe, sipas tij, ajo e kapi nga penisi dhe testikujt duke bërë shaka: "këto janë të miat", e më pas i shtrëngoi derisa ai bërtiti nga dhimbja.

Rojet e lanë të lidhur në tokë dhe ai ndjeu erën e cigareve. "E kuptova që kishin dalë për pushim cigareje," tha ai.

Pasi e hodhën në qeli, ai kuptoi se vendi ku ishte përdhunuar ishte përdorur edhe më parë, sepse gjeti të vjella, gjak dhe dhëmbë të thyer të ngjitur në lëkurën e tij.

Al-Sai tha se i ishte kërkuar të bëhej informator për inteligjencën izraelite dhe beson se arrestimi dhe burgosja e tij në sistemin e ndalimit administrativ kishin për qëllim ta detyronin të pranonte. Ai tha se refuzoi, sepse krenohej me profesionalizmin e tij si gazetar.

Kam kaluar gjithëkarrierën duke raportuar për luftëra, gjenocide dhe mizori, përfshirë përdhunime, ndonjëherë në vende ku shkalla e dhunës seksuale është shumë më e madhe se çdo gjë e kryer nga militantët e Hamasit apo rojet dhe kolonët izraelitë. Në konfliktin e Tigray-t në Etiopi disa vite më parë, mund të jenë përdhunuar 100,000 gra. Përdhunime masive po ndodhin tani edhe në Sudan.

Megjithatë, taksat amerikane financojnë aparatin izraelit të sigurisë, ndaj kjo është dhunë seksuale ku Shtetet e Bashkuara janë bashkëpërgjegjëse.

U interesova të raportoja për sulmet seksuale ndaj të burgosurve palestinezë pasi Issa Amro, një aktivist paqësor që ndonjëherë quhet "Gandi palestinez", më tha gjatë një vizite të mëparshme se ishte sulmuar seksualisht nga ushtarët izraelitë dhe se besonte që kjo ishte e zakonshme, por raportohej pak për shkak të turpit.

Sipas një vlerësimi, Izraeli ka ndaluar 20,000 persona vetëm në Bregun Perëndimor që nga sulmet e 7 tetorit dhe më shumë se 9000 palestinezë vazhdonin të mbaheshin në burg deri këtë muaj. Shumë prej tyre nuk janë akuzuar zyrtarisht, por janë ndaluar për arsye sigurie të paqarta dhe, që nga viti 2023, shumicës u janë mohuar vizitat nga Kryqi i Kuq dhe avokatët.

"Forcat izraelite përdorin sistematikisht përdhunimin dhe torturën seksuale për të poshtëruar gratë e ndaluarapalestineze," thuhet në raportin e Euro-Med. Raporti citon një grua 42-vjeçare që tha se ishte lidhur lakuriq në një tavolinë metalike, ndërsa ushtarë izraelitë kryenin marrëdhënie seksuale me forcë me të për dy ditë, ndërsa ushtarë të tjerë filmonin sulmet. Më pas, sipas saj, iu treguan foto të përdhunimit dhe iu tha se ato do të publikoheshin nëse nuk bashkëpunonte me inteligjencën izraelite.

Është e pamundur të dihet sa të zakonshme janë sulmet seksuale ndaj palestinezëve. Raportimi im për këtë artikull bazohet në biseda me 14 burra dhe gra që thanë se ishin sulmuar seksualisht nga kolonë izraelitë ose pjesëtarë të forcave të sigurisë. Kam folur gjithashtu me familjarë, hetues, zyrtarë dhe persona të tjerë.

I gjeta këto viktima duke pyetur avokatë, organizata të të drejtave të njeriut, punonjës ndihmash dhe vetë palestinezë. Në shumë raste ishte e mundur të verifikoheshin pjesërisht historitë e tyre përmes dëshmitarëve ose, më shpesh, përmes personave të cilëve viktimat u ishin rrëfyer, si familjarë, avokatë apo punonjës socialë. Në raste të tjera kjo nuk ishte e mundur, ndoshta sepse turpi i bënte njerëzit të hezitonin të pranonin abuzimin edhe para të afërmve.

