Meloni: Nuk jap dorëheqjen dhe as nuk do të riformatoj qeverinë

Nga Alba Kepi

Kryeministrja italiane Giorgia Meloni mbajti një nga fjalimet më të gjata dhe më politike të mandatit të saj në Parlamentin italian, duke iu drejtuar të dy dhomave në një moment të ndjeshëm për vendin, pas debatit të fortë mbi reformën e drejtësisë dhe në një klimë të tensionuar ndërkombëtare. Ajo e përdori fjalën e saj për të konfirmuar qartë se nuk ka ndërmend të japë dorëheqjen dhe as të bëjë riformatim të qeverisë, duke e quajtur këtë çështje të mbyllur dhe duke theksuar se ekzekutivi do të vazhdojë punën deri në fund të mandatit.

Që në hyrje të fjalimit, Meloni falënderoi Parlamentin dhe theksoi rëndësinë e debatit institucional, duke lidhur fjalën e saj me referendumin kushtetues për reformën e drejtësisë. Ajo pranoi pjesëmarrjen e lartë të qytetarëve dhe faktin se vota kishte prodhuar një ndarje të thellë politike në shoqëri, por theksoi se qeveria e saj respekton gjithmonë verdiktin e popullit. Megjithatë, ajo shprehu keqardhje që, sipas saj, Italia humbi një mundësi historike për modernizimin e sistemit të drejtësisë, të cilin e konsideron ende të domosdoshëm dhe të pashmangshëm. Në fjalën e saj, ajo theksoi se reforma e drejtësisë nuk është një çështje politike e momentit, por një nevojë strukturore e shtetit italian, për të cilën, sipas saj, edhe shumë përfaqësues të vetë sistemit gjyqësor kanë pranuar se kërkon ndryshim, sidomos për shkak të problemeve të brendshme, të rrymave dhe ndikimeve që minojnë efikasitetin dhe besueshmërinë e drejtësisë.

Në pjesën politike të fjalimit, Meloni u ndal gjatë te stabiliteti i qeverisë së saj, duke mohuar kategorikisht çdo skenar për krizë, dorëheqje apo ndryshim të shumicës. Ajo i cilësoi si “fantazi politike” thëniet për rimpastim apo faza të reja të ekzekutivit dhe tha se qeveria nuk është ndalur asnjë ditë në punën e saj, pavarësisht krizave ndërkombëtare dhe sfidave ekonomike. Sipas saj, Italia sot ka një qeveri të qëndrueshme që ka rikthyer kredibilitetin ndërkombëtar dhe stabilitetin e brendshëm, duke shmangur atë që ajo e quajti “logjikën e paqëndrueshmërisë politike të së kaluarës”. Ajo theksoi se mandati i qeverisë nuk i përket as partive dhe as kombinimeve të përkohshme, por qytetarëve që kanë votuar dhe se vetëm ata, në fund, mund të vendosin ndryshimin përmes zgjedhjeve.

Një pjesë shumë e fortë e fjalimit iu kushtua sigurisë dhe luftës kundër mafies dhe krimit të organizuar. Meloni deklaroi se shteti italian ka forcuar ndjeshëm goditjen ndaj strukturave mafioze dhe se rezultatet e qeverisë së saj janë ndër më të rëndësishmet në dekadat e fundit. Ajo përmendi sekuestrimin dhe konfiskimin e rreth 7.2 miliardë euro pasuri të krimit të organizuar dhe kthimin e mbi 18 mijë pasurive të sekuestruara në përdorim publik, duke përfshirë shkolla, qendra sociale dhe struktura shtetërore. Sipas saj, këto nuk janë thjesht shifra, por një transformim real i fuqisë së shtetit ndaj mafies. Ajo shtoi se janë kryer qindra operacione të mëdha antimafia dhe janë arrestuar mbi 130 të arratisur, shumë prej të cilëve kërkoheshin prej vitesh, duke forcuar kështu kontrollin e shtetit në territore të vështira.

