'Ndihemi të gjykuar, të kontrolluar dhe të lënë pas dore nga prindërit'/ Çfarë flasin më shumë fëmijët në terapi?

Shoqëria po e njeh gjithnjë e më shumë rëndësinë e shëndetit mendor dhe shkuarja në terapi po bëhet gjithnjë e më e pranueshme. Ndërsa stigma po zhduket gradualisht, gjithnjë e më shumë fëmijë dhe të rinj kërkojnë ndihmë profesionale për të përballuar vështirësitë emocionale, raporton Index.hr.

Megjithatë, prindërit shpesh janë kuriozë për atë që fëmijët e tyre ndajnë në këto seanca, dhe sipas ekspertëve, disa ankesa përsëriten vazhdimisht. Një prej tyre është ndjenja e gjykimit nga prindërit. Psikologia Dr. Aline Zoldbrod thekson se shumë të rinj ndihen të përjashtuar dhe të pasigurt kur prindërit kritikojnë zgjedhjet e tyre ose u imponojnë ambiciet e veta.

“Shpesh, fëmijët zgjedhin karriera që nuk janë ëndrrat e tyre, por ëndrrat e prindërve,” thotë ajo, duke sjellë shembullin e një mjeku që në moshë të pjekur hoqi dorë nga profesioni për t’u marrë me art.

Një tjetër temë e zakonshme është ndjenja e kontrollit të tepërt. Sipas terapistes Dr. Gloria Brame, shumë të rritur ia atribuojnë pasiguritë e tyre mënyrës autoritare me të cilën janë rritur. “Shpesh dëgjoj ankesa për nënat që qëndrojnë shumë të përfshira dhe baballarë emocionalisht të ftohtë,” shpjegon ajo. Kjo dinamikë, sipas saj, shpesh sjell probleme me vetëvlerësimin dhe marrjen e vendimeve.

Të tjerë ndihen si të lënë pas dore, edhe pse janë rritur në familje të pranishme fizikisht. “Prindërit shpesh nuk dëgjojnë ndjenjat e fëmijëve të tyre dhe i minimizojnë ato,” shton Dr. Brame. Kjo mungesë lidhjeje emocionale sot përkeqësohet nga prania e vazhdueshme e prindërve në telefon ose rrjete sociale.

Ekspertët theksojnë se diskutimi i hapur i këtyre përvojave në terapi ndihmon fëmijët dhe të rriturit e rinj të pranojnë se nevojat e tyre emocionale janë reale dhe të vlefshme, duke hapur rrugën për marrëdhënie më të shëndetshme dhe mirëqenie më të thellë psikologjike.