Save the Children porositi vitin e kaluar një anketim me fëmijë nga 12 deri në 17 vjeç që kishin qenë në paraburgim izraelit; më shumë se gjysma raportuan se kishin parë ose përjetuar dhunë seksuale. Organizata tha se shifra reale ndoshta është më e lartë, sepse stigma i pengon disa të pranojnë çfarë u ka ndodhur.

Committee to Protect Journalists, një organizatë amerikane e njohur, anketoi 59 gazetarë palestinezë që ishin liruar nga autoritetet izraelite pas sulmeve të 7 tetorit. Tre për qind thanë se ishin përdhunuar, ndërsa 29 për qind thanë se kishin përjetuar forma të tjera të dhunës seksuale.

Qeveria izraelite i hedh poshtë pretendimet se ushtron abuzime seksuale ndaj palestinezëve, ashtu si Hamasi mohoi përdhunimet e grave izraelite. Izraeli mirëpriti një raport të OKB-së që dokumentonte sulmet seksuale ndaj grave izraelite nga palestinezët, por kundërshtoi thirrjen e raportit për të hetuar abuzimet izraelite ndaj palestinezëve. Netanyahu ka dënuar ato që ai i quajti "akuza të pabaza për dhunë seksuale" kundër Izraelit.

Ministria izraelite e Sigurisë Kombëtare refuzoi të komentonte për këtë artikull. Shërbimi i burgjeve "i hedh poshtë kategorikisht akuzat" për abuzim seksual, tha një zëdhënës që kërkoi të mbetej anonim, duke shtuar se ankesat "shqyrtohen nga autoritetet përkatëse". Zëdhënësi nuk pranoi të tregonte nëse ndonjë punonjës burgu ishte pushuar nga puna ose ndjekur penalisht për sulme seksuale.

Palestinezët që intervistova treguan për lloje të ndryshme abuzimesh përtej përdhunimit. Shumë thanë se shpesh u tërhiqeshin organet gjenitale ose goditeshin në testikuj. Detektorë metalikë dore përdoreshin për t'u kaluar mes këmbëve të burrave të zhveshur dhe më pas goditeshin në pjesët intime; sipas Euro-Med Monitor, disa burrave iu desh të amputonin testikujt pas rrahjeve.

Një arsye pse këto abuzime nuk marrin më shumë vëmendje janë kërcënimet nga autoritetet izraelite, të cilat sipas palestinezëve të liruar paralajmërojnë periodikisht të burgosurit të heshtin. Një tjetër arsye, thanë të mbijetuarit palestinezë, është se shoqëria arabe e shmang diskutimin e kësaj teme nga frika se mos dëmtohet morali i familjeve të të burgosurve dhe narrativa palestineze e të ndaluarve si figura sfiduese dhe heroike.

Normat konservatore shoqërore gjithashtu pengojnë diskutimin: dy viktima më thanë se një i burgosur që pranon se është përdhunuar mund të dëmtojë mundësitë e motrave dhe vajzave të tij për martesë.

Një fermer fillimisht pranoi që emri i tij të përdorej në këtë artikull. I liruar në fillim të këtij viti pas muajsh në ndalim administrativ, pa asnjë akuzë, ai tregoi atë që, sipas tij, ndodhi një ditë vitin e kaluar: gjashtë roje e çmobilizuan duke i mbajtur duart dhe këmbët, ndërsa i ulën pantallonat dhe të brendshmet dhe i futën një shkop metalik në anus. Përdhunuesit po qeshnin dhe brohorisnin, tha ai.

Disa orë më vonë, ai tha se humbi ndjenjat dhe u dërgua në klinikën e burgut. Pasi u zgjua, tha se u përdhunua përsëri me të njëjtin shkop metalik.

"Po më dilte gjak," kujtoi ai. "U shkatërrova plotësisht. Po qaja."

Pasi u kthye në qeli, tha se kërkoi letër dhe stilolaps për të bërë një ankesë për sulmet. Kërkesa iu refuzua. Po atë mbrëmje, një grup rojash hynë në qeli.

