Teori konspirative për misionin e NASA-s: 'Artemis II' nuk ka shkuar fare në Hënë?

Një nga misionet më të rëndësishme të viteve të fundit të NASA, Artemis II, është përfshirë në debat pas shpërndarjes së një videoje të diskutueshme në rrjetet sociale. Fluturimi, i pari me astronautë që synon një distancë kaq të madhe nga Toka në mbi gjysmë shekulli, është bërë objekt i pretendimeve për manipulim pamjesh.

Në qendër të polemikës është një intervistë e transmetuar në CNN me astronautët Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch dhe Jeremy Hansen. Një version i videos, i shpërndarë kryesisht në X, ka ngritur dyshime për shkak të një lodre prej pelushi që duket sikur “noton” në mënyrë të pazakontë brenda anijes.

Përdorues të ndryshëm e kanë interpretuar këtë si provë të përdorimit të një sfondi jeshil (chroma key), duke sugjeruar se pamjet janë të inskenuara. Madje, disa postime e kanë cilësuar situatën si një “dështim të realitetit”, duke ushqyer teoritë konspirative.

Megjithatë, verifikimet tregojnë një tablo tjetër. Sipas analizave të publikuara nga “The Premium 24” dhe të konfirmuara nga BBC, i ashtuquajturi “gabim vizual” nuk ekziston në transmetimet origjinale të misionit. Ai shfaqet vetëm në versione të modifikuara të videos, të cilat ka gjasa të jenë përpunuar me teknologji si chroma key, duke krijuar artefakte që nuk janë pjesë e regjistrimit autentik.

Ndërkohë, vetë misioni ka shënuar arritje të rëndësishme. Gjatë fluturimit, anija humbi përkohësisht kontaktin me Tokën për rreth 40 minuta, teksa kalonte në anën e largët të Hënës – një fenomen i pritshëm për shkak të pozicionimit orbital.

Para kësaj ndërprerjeje, ekuipazhi kishte kaluar rekordin e vendosur nga Apollo 13, duke arritur më larg se çdo mision i drejtuar nga njerëz që prej vitit 1970. Në një moment simbolik, astronautët propozuan edhe emërtimin e dy kratereve hënore: “Integrity”, sipas kapsulës, dhe “Carroll”, në kujtim të bashkëshortes së komandantit Wiseman.

Rasti i fundit tregon edhe një herë sa shpejt mund të përhapen dezinformatat, sidomos kur përmbajtje të redaktuara publikohen jashtë kontekstit. Në këtë rast, faktet tregojnë qartë se pretendimet për inskenim nuk mbështeten në materiale autentike, por në versione të manipuluara që krijojnë konfuzion.