Një "pandemi jo-ngjitëse", siç e përcakton OBSH-ja, që prek mbi një miliard njerëz në të gjithë botën, me shifra që po rriten edhe në Itali, ku preken afërsisht 6 milionë njerëz (12% e popullsisë), ndërsa pothuajse gjysma e të rriturve (47%) janë mbipeshë.

Pesha e tepërt trupore është një problem që prek edhe fëmijët më të vegjël, me një në tre fëmijë të prekur në vendin tonë.

Për më tepër, megjithëse 3 në 4 italianë e njohin peshën e tepërt si një rrezik serioz për shëndetin, vetëm 2.7% identifikohen si obezë, duke nxjerrë në pah një hendek shqetësues midis ndërgjegjësimit dhe vetëperceptimit. Këto janë statistikat mbi obezitetin, një sëmundje kronike dhe shumëfaktoriale që është përsëri në qendër të vëmendjes, përpara Ditës Botërore të Obezitetit më 4 Mars.

Me këtë rast, ekspertët theksojnë rëndësinë e një qasje gjithëpërfshirëse terapeutike. Respektimi i programeve të menaxhimit të peshës mbetet një nga sfidat më të rëndësishme në luftën kundër obezitetit, me 1 në 2 pacientë që braktisin trajtimin brenda vitit të parë, siç raportohet nga Obesity Reviews.

"Nëse obeziteti tani njihet si një sëmundje kronike, atëherë duhet ta adresojmë atë me një qasje afatgjatë", vëren Mikiko Watanabe, endokrinologe, studiuese dhe profesoreshë në Universitetin Sapienza të Romës. "Po flasim për një trajektore klinike që kërkon stabilitet dhe përshtatje me kalimin e kohës, me faza të ndryshme që kërkojnë mjete të ndryshme".

Por obeziteti duhet të shihet edhe në lidhje me shëndetin e përgjithshëm të një individi, me vëmendje të veçantë në sferën psikologjike. Sondazhi i parë sistematik në Itali mbi rrezikun e obezitetit në shëndetin mendor, i kryer në gjashtë rajone nga Shoqata Italiane e Neuropsikofarmakologjisë (SINPF), zbuloi se 17% e pacientëve të trajtuar nga shërbimet e shëndetit mendor ishin obezë, krahasuar me afërsisht 10% në popullatën e përgjithshme.

Ky hendek është edhe më i theksuar tek të rinjtë e moshës 18 deri në 34 vjeç: 13.7% krahasuar me 5.5%, me rrezikun pothuajse të trefishuar për ata që trajtohen nga shërbimet e shëndetit mendor. "Obeziteti është një nga sëmundjet kryesore kronike të kohës sonë dhe prek veçanërisht njerëzit me çrregullime mendore", shpjegojnë Claudio Mencacci dhe Matteo Balestrieri, presidentë të Sinpf. "Studime të shumta tregojnë se ata që jetojnë me çrregullime depresive, bipolare ose skizofrenike kanë dy herë më shumë gjasa të jenë mbipeshë dhe obezë sesa popullata e përgjithshme."

Lidhur me obezitetin tek fëmijët, Spitali i Fëmijëve Bambino Gesù në Romë ka zhvilluar një program multidisiplinar për fëmijët e moshës 6 deri në 11 vjeç ,që ndihmon në rivendosjen e rrugëve nervore të metabolizmit dhe korrigjimin e përhershëm të mosfunksionimit metabolik, falë një qasjeje që integron edukimin për të ushqyerit, aktivitetin fizik të strukturuar, promovimin e stileve të shëndetshme të jetesës dhe përfshirjen aktive të prindërve. Për Melania Manco, nga njësia kërkimore e Mjekësisë Parashikuese dhe Parandaluese të spitalit, "përshkrimi i një diete nuk është i mjaftueshëm: nevojitet një ndërhyrje multidisiplinare".herët dhe të rrënjosura në familje; është e nevojshme të veprohet brenda një dritareje kohore në të cilën biologjia lejon rivendosjen e kontrollit fiziologjik të metabolizmit."

Së fundmi, në Ditën Botërore të Obezitetit, OJQ-të përsërisin thirrjen e tyre për të ulur stigmën dhe për të rritur mbrojtjen. "Obeziteti nuk është mëkat, por një sëmundje komplekse dhe shumëfaktoriale, megjithatë shumë njerëz vazhdojnë të vuajnë pasojat e tij sociale, shpesh duke hequr dorë nga kujdesi për shëndetin e tyre nga turpi, diskriminimi ose mungesa e mbrojtjes së duhur", thotë Iris Zani, presidente e shoqatës Amici Obesi, e cila u ka kërkuar institucioneve kryesore të ndriçojnë zyrat e tyre me blu si shenjë mbështetjeje për pacientët obezë./ ANSA.