E ardhmja e Netanyahu-t lidhet me këta fëmijë që po bëjnë kërdinë në Jerusalem

Me afrimin e zgjedhjeve të përgjithshme, kryeministri izraelit po bëhet gjithnjë e më i varur nga ekstremistët për të mbijetuar politikisht

Dyqani i suvenireve në një rrugë të qetë të Qytetit të Vjetër të Jerusalemit shiste sende hebraike mes kujtimeve fetare.

Por kjo nuk e pengoi një turmë prej rreth 30 adoleshentësh dhe fëmijësh izraelitë që ta shkatërronin plotësisht, duke e lënë pjesën e brendshme të dyqanit si të ishte i bombarduar dhe pronarin palestinez të tronditur nga zemërimi dhe frika.

Zyrtarisht, ata kishin ardhur për të festuar Ditën e Jerusalemit, që përkujton ribashkimin e qytetit nga Izraeli pas Luftës Gjashtëditore të vitit 1967.

Dhe ndërsa dhjetëra mijëra njerëz vijnë në qytet për të festuar paqësisht, vitet e fundit kjo ditë është përdorur si justifikim për sulme të dhunshme nacionaliste në lagjet palestineze.

Turmat duket se janë më të reja në moshë sivjet.

The Telegraph pa shumë grupe djemsh, që dukeshin jo më shumë se 10 ose 11 vjeç, duke ngacmuar dhe në disa raste duke shtyrë me zemërim të rritur që ishin më shumë se pesë herë më të mëdhenj në moshë se ata.

Pamje nga një incident tjetër, të shpërndara online, tregonin një grup të madh djemsh të rinj duke brohoritur ndërsa marshonin në një rrugë, para se të dukeshin duke shtyrë dhe hedhur karrige drejt një shitësi.

Katy Barr, themeluese e një grupi të quajtur Mothers against Violence, tha: "Është e frikshme sa të vegjël po bëhen.Disa prej tyre po më thërrisnin 'lavire arabe'.M'u desh të godisja njërin prej tyre. U thashë se kam më shumë frikë prej tyre sesa prej arabëve."

Ndërsa Izraeli përgatitet të shkojë në zgjedhje këtë vit, shumë njerëz druhen se intoleranca që u përhap pothuajse pa pengesë nëpër rrugët e lashta të Qytetit të Vjetër të enjten është një paralajmërim për të ardhmen e vendit.

Komuniteti shumë fetar dhe ultranacionalist nga i cili vijnë protestuesit mbetet një pakicë në Izrael.

Por është një pakicë në rritje dhe që tashmë ka pushtet të konsiderueshëm, falë sistemit zgjedhor të vendit, i cili u jep partive të vogla mundësinë të vendosin fatin e qeverive të koalicionit.

Këtë javë nisi zyrtarisht fushata për zgjedhjet e përgjithshme pasi partnerët ultraortodoksë të koalicionit të Benjamin Netanyahu-t, një grup tjetër nga nacionalistët fetarë, tërhoqën mbështetjen për shkak të dështimit të tij për të miratuar një ligj që do t'i përjashtonte të rinjtë Haredi nga shërbimi në Forcat Mbrojtëse të Izraelit.

Tani ai përballet me sfidën e fortë të një kandidimi të përbashkët nga dy ish-kryeministra, edhe pse me mandate të shkurtra, Naftali Bennett dhe Yair Lapid.

Dyshja premton siguri të fortë pa korrupsionin dhe paaftësinë që i atribuohen Netanyahu-t, ata e quajnë atë "kryeministri i 7 tetorit".

Përballë kësaj, partia Likud e Netanyahu-t argumenton se ata nuk mund të formojnë qeveri pa u mbështetur te partitë arabe.

Kjo mund të jetë e vërtetë.

Sido që të jetë, në një vend që u zhvendos më djathtas pas traumës së 7 tetorit, ky mund të jetë një argument i fuqishëm.

'U djegtë fshati juaj'

E gjithë kjo do të thotë se, përveç skenarit të pamundur por jo të paimagjinueshëm të një marrëveshjeje paszgjedhore me dy rivalët e tij centristë, e ardhmja politike e kryeministrit veteran varet më shumë se kurrë nga ultranacionalistëtfëmijët e të cilëve bënë kërdinë në Jerusalem të enjten.

Ndërkohë, një nga liderët e tyre politikë, ministri i sigurisë kombëtare Itamar Ben-Gvir, valëviti një flamur izraelit në kompleksin e xhamisë Al-Aksa, vendi më i shenjtë në Islam jashtë Arabisë Saudite, duke deklaruar se vendi është "në duart tona".

