‘Djali i Kumbarës’ Një këngë, dy breza! Nikollë dhe Albin Nikprelaj, babë e bir në skenë

Në botën e muzikës shqiptare, pak këngë arrijnë të fitojnë statusin e një himni që i reziston kohës dhe ndryshimeve të shijeve të publikut.

 'Djali i Kumbarës', me tekst të  Fadil Krajës dhe kompozim të Zef Çobës dhe kënguar nga Nikollë Nikprelaj është një nga ato.  Në aktivitetin e 50-vjetorit të karrierës së babait të tij, Albin Nikprelaj ndërmori një nismë artistike të guximshme: rikthimin e kësaj kënge me një orkestrim dhe interpretim të ri, duke e shndërruar atë në një tribut të gjallë për edhe vetë historinë e muzikës popullore.

Në studion e “A Show” Albini tregoi se kënga nuk ishte thjesht një 'cover', por një përpjekje për të nderuar autorët, Krajën dhe Çobën, si dhe për të sjellë një frymë të re në mënyrën se si perceptohet muzika tradicionale sot. Sfida e tij ishte e dyfishtë: nga njëra anë, barra emocionale për të kënduar para krijuesit origjinal, babait të tij, dhe nga ana tjetër, përgjegjësia artistike për të mos e tjetërsuar vlerën e veprës.

Nikollë Nikprelaj, duke analizuar suksesin e këtij rikrimi, bëri një krahasim interesant me këngë të tjera që kanë pasur rrugëtime të ndryshme, si 'Xhamadani vija-vija'. Ai argumentoi se ndërsa disa këngë nisin si hite të menjëhershme me tone patriotike, këngë si 'Djali i Kumbarës' kanë një rritje më organike, më të ngadaltë, por shpesh më të sigurt në kohë.

“Këngët që 'shpërthejnë' shpejt shpesh konsumohen po aq shpejt, ndërsa ato që ndërtohen mbi baza të forta melodike dhe narrative kanë një jetëgjatësi’ tha ai.

Nikprelaj tergoi se zgjedhja për të mbetur në muzikën 'popullore' ishte një kompromis midis pasionit për teknikën e lartë dhe nevojës për mbijetesë e sukses profesional.

Në rrugën e tij artistike tashmë është Albini. Djali i tij mori pjesë në  festivalin e parë të këngës të RTK-së, dhe këndoi në të njëjtën sallë ku në Prishtinë ku në 1985 këndoi babai i tij Nikollë Nikprelaj.

Në një epokë ku muzika komerciale dhe rryma 'tallava' dominojnë tregun, familja Nikprelaj qëndron si një bastion i muzikës së kultivuar. Albini, duke folur për brezin e ri, pranoi vështirësinë e të bërit art të pastër në një mjedis që kërkon hite të shpejta, por theksoi vendosmërinë për të mos bërë kompromise me cilësinë.

“Gjithkush mund të jetë këngëtar por jo të gjithë mund të jenë artistë” thotë ai.