Me arrestimin e Maduros, Trump u ka dërguar një mesazh të fortë socialistëve në mbarë botën

Nga Yuri Perez, FOX NEWS

Gjatë 26 viteve të fundit, kemi qenë dëshmitarë të ndikimit shkatërrues të socializmit mbi popullin venezuelian. Sot, jemi plot shpresë ndërsa shohim Presidentin Donald Trump duke ndërmarrë veprime për t’i dhënë fund këtij tmerri. Nën udhëheqjen e Trump, Shtetet e Bashkuara jo vetëm që po rivendosin rendin, por gjithashtu po zbatojnë një vizion modern të Doktrinës Monroe — duke kundërshtuar kundërshtarët e huaj dhe duke hapur rrugën për siguri dhe prosperitet në rajon.

Veprimet e Presidentit Trump në Venezuelë janë të nevojshme dhe plotësisht ligjore, bazuar në precedentë të mirënjohur amerikanë për ndërhyrje në Hemisferën Perëndimore. Duke u bazuar në shembuj historikë, si pushtimi i Grenadës në 1983 për të shpëtuar amerikanët dhe për të ndalur një grusht shteti komunist — dhe pushtimi i Panamasë në 1989 për të rrëzuar diktatorin trafikant të drogës Manuel Noriega — Trump ka autoritet të mjaftueshëm ligjor sipas Nenit II të Kushtetutës si komandant i përgjithshëm.

Këto ndërhyrje u justifikuan mbi bazën e nevojës për të mbrojtur qytetarët amerikanë, për të luftuar kërcënimet ndaj stabilitetit rajonal dhe për të avancuar interesat e SHBA-së kundër narkotikëve dhe komunizmit. Në mënyrë të ngjashme, vendosja e forcave nga Trump mbështetet në kuadrin e “Authorization for Use of Military Force” (Autorizimi për Përdorimin e Forcës Ushtarake) (AUMF) dhe fuqitë ekzekutive të konfirmuara nga Gjykata Supreme, e cila njeh autoritetin e gjerë të presidentit në çështjet e jashtme.

Këto precedentë theksojnë se kur një regjim fqinj paraqet një rrezik të qartë dhe të menjëhershëm — përmes emigracionit masiv, trafikut të drogës dhe aleancave me fuqitë armiqësore — SHBA ka të drejtën të veprojë me vendosmëri. Për më tepër, goditja e guximshme e Trump përputhet me parimet e teorisë së luftës të drejtë, e cila justifikon veprimet ushtarake kur përmbushin kriteret si kauza e drejtë, qëllimi i drejtë dhe proporcionaliteti.

Ndryshe nga presidentët e mëparshëm — që nuk kishin guximin për të mbrojtur Amerikën nga socializmi në rritje, duke lejuar që regjime si ai i Maduros të lulëzonin dhe të eksportonin kaos — vendosmëria e Trump shënon një ndryshim vendimtar, duke përdorur instrumente si ‘Alien Enemies Act’ dhe ‘War Powers Resolution’ për t’i përballuar drejtpërdrejt këto rreziqe. Ndërsa administratat e mëparshme amerikane shpërdoruan burime në programe të gabuar të politikës së jashtme, përfshirë promovimin e ideologjive LGBT dhe gjinore që larguan aleatët tradicionalë dhe shpërqendruan vëmendjen nga kërcënimet kryesore, veprimet e Trump kanë hequr këto të pavërteta, duke rifokusuar politikën e jashtme amerikane te rezultatet konkrete dhe qartësia morale.

Sipas fjalëve të tij, Presidenti Trump po përmbush premtimet duke adresuar krizën venezueliane drejtpërdrejt, përfshirë sigurimin e rezervave të mëdha të naftës së vendit. Duke marrë kontrollin e naftës që ka fuqizuar regjimin komunist për mbi dy dekada, Trump po rikthen burimet që janë përdorur si armë kundër Amerikës.

Këto hapa pasqyrojnë ethosin “America First” (Amerika e Para) të Trump, duke siguruar që nafta venezueliane të forcojë pavarësinë energjetike të SHBA-së në vend që të financojë forca anti-amerikane. Është një hap pragmatik drejt stabilizimit, duke parandaluar kolapsin humanitar të mëtejshëm dhe duke ndaluar valën e refugjatëve që mbingarkojnë kufijtë tanë. Amerikanët luajtën një rol kyç në zhvillimin e infrastrukturës së naftës në Venezuelë në fillim të shekullit të 20-të, me kompanitë amerikane që investuan shumë për të ndërtuar rafineri, tubacione dhe impiante nxjerrjeje që transformuan vendin në një prodhues kryesor. Megjithatë, nën komunistin Hugo Chávez, kjo infrastrukturë u konfiskua përmes nacionalizimit dhe shpronësimit, duke ua hequr pronarëve të drejtë dhe duke e çuar në degradimin e saj për shkak të plaçkitjes komuniste.

“Operacioni Vendimi Absolut,” i kryer nga Departamenti i Luftës i SHBA-së, përfaqëson një zbatim të fuqishëm të Doktrinës Monroe, e cila u shpall fillimisht në 1823 për të larguar fuqitë evropiane. Tani e evoluar, nën Trump si “Doktrina Donroe,” kjo strategji hemisferike synon të kundërshtojë kërcënimet bashkëkohore nga Kina komuniste, Kuba, si dhe Rusia dhe Irani. Këta kundërshtarë janë ngulitur në Venezuelë: Kina përmes kredive grabitqare dhe zhvatjes së burimeve, Kuba përmes aparatit të saj të inteligjencës që mbështet represionin e Maduros, dhe Rusia me këshilltarë ushtarakë dhe marrëveshje armësh që destabilizojnë rajonin.

Ndërhyrja e Trump po sfidon këtë aks të autoritarizmit, me shpresë se duke dëbuar influencuesit e huaj do rivendosim primatin e SHBA-së në oborrin tonë përmes zbatimit të Strategjisë së re të Sigurisë Kombëtare. Duke shkatërruar këto rrjete, jo vetëm që neutralizojmë rreziqet e menjëhershme të sigurisë — si bazat e mundshme të raketave ose kërcënimet kibernetike — por gjithashtu dërgojmë një mesazh të qartë se Amerika nuk do të lejojë më lojëra nga forcat armiqësore. Për të siguruar suksesin, embargoja ndaj naftës venezueliane duhet të vazhdojë derisa regjimi diktatorial të mos jetë më në pushtet.

Në fund, nafta e Venezuelës duhet të administrohet nga Shtetet e Bashkuara për të siguruar një tranzicion të qetë. Menaxhimi amerikan siguron levën ekonomike të nevojshme për rindërtimin, dhe investimet e ardhshme nga kompanitë energjetike amerikane do të sjellin përfitime për qytetarët venezuelianë. Nën mbikëqyrjen amerikane, mund të çrrënjosim korrupsionin, të rindërtojmë infrastrukturën dhe të shmangim gabimet e shtrenjta të ndërtimit të kombit që janë paguar nga taksapaguesit amerikanë.

Çlirimi i Venezuelës nga Trump provon se Amerika është kthyer. Diktatorët komunistë në Kubë dhe Nikaragua duhet të marrin vesh: Nën “Doktrinën Donroe,” nuk do të qëndrojmë më të heshtur teksa një aks i së keqes rritet në oborrin tonë.