Si doli jashtë kontrollit ofensiva diplomatike e Trumpit në Ukrainë

Të bësh presion mbi Ukrainën për të bërë lëshime të tilla, është si të detyrosh një "viktimë përdhunimi" të jetojë me autorin e saj: Me këtë krahasim drastik, ambasadori ukrainas në Gjermani, Oleksii Makeiev, përmblodhi të martën presionin që është ushtruar mbi Kievin prej ditësh.

Vetëm javën e kaluar, Presidenti Volodymyr Zelenskyy mësoi për planin 28-pikësh të SHBA-së, duke përfshirë kërkesat maksimaliste të Rusisë. Zelenskyy duhej ta pranonte atë deri në Ditën e Falënderimeve - përndryshe, ai do të duhej "të luftonte me zemrën e tij të vogël deri në fund" (një citat nga Presidenti i SHBA-së Donald Trump). Tani afati është hequr dhe plani tingëllon shumë më tepër si ai i Kievit.

Që stili negociues i Trump karakterizohet nga kërkesa të larta fillestare, kërcënime, ndryshime të menjëhershme të kursit dhe inskenime publike, sigurisht që nuk është diçka e re. Megjithatë, veprimet e qeverisë amerikane në ditët e fundit kanë demonstruar një ngathtësi të veçantë. Një kronologji:

Si filloi e gjitha

I inkurajuar nga marrëveshja e Gazës në shtator, Trump thirri Sekretarin e Shtetit Marco Rubio, Zëvendëspresidentin JD Vance, të dërguarin e tij të përgjithshëm Steve Witkoff dhe dhëndrin Jared Kushner dhe sugjeroi një model të ngjashëm për një marrëveshje në luftën e Ukrainës - domethënë, të hartojë një plan dhe t'i shtyjë të dyja palët fort që të bien dakord.

Kuarteti i Trumpit e pa udhëheqjen ukrainase nën presion në dritën e humbjeve në fushëbetejë dhe skandaleve të korrupsionit. Dhe në fund të tetorit, presidenti amerikan vendosi sanksione të reja kundër Rusisë, për herë të parë që nga kthimi i tij në Shtëpinë e Bardhë.

I impresionuar nga këto ngjarje, i dërguari i Kremlinit, Kirill Dmitriev, më pas darkoi me Vitkoff dhe Kushner në Miami dhe, sipas mediave amerikane, paraqiti një listë dëshirash nga Moska. Kjo listë thuhet se ka shërbyer si bazë për planin 28-pikësh, që shkaktoi tronditje në të gjithë Evropën javën e kaluar.

Si dhe kur u informua Zelenskyy

Vetë Ukraina thuhet se mësoi për planin vetëm të mërkurën e kaluar: Vitkov ftoi Këshilltarin e Sigurisë Kombëtare Rustem Umyerov në Miami për t'i paraqitur atij 28 pikat, me ç'rast Umyerov e solli Zelenskyy në takim nëpërmjet videokonferencës. Vitkov dhe Kushner thuhet se e kanë lexuar planin pikë për pikë - duke përfshirë kërkesën që Ukraina të braktisë vijën e saj të fortifikuar në Donetsk pa luftë. Zelenskyy thuhet se u shokua - edhe nga mënyra se si u paraqit. Megjithatë, ai fillimisht supozoi se ishte një diskutim jozyrtar, sipas një raporti nga platforma Axios.

Megjithatë, të nesërmen, Zëvendës Sekretari i Shtetit i SHBA-së, Dan Driscoll, u shfaq në Kiev dhe prezantoi zyrtarisht planin. Driscoll, kryesisht përgjegjës për financat ushtarake amerikane, ishte në fakt në Kiev për një vizitë rutinë dhe kishte për qëllim të diskutonte për dronët; por Shtëpia e Bardhë e kishte caktuar me nxitim atë me misionin delikat të paraqitjes së Zelenskyy-t para një fakti të kryer. Sipas Axios, presidenti ukrainas ra dakord në takim ta përdorte planin si bazë për negociata - duke e ditur se Ukraina, me Trump në Shtëpinë e Bardhë, nuk mund ta përballonte ta refuzonte atë.