"Kush është ai që do të bëjë ankesë?" tha me tallje një roje, sipas tij, dhe një tjetër e tregoi me gisht. "Rrahjet nisën menjëherë," kujtoi ai. Pastaj, sipas tij, ata e përdhunuan për herë të tretë atë ditë me shkopin metalik.

Ai kujton se njëri prej tyre tha: "Tani ke edhe më shumë për të shkruar në ankesën tënde."

Pak ditë pasi e intervistova, fermeri telefonoi për të thënë se nuk donte më që emri i tij të përdorej. Sapo ishte vizituar nga Shin Bet dhe ishte paralajmëruar të mos shkaktonte probleme. Ai gjithashtu kishte frikë nga reagimi i familjes ndaj vëmendjes publike.

"Abuzimi i përhapur seksualndaj të burgosurve palestinezë ekziston; është normalizuar," tha Sari Bashi, një avokate izraelito-amerikane për të drejtat e njeriut dhe drejtoreshë ekzekutive e Komitetit Publik Kundër Torturës në Izrael. "Nuk shoh prova që kjo të jetë urdhëruar. Por ka prova të vazhdueshme se autoritetet e dinë që po ndodh dhe nuk e ndalojnë."

Një tjetër avokat izraelit, Ben Marmarelli, më tha se bazuar në përvojat e të ndaluarve palestinezë që ai ka përfaqësuar, përdhunimi i të burgosurve palestinezë me objekte "ndodh kudo".

Bashi tha se organizata e saj ka paraqitur qindra ankesa që përshkruajnë abuzime të tmerrshme ndaj të ndaluarve palestinezë, dhe në asnjë rast nuk janë ngritur akuza. Pandëshkueshmëria, tha ajo, krijon "dritë jeshile" për abuzuesit.

Një i burgosur palestinez nga Gaza raportohet se u shtrua në spital në korrik 2024 me çarje në rektum, brinjë të thyera dhe mushkëri të shpuar. Hetuesit siguruan një video të burgut që supozohet se tregonte abuzimin. Autoritetet ndaluan nëntë ushtarë rezervistë, por e djathta izraelite reagoi me zemërim, ndërsa turma protestuesish, përfshirë politikanë, hynë me forcë në burg për të mbështetur rojet. Akuzat e fundit ndaj ushtarëve u hoqën në mars dhe muajin e kaluar ushtria miratoi rikthimin e tyre në detyrë.

Netanyahu e përshëndeti heqjen e akuzave si fundin e një "shpifjeje gjaku". "Shteti i Izraelit duhet të ndjekë armiqtë e tij, jo luftëtarët e tij heroikë," tha ai.

Bashi e përshkroi rezultatin kështu: "Heqja e akuzave është si të japësh leje për përdhunim."

Ai i burgosur, i cili më pas raportohet se kishte nevojë për një qese stomie për mbetjet trupore, u kthye në Gaza dhe një i njohur i tij tha se kaloi muaj në spital duke u rikuperuar nga plagët e brendshme. Sipas të njohurit, ish-i burgosuri refuzoi të intervistohej.

Ndjekjet penale dhe vëmendja publike mund ta frenojnë këtë lloj dhune. Në vitin 1997, disa policë në Nju Jork përdhunuan emigrantin haitian Abner Louima me një shkop aq brutalisht sa iu desh shtrim në spital dhe operacione. Njujorkezët u zemëruan, kryebashkiaku Rudy Giuliani e vizitoi Louima-n në spital dhe policët u ndoqën penalisht në një rast historik. Kjo dërgoi një mesazh të fortë në të gjithë policinë: kush sulmon të ndaluarit mund të ndëshkohet. Dhe ky është mesazhi që duhet të përhapet edhe në forcat izraelite të sigurisë.

