Deri në takimin e tij të shumëpritur me Presidentin kinez Xi Jinping në Pekin këtë javë, i cili ishte shtyrë një herë për shkak të luftës me Iranin, Presidenti i SHBA-së Donald Trump ndoshta do të kishte preferuar ta linte luftën pas dore shumë kohë më parë. Në vend të kësaj, negociatat për t'i dhënë fund luftës mbeten të bllokuara.

Gjatë fundjavës, Trump e hodhi poshtë përgjigjen e Iranit ndaj propozimit të fundit të SHBA-së si "krejtësisht të papranueshme", dhe lëshoi ​​kërcënime të mëtejshme kundër Republikës Islamike. Ai dyfishoi ashpërsinë të hënën, duke i quajtur propozimet "budallallëqe" dhe "mbeturina", duke shtuar se as nuk i kishte lexuar ato deri në fund. Ai gjithashtu kritikoi mungesën e një deklarate ku thoshte se Irani nuk po synonte një bombë bërthamore. Teherani më parë i kishte bërë publike kërkesat e veta, duke përfshirë dëmshpërblimet e luftës të SHBA-së, përfundimin e sanksioneve amerikane dhe njohjen e sovranitetit të tij mbi Ngushticën e Hormuzit.

Armëpushimi i brishtë

Meqenëse kjo e fundit konsiderohet e papranueshme për SHBA-në, lind përsëri pyetja: A do t’i rifillojë Trump sulmet e tij ndaj Iranit? Për ta shpallur luftën e tij si një “sukses”, Trumpit i duhet jo vetëm rihapja e Ngushticës së Hormuzit, e cila ishte e hapur para luftës, por mbi të gjitha, lëshime të konsiderueshme në programin bërthamor iranian. Nga perspektiva e SHBA-së, pak do të arrihej pa shkatërrimin e rezervave të uraniumit të pasuruar të Iranit. Megjithatë, Teherani deri më tani ka treguar pak gatishmëri për të bërë kompromis në këtë pikë. Ekspertët bien dakord se kontrolli mbi Ngushticën e Hormuzit është një nga levat më të rëndësishme të regjimit iranian, një nga të cilat nuk ka gjasa të heqë dorë.

Edhe pse shenja përshkallëzimi janë shfaqur vazhdimisht në javët e fundit, Trump e ka mbështetur vazhdimisht armëpushimin e brishtë. Ai mbeti në fuqi, për shembull, edhe pse Irani nuk e ka rihapur Ngushticën e Hormuzit siç është rënë dakord. Trump, i cili qartësisht preferon armëpushimin, e ka kërcënuar vazhdimisht Iranin në shenjë proteste, por nuk i ka zbatuar kërcënimet e tij. Trump po përballet me presion në rritje në SHBA: lufta e tij dhe pasojat e saj ekonomike janë shumë të papëlqyeshme. Ai gjithashtu braktisi të ashtuquajturin Projekt Lirie, rihapjen ushtarake të Ngushticës së Hormuzit duke ruajtur bllokadën amerikane të porteve iraniane, pas një kohe të shkurtër. Sipas një vlerësimi të CIA-s, Irani mund t'i rezistojë bllokadës amerikane për 90 deri në 120 ditë - ndoshta më gjatë.

A është kapur Trump shah mat?

Irani e ka “marrë praktikisht mat” Trumpin, siç e përmblodhi së fundmi historiani amerikan Robert Kaegan në The Atlantic. Përveç vetë përfundimit, ajo që shkaktoi trazirë ishte kryesisht se këto fjalë erdhën nga një autor që prej kohësh konsiderohet mbështetës i ndërhyrjeve amerikane, siç është Lufta e Irakut. Sipas Kaegan, SHBA-të po përballen me humbjen e tyre të parë strategjike. Ndërsa SHBA-të me siguri mund të rifillojnë sulmet ndaj Iranit, kjo do të ndodhte vetëm me çmimin shumë të lartë të hakmarrjes iraniane, e cila do të zhyste eksportet e naftës e gazit dhe ekonominë globale në një krizë të zgjatur. Aktualisht, Amerika është më e dobët se kurrë: e paaftë të zbatojë objektivat e saj.

Me sa duket, Trump tani shpreson për mbështetjen e nevojshme nga Pekini, mbi të gjitha. "Do të prisja që presidenti të ushtrojë presion", tha një burim nga Shtëpia e Bardhë para udhëtimit në Pekin, duke iu referuar qëllimit të Trump për të frenuar mbështetjen e Kinës për Iranin. Uashingtoni tashmë ka vendosur sanksione ndaj rafinerive kineze për lidhjet e tyre me Iranin, si dhe ndaj kompanive satelitore në Kinë, që dyshohet se i kanë siguruar Iranit imazhe për sulme ndaj bazave amerikane./ Der Standard.