Disa nga të rinjtë mbanin medaljone të organizatës ekstremiste hebraike Kach, një grup terrorist i ndaluar në Izrael.

Të tjerë brohorisnin "u djegtë fshati juaj", ose variante si "hebreu ka shpirt; arabi është bir bushtre".

Disa kishin ndryshuar fjalët biblike të Samsonit për të bërë thirrje për hakmarrje ndaj arabëve në vend të filistinëve.

ReverendRichardSewell, dekan i kolegjit të Katedrales Anglikane të Shën Gjergjit në Jerusalem, po patrullonte rrugët me një grup rabinësh, duke u përpjekur të siguronin atë që në Izrael quhet "prani mbrojtëse" për shitësit palestinezë kundër protestuesve.

"Në vitet e kaluara kam postuar në rrjetet sociale për atë që po ndodh, por këtë vit doja të bëja diçka konkrete," tha ai.

"Është e tmerrshme dhe po përkeqësohet me shpejtësi.Ka forca që po përpiqen të mbytin praninë e krishterë dhe myslimane në qytet."

Një tjetër grup që siguronte prani mbrojtëse ishte organizata izraelite StandingTogether.

Amit Jacobi, një nga organizatorët e saj, u rrethua dhe u godit me shishe nga një grup prej rreth 20 të rinjsh në ViaDolorosa.

"Nuk kam frikë; kam turp," tha ai më pas, ende plot adrenalinë.

"Nëse ka frikë, ajo lidhet me të ardhmen e këtij vendi."

Policia e Jerusalemit dhe forcat paramilitare të policisë kufitare ishin të pranishme dhe në disa raste shpërndanë grupet.

Jacobi pyeti pse forcat e rendit arrijnë rregullisht të shpërndajnë protesta antiqeveritare me dhjetëra mijëra të rritur, por duket se nuk mund të kontrollojnë një numër më të vogël fëmijësh ultranacionalistë.

Një zëdhënës tha më vonë se policia kishte arrestuar 13 persona për incidente të "izoluara" të dhunshme.

Burri, dyqani i të cilit u shkatërrua, iu ankua me zemërim policit të vetëm aty pranë, por iu tha po aq ashpër të mbyllte lokalin dhe të bënte një denoncim zyrtar.

Avraham Burg, ish-kryetar i Knesset-it dhe tani aktivist kundër qeverisë, po shpërndante lule për palestinezët pranë Kishës së Varrit të Shenjtë.

"Jam këtu për të mos festuar," tha ai. "Nuk do të lejoj që krimet dhe mizoritë të festohen në emër të judaizmit."

Edhe pse shumica e izraelitëve padyshim do të dënonin krimet e kryera në emrin e tyre, realiteti është se në vitin 2026 njerëz si Burg shihen si tepër të majtë.

Për një brez izraelitësh, tmerri i 7 tetorit u shtua mbi tmerrin e mëparshëm të intifadës së dytë me gjithë sulmet vetëvrasëse të saj.

Kjo do të thotë se shumica janë thellësisht të pavendosur për mundësinë e paqes me palestinezët, sidomos në formën e një zgjidhjeje me dy shtete.

Asnjë kandidat me shanse serioze për sukses nuk po e propozon atë.

Në vend të kësaj, shumica e izraelitëve duket se janë pajtuar me një qasje "siguria e para", paqe përmes forcës.

Pyetja kryesore në mendjen e shumicës së votuesve ka të ngjarë të jetë nëse versioni i Netanyahu-t për këtë qasje po funksionon vërtet.

Kësaj i shtohet edhe faktori i panjohur nëse ata ende e fajësojnë atë për katastrofën e sigurisë së 7 tetorit.

Izraeli është një shoqëri shumë më e ndarë politikisht dhe shoqërisht nga ç'e kuptojnë shumë njerëz në Perëndim.

Por një gjë për të cilën shumica e izraelitëve bien dakord është se e ardhmja e vendit nuk është e garantuar, ajo duhet të mbrohet vazhdimisht.

Për disa kjo do të thotë siguri vetëm përmes forcës.

Për të tjerët, do të thotë forcë e kombinuar me më shumë kujdes për reputacionin e vendit jashtë.

Për ata që mendojnë kështu, ultranacionalistët që ua bënë jetën ferr palestinezëve në Jerusalem të enjten përbëjnë një kërcënim real. /Telegraph – Syri.net