Në vijim të seancës, avokati i dytë i palës kërkuese, (Erion Veliaj), përforcoi argumentet duke u përqendruar në juridiksionin e patjetërsueshëm të Gjykatës Kushtetuese në këtë çështje. Duke iu referuar nenit 115 të Kushtetutës, ai e cilësoi atë si një 'garanci të veçantë' për organet e zgjedhura vendore, e cila i mbron ato nga ndërhyrjet arbitrare të pushtetit qendror.

Argumenti thekson se Gjykata Kushtetuese nuk vepron thjesht si një organ kontrolli formal, por duhet të hetojë dhe gjykojë në themel çështjen, njësoj si një gjykatë e zakonshme, për të vlerësuar nëse ka pasur vërtet 'shkelje të rënda' të ligjit apo Kushtetutës. Duke cituar jurisprudencë të mëparshme të vetë gjykatës, avokati argumentoi se çdo interpretim tjetër do ta zbehte këtë garanci kushtetuese.

Një pikë kyçe e fjalës së tij ishte interpretimi i ligjit për vetëqeverisjen vendore në harmoni me Kushtetutën.

Ai shpjegoi se mungesa në detyrë për tre muaj, e parashikuar në ligj si shkak për shkarkim, mund të konsiderohet 'shkelje e rëndë' vetëm nëse kryetari i bashkisë ka zgjedhur me vullnet të lirë të mos ushtrojë funksionin, dhe jo kur mungesa është rezultat i një pamundësie objektive ose rrethanave të tjera madhore.

Sipas tij, nëse ligji do të interpretohej ndryshe, ai do të dilte jashtë kuadrit kushtetues të nenit 115, duke shtuar në mënyrë të paligjshme një shkak të ri për shkarkim, diçka që Kushtetuta nuk e lejon.

Kjo mbrojtje ligjore nënvizon parimin se vullneti i zgjedhësve nuk mund të anulohet pa një bazë të qartë dhe të rëndë kushtetuese.