Në këtë kontekst, Meloni u ndal edhe në sulmet personale ndaj saj dhe familjes së saj, duke reaguar me ton emocional dhe të ashpër. Ajo tha se në debatin politik italian është kaluar një vijë e kuqe kur historia e saj familjare përdoret si armë politike. Ajo iu referua sulmeve që, sipas saj, janë bërë duke përfshirë babain e saj të ndjerë, duke sqaruar se ai nuk ka qenë pjesë e jetës së saj që nga fëmijëria e hershme, rreth moshës njëmbëdhjetë vjeç. Kryeministrja theksoi se është e papranueshme që kundërshtarët politikë të përdorin histori personale dhe familjare për të ndërtuar akuza politike, veçanërisht kur ato nuk kanë asnjë lidhje me veprimtarinë e saj institucionale. Ajo e quajti këtë praktikë një formë të ulët të luftës politike dhe tha se pavarësisht sulmeve, ajo nuk do të tërhiqet dhe nuk do të lejojë që jeta e saj personale të përdoret për qëllime politike.

Në planin ekonomik, Meloni mbrojti me forcë arritjet e qeverisë së saj, duke thënë se Italia ka hyrë në një fazë stabiliteti dhe rritjeje pas viteve të vështira. Ajo përmendi rritjen e punësimit të qëndrueshëm dhe uljen e punës së pasigurt, duke theksuar se sipas të dhënave të Institutit Statistikor italian janë krijuar rreth 1.2 milion vende pune të reja me kontrata më të qëndrueshme dhe janë reduktuar ndjeshëm format e punës së përkohshme. Ajo shtoi se pagat kanë filluar të rriten më shpejt se inflacioni dhe se familjet italiane po përmirësojnë gradualisht fuqinë e tyre blerëse. Në të njëjtën kohë, ajo deklaroi se lufta kundër evazionit fiskal ka sjellë mbi 100 miliardë euro të ardhura të rikuperuara në arkën e shtetit, të cilat janë përdorur për të financuar uljen e taksave dhe politikat sociale.

Në fushën e energjisë, Meloni paralajmëroi për një situatë të brishtë ndërkombëtare, ku konfliktet globale mund të ndikojnë drejtpërdrejt në çmimet e naftës dhe gazit. Ajo theksoi se Italia mbetet një vend i varur nga importi i energjisë dhe për këtë arsye është e ekspozuar ndaj krizave të jashtme. Për të përballuar këtë situatë, qeveria ka ndërhyrë me masa të përkohshme për uljen e çmimit të karburanteve deri në 25 cent për litër dhe ka zgjeruar marrëveshjet strategjike energjetike me vende si Algjeria dhe Azerbajxhani. Ajo kërkoi gjithashtu në nivel europian një rishikim të sistemit ETS, duke argumentuar se ai rrit artificialisht kostot e energjisë dhe rëndon mbi familjet dhe bizneset.

Në politikën e jashtme, Meloni e vendosi Italinë në një rol aktiv brenda NATO-s dhe Bashkimit Evropian, duke theksuar nevojën për një Perëndim të bashkuar dhe të fortë. Ajo tha se Evropa duhet të rrisë kapacitetet e saj të mbrojtjes dhe të mos mbetet e varur nga Shtetet e Bashkuara, por në të njëjtën kohë të ruajë aleancën historike me to. Ajo foli për tensionet në Lindjen e Mesme dhe rrezikun e përhapjes së konfliktit, duke përmendur rëndësinë e sigurisë së rrugëve detare strategjike si ngushtica e Hormuzit dhe ndikimin që ato kanë në tregjet globale të energjisë.

Në fund të fjalës së saj, Meloni u rikthye te politika e brendshme dhe sfidoi opozitën të ofrojë alternativa reale dhe të mos kufizohet vetëm në kritika. Ajo tha se qeveria e saj nuk do të ndalet deri në fund të mandatit dhe se çdo vendim do të vazhdojë të merret mbi bazën e përgjegjësisë politike dhe interesit kombëtar. Sipas saj, Italia nuk ka nevojë për krizë të re politike, por për stabilitet, punë dhe rezultate konkrete në çdo fushë, nga ekonomia