Nëse administrata Trump do të kërkonte rikthimin e vizitave të Kryqit të Kuq për të burgosurit, nëse ambasadori amerikan do të vizitonte të mbijetuarit e përdhunimit me kamera pas vetes, nëse transferimi i armëve do të kushtëzohej me fundin e sulmeve seksuale, atëherë do të dërgohej një mesazh moral dhe praktik se dhuna seksuale është e papranueshme, pavarësisht identitetit të viktimës. Si hap i parë, ambasadori mund të siguronte që palestinezët që guxuan të flasin për këtë artikull të mos abuzohen përsëri për shkak të guximit të tyre.

Si ndodh një dhunë e tillë? Dekada raportimi mbi konfliktet më kanë mësuar se kombinimi i çnjerëzimit dhe pandëshkueshmërisë mund t'i shtyjë njerëzit drejt barbarisë. E kam parë këtë rrëshqitje drejt egërsisë në zona lufte nga Kongoja në Sudan e Mianmar, dhe mendoj se kjo shpjegon në një masë edhe mënyrën se si ushtarët amerikanë abuzuan seksualisht me të burgosurit në Abu Ghraib në Irak.

Realiteti i ashpër është se kur nuk ka pasoja, ne njerëzit jemi të aftë për mizori të mëdha ndaj atyre që mësohemi t'i përçmojmë si qenie nënnjerëzore.

Itamar Ben-Gvir, ministri izraelit i Sigurisë Kombëtare, i quajti të ndaluarit "llum" dhe "nazistë" dhe u mburr se kishte ashpërsuar kushtet në burgje për palestinezët. Kur mbizotërojnë qëndrime të tilla, abuzimi seksual mund të bëhet një tjetër mjet për të shkaktuar dhimbje dhe poshtërim ndaj palestinezëve.

Ben-Gvir refuzoi, përmes një zëdhënëseje, të komentonte mbi sulmet seksuale nga forcat e sigurisë.

B'Tselem, një organizatë izraelite për të drejtat e njeriut, dokumentoi "një model të rëndë të dhunës seksuale" ndaj palestinezëve. Ajo përmendi dëshminë e një të burgosuri nga Gaza, Tamer Qarmut, i cili tha se ishte përdhunuar me një shkop. Tortura, sipas B'Tselem, "është bërë një normë e pranuar".

Një ish-oficer izraelit në infermierinë e një burgu përshkroi në dëshminë e tij për organizatën Breaking the Silence se çfarë do të thotë kjo në praktikë: "Sheh njerëz normalë, krejt të zakonshëm, që arrijnë në pikën ku abuzojnë me të tjerët për argëtimin e tyre, jo për hetime apo diçka tjetër. Për qejf, për të pasur diçka për t'u treguar shokëve ose për hakmarrje."

Shumica e përdhunimeve dhe dhunës tjetër seksuale janë drejtuar ndaj burrave, edhe sepse më shumë se 90 për qind e të burgosurve palestinezë janë meshkuj. Por unë fola edhe me një grua palestineze që u arrestua në moshën 23-vjeçare pas sulmit të Hamasit në tetor 2023. Ajo tha se ushtarët që e arrestuan kërcënuan se do ta përdhunoninatë, nënën e saj dhe mbesën e vogël.

Sipas saj, makthi në burg nisi me një kontroll trupor të kryer nga roje femra, "por pastaj hyri një ushtar mashkull, ndërsa unë isha plotësisht e zhveshur".

Për ditët në vijim, ajo tha se zhvishej vazhdimisht me forcë, rrihej dhe kontrollohej nga grupe rojash burra dhe gra. Skenari ishte gjithmonë i njëjtë: disa roje hynin në qeli, e zhvishnin me forcë, ia lidhnin duart pas shpine dhe e përkulnin përpara, ndonjëherë duke ia futur kokën në tualet. Në atë pozicion, ajo thotë se rrihej dhe prekej në të gjithë trupin.

"I kishin duart kudo në trupin tim," tha ajo. "Të them të drejtën, nuk e di nëse më përdhunuan," shtoi ajo, sepse ndonjëherë humbiste ndjenjat nga rrahjet.

Ajo mendon se qëllimi i abuzimit ishte i dyfishtë: t'i thyenin shpirtin dhe njëkohësisht t'u lejonin burrave izraelitë të prekni një grua palestineze të zhveshur pa pasoja.

