Nëse Inter-Barcelona do të luhej në shekullin XVI, do të ishte kryevepër e Da Vinci-t

A mund të marrësh frymë tani? Sepse për 120 minuta, ishte thjesht e pamundur. Në një nga ndeshjet më të çmendura të vitit, Interi dhe Barcelona dhuruan një spektakël të vërtetë në ‘San Siro’. Zikaltrit kaluan në avantazh, e panë veten të përmbysur deri në minutën e 90-të, por barazuan dhe në shtesë, siguruan fitoren 4-3 dhe kualifikimin për në finalen e Champions League në Mynih.

Një dramë që meritonte të kishte dy fitues, por vetëm një mund të kalonte. Interi tregoi organizim, karakter dhe një besim të jashtëzakonshëm. Nga ana tjetër, Barcelona, me dominim absolut në pjesën e dytë, ishte shumë pranë finales. Por forca fizike dhe zgjedhjet e Inzaghit nga stoli bënë diferencën në kohën shtesë.

Një pjesë e parë e menaxhuar në mënyrë perfekte

Barcelona pati më shumë topin në fillim, por nuk ishte versioni që kemi parë këtë sezon. Pas 15 minutave, Interi kuptoi si të qarkullonte topin dhe gradualisht shtyu ‘blaugranat’ mbrapa. Dimarco ishte vendimtar në rikuperimin e topit që solli golin e parë: pas një aksioni të shpejtë me Dumfries, topi shkoi te Lautaro Martínez, i cili nuk fali.

Pak para pushimit, sërish Lautaro fiton një penallti që Çalhanoglu e kthen në gol. Interi në kontroll, 2-0 në pushim. Por me Barcelonën nuk mund të jesh kurrë i qetë...

Pjesa e dytë: reagimi katalanas

Në pjesën e dytë, Barcelona dominoi totalisht: posedim, intensitet, vertikalitet. Me Pedrin që udhëhiqte ritmin dhe Yamal që driblonte këdo që i dilte përpara, rikthimi ishte i pashmangshëm.

Në minutën e 54-t, Eric García shënon një gol akrobatik, më pas vjen barazimi nga Olmo me kokë, dhe në minutën e 87-të, Raphinha përmbys gjithçka: 3-2 për Barcelonën.

Por... nuk kishte mbaruar ende.

Në minutën e 90+3, Yamal godet shtyllën në një kundërsulm, por në aksionin pasardhës, Dumfries pason për Acerbi-n, i cili barazon në mënyrë dramatike: 3-3 dhe loja shkon në shtesë.

Shtesa dhe vendimtari Frattesi

Në minutat shtesë, ritmi nuk u ul. Sommer shpëtoi Interin me pritje spektakolare ndaj Yamal dhe Eric García, ndërsa Frattesi, pas një aksioni të ndërtuar nga Thuram dhe Taremi, gjeti golin e 4-3 që vulosi kualifikimin.

Yamal ishte i papërmbajtshëm – 10 goditje drejt portës, 3 pritje të detyruara nga Sommer dhe rrezik konstant. Por sërish, nuk mjaftoi.

Një kualifikim historik

Interi, për herë të dytë në tri vite në finalen e Champions League, tregoi pjekuri, guxim dhe karakter kampioni. Barcelona, skuadra më sulmuese e kompeticionit, ra me nder, por me zemrën e thyer.

Kjo ndeshje? Një kryevepër që meriton të pikturohet nga Leonardo Da Vinci.

© SYRI.net

Lexo edhe:

• I theu këmbën kuandërshtarit në Botëror, futbollisti i Katarit pezullohet nga FIFA
• Këto janë 13 skuadrat e kualifikuara matematikisht deri tani nga faza e grupeve
• FIFA merr vendimin drastik, pezullon federatën e këtij shteti