Fiasko komunikimi

Megjithatë, ndërkohë, drafti ishte publikuar, duke i zënë në befasi diplomatët në Kiev, Evropë dhe Uashington. Papritmas, qeveria amerikane e gjeti veten në mbrojtje: Kush e kishte hartuar planin? Duke pasur parasysh kërkesat, të cilat tingëllojnë qartë ruse, Shtëpia e Bardhë ende po kërkon përgjigje.

Në fund të fundit, kontrolli i dëmeve nuk funksionoi tamam: Kur u pyet nga zyrtarët evropianë, Departamenti Amerikan i Shtetit fillimisht u tërhoq, duke deklaruar se "nuk ishte një plan i Trump". Vetë Sekretari i Shtetit Rubio më vonë iu referua vetëm, si një listë idesh të mundshme. Për më tepër, senatorët nga të dyja partitë, duke cituar Rubion, e kritikuan planin, duke pretenduar se nuk ishte një plan amerikan, por një propozim rus. Rubio më në fund e mohoi këtë, duke deklaruar se pala ruse ishte marrë në konsideratë fillimisht, dhe më vonë edhe pala ukrainase. Në të njëjtën kohë, megjithatë, Zëvendëspresidenti Vance e kishte mbështetur "planin e administratës" që nga fillimi. Me sa duket, njëra pjesë e Shtëpisë së Bardhë nuk e dinte se çfarë po thoshte ose bënte tjetra.

Marsh prapa

Sipas një studimi nga New York Times , disa përfaqësues të administratës Trump, përfshirë Rubion, pranojnë se bisedimet kanë dalë jashtë kontrollit. Në veçanti, dërgimi i Driscoll në atë që u quajt "bisedime paqeje", shkoi shumë larg. Me ultimatumin e tij të papritur të Falënderimeve, Trump me sa duket donte të shpërqendronte vëmendjen nga kaosi dhe të ushtronte presion publik mbi Zelenskyn. Në të njëjtën kohë, Rubio duhej të mbante një ton më pajtues në Gjenevë gjatë fundjavës, për të fituar mbështetjen e presidentit ukrainas dhe për të zbutur përshtypjen se SHBA-të donin ta detyronin Ukrainën të hynte në një paqe të diktuar me Rusinë.

Sipas Axios, Rubio këmbënguli para bisedimeve që Ukraina të deklaronte në një njoftim për shtyp se jo vetëm Rusia, por edhe Kievi, kishte qenë e përfshirë në hartimin e marrëveshjes 28-pikëshe. Raportet tregojnë se takimet që zgjatën disa orë ishin jashtëzakonisht të tensionuara; megjithatë, të dyja palët më pas lëshuan deklarata optimiste, siç ishte përshëndetja e Ukrainës për "kornizën e rafinuar për bisedime".

Si duket plani i rishikuar?

Deri më tani, vetëm disa detaje rreth planit të rishikuar kanë rrjedhur. Afati i ri tani është në mënyrë të paqartë "sa më shpejt të jetë e mundur". Disa nga kërkesat më të diskutueshme, duke përfshirë kufizimin e madhësisë së ushtrisë ukrainase dhe ndalimin e stacionimit të trupave të NATO-s në Ukrainë, me sa duket janë hequr.

E njëjta gjë vlen edhe për çështjen se ku duhet të shtrihen kufijtë midis Rusisë dhe Ukrainës. Negociatat mbi garancitë e sigurisë do të vazhdojnë. Megjithatë, e gjithë kjo përfshin pikërisht ato kërkesa maksimaliste, nga të cilat Rusia nuk ka gjasa të heqë dorë. Prandaj, ofensiva diplomatike e Trump është ende shumë larg një përparimi si ai në Lindjen e Mesme./ Der Standard.