"Më zhvishnin dhe më rrihnin disa herë në ditë," tha ajo. "Ishte sikur po më prezantonin me të gjithë ata që punonin aty. Në fillim të çdo turni sillnin burrat që të më zhvishnin."

Kur po lirohej nga burgu, tha se u thirr në një dhomë me gjashtë zyrtarë dhe iu dha një paralajmërim i ashpër që të mos jepte intervista.

"Më kërcënuan se nëse flisja, do të më përdhunonin, do të më vrisnin mua dhe babain tim," tha ajo. Nuk pranoi të identifikohej në këtë artikull.

Disa nga abuzimet më të rënda seksuale duket se janë drejtuar ndaj të burgosurve nga Gaza. Një gazetar nga Gaza ndau me mua rrëfimin e tij për abuzimet që tha se kishte përjetuar pasi u ndalua në vitin 2024.

"Askush nuk shpëtonte nga sulmet seksuale," tha ai. "Jo të gjithë përdhunoheshin, mendoj, por të gjithë kalonin përmes sulmeve seksuale poshtëruese dhe të neveritshme." Në një rast, sipas tij, rojet ia lidhën testikujt dhe penisin me lidhëse plastike për orë të tëra ndërsa e godisnin në organet gjenitale. Për ditë të tëra më pas, tha se urinonte gjak.

Në një tjetër rast, ai tha se u mbajt i shtrirë, u zhvesh plotësisht dhe, ndërsa ishte me sy të lidhur dhe duart e prangosura, sollën një qen. Me nxitjen e kujdestarit në hebraisht, tha ai, qeni hipi mbi të.

"Ata po përdornin kamera për të bërë foto dhe dëgjoja të qeshurat e tyre," tha ai. U përpoq ta largonte qenin, por tha se ai e depërtoi.

Të burgosur të tjerë palestinezë dhe organizata për të drejtat e njeriut kanë raportuar gjithashtu raste ku qen policie janë përdorur për të përdhunuar të burgosur. Gazetari tha se kur u lirua, një zyrtar izraelit e paralajmëroi: "Nëse do të mbetesh gjallë kur të kthehesh, mos fol me mediat."

Pse pranoi të fliste?

"Ka momente kur kujtimet bëhen të padurueshme," tha ai. "Ndjeva sikur zemra do të më ndalonte ndërsa po flisja me ju për këtë. Por kujtoj se ende ka njerëz aty brenda. Prandaj flas."

Disa dëshmi tregojnë se dhuna seksuale është ushtruar edhe ndaj fëmijëve palestinezë, të cilët zakonisht burgosen për hedhje gurësh. Gjeta dhe intervistova tre djem të ndaluar dhe të gjithë përshkruan abuzime seksuale.

Njëri prej tyre, një djalë i turpshëm me bluzë Hilfiger, që ishte 15 vjeç kur u arrestua, nuk pranoi të thoshte nëse kishte parë përdhunime. Por tha se kërcënimet ishin të zakonshme: "Na thoshin: 'Bëje këtë ose do ta fusim këtë shkop në prapanicën tënde.'"

Dy djemtë e tjerë treguan histori shumë të ngjashme të dhunës seksuale si pjesë e rrahjeve dhe thanë se kërcënimet për përdhunim drejtoheshin jo vetëm ndaj tyre, por edhe ndaj nënave dhe motrave të tyre.

Kolonët izraelitë nuk janë pjesë zyrtare e shtetit si sistemi i burgjeve, por Forcat e Mbrojtjes së Izraelit po i mbrojnë gjithnjë e më shumë ndërsa ata sulmojnë fshatrat palestineze dhe përdorin dhunë seksuale për t'i detyruar palestinezët të largohen. "Dhuna seksuale përdoret për të ushtruar presion mbi komunitetet" që të lënë tokat e tyre, thuhet në një raport të ri të West Bank Protection Consortium, një koalicion organizatash ndërkombëtare ndihme i udhëhequr nga Norwegian Refugee Council.

Koalicioni anketoi fermerë palestinezë dhe zbuloi se më shumë se 70 për qind e familjeve të zhvendosura thanë se kërcënimet ndaj grave dhe fëmijëve, veçanërisht ato për dhunë seksuale, ishin arsyeja kryesore që i detyroi të largoheshin. "Dhuna seksuale," tha Allegra Pacheco nga koalicioni, "është një nga mekanizmat që po i dëbon njerëzit nga tokat e tyre."

Në një fshat të largët beduinësh në Luginën e Jordanit, takova një fermer 29-vjeçar, Suhaib Abualkebash, i cili tregoi se si një grup prej rreth 20 kolonësh sulmuan shtëpitë e familjes së tij, duke rrahur burra, gra dhe fëmijë, duke vjedhur bizhuteri dhe 400 dele, dhe gjithashtu i prenë rrobat me një thikë gjuetie, më pas ia lidhën fort penisin me lidhëse plastike dhe e tërhoqën.

"Kisha frikë se do të ma prisnin penisin," më tha Abualkebash. "Mendova se ky ishte fundi im."

Disa mund të pyesin nëse palestinezët i kanë trilluar akuzat për sulme seksuale për të njollosur Izraelin. Për mua kjo duket e pabesueshme, sepse asnjë nga ata që intervistova nuk më kërkoi vetë dhe nuk e dinte me kë tjetër po flisja, madje hezitonin të flisnin. Megjithatë, ka disa shenja se abuzimi seksual nga Izraeli është bërë aq i shpeshtë sa normat po ndryshojnë dhe viktimat palestineze po bëhen disi më të gatshme të flasin.

"Për gjashtë muaj nuk munda të flisja për këtë, as me familjen time," tha Mohammad Matar, një zyrtar palestinez që më tregoi se kolonët e zhveshën, e rrahën dhe e prekën me një shkop në vithe ndërsa flisnin për përdhunimin e tij. Gjatë sulmit, agresorët publikuan në rrjetet sociale një foto të tij me sy të lidhur dhe vetëm me të brendshme.

Me kalimin e kohës, Matar vendosi të flasë për të thyer stigmën. Tani ai mban në murin e zyrës një kopje të zmadhuar të fotos që kolonët publikuan për të.

Për t'i dhënë kuptim asaj që gjeta, telefonova Ehud Olmertin, i cili ishte kryeministër i Izraelit nga viti 2006 deri në 2009. Olmert tha se nuk dinte shumë për dhunën seksuale ndaj palestinezëve, por nuk u habit nga dëshmitë që dëgjova.

"A besoj se ndodh?" pyeti ai. "Patjetër."

"Krime lufte kryhen çdo ditë në territore," shtoi ai.

Kështu rikthehemi tek ajo që përmenda në fillim të këtij shkrimi: mbështetësit e Izraelit kishin të drejtë në vitin 2023 kur thanë se, pavarësisht pikëpamjeve tona për Lindjen e Mesme, duhet të jemi në gjendje të dënojmë përdhunimin.

"Ku dreqin jeni?" pyeti atëherë Netanyahu komunitetin ndërkombëtar, duke kërkuar që ai të dënonte dhunën seksuale të kryer nga ajo që qeveria izraelite e quajti "regjimi përdhunues i Hamasit".

Hamasi me të vërtetë ka kryer shkelje brutale të të drejtave të njeriut. Por zyrtarët izraelitë duhet të shohin edhe shkeljet e tyre,sidomos atë që një raport 49-faqësh i OKB-së vitin e kaluar e përshkroi si nënshtrim "sistematik" të palestinezëve ndaj "torturës seksuale", të kryer me të paktën "një inkurajim të heshtur nga drejtuesit më të lartë civilë dhe ushtarakë".

Mendojeni kështu: abuzimi i tmerrshëm që iu bë grave izraelite me 7 tetor tani po u ndodh palestinezëve ditë pas dite. Dhe vazhdon për shkak të heshtjes, indiferencës dhe dështimit të zyrtarëve amerikanë dhe izraelitë për t'iu përgjigjur pyetjes së Netanyahu-t: Ku dreqin jeni? NYT – Syri.net