"Komiku i vetëm i djathtë" i Italisë festoi faktin që iu ofrua ngjarja më e madhe televizive e vitit në mënyrën që dinte më mirë.

Andrea Pucci postoi një foto ku shfaqej duke parë nga deti, pranë festivalit të muzikës në Sanremo, me vithet e zbuluara plotësisht.

Disave u duket shumë qesharak, të tjerë një dinozaur të pareformuar, por zoti Pucci shumë shpejt do ta gjente veten të shpërfillur pas një fushate online kërcënimesh dhe abuzimesh për shakatë e tij anti-woke.

Pasi komiku u detyrua të tërhiqej nga bashkëprezantimi i festivalit, kryeministrja Giorgia Meloni nuk u argëtua aspak.

"Është shqetësuese që në vitin 2026 një artist të ndihet i detyruar të heqë dorë nga puna e tij për shkak të klimës së frikësimit dhe urrejtjes që është krijuar rreth tij," shpërtheu ajo, ndërsa lufta kulturore në Itali përjetonte betejën e saj më të fundit.

"Rrëshqitja joliberale e së majtës në Itali po bëhet e frikshme."

Zonja Meloni është veterane e luftës kulturore kundër woke-izmit dhe së fundmi ka lëvizur për të ndaluar "ideologjinë e gjinisë" në klasa. Por përplasja për Pucci-n ka prekur një tel të veçantë, pasi ai u zgjodh si prezantues nga RAI, përgjigjja italiane e BBC-së, e cila ishte një nga objektivat e hershme të përpjekjeve të Melonit për të riformësuar kulturën italiane.

Kritikët e quajnë RAI-n "TeleMeloni", sepse ajo e ka mbushur drejtimin e transmetuesit shtetëror, që dikur e akuzonte për paragjykim të majtë, me mbështetësit e saj që nga ardhja në pushtet në vitin 2022. Ata pretendojnë se lufta e saj kundër ideologjisë woke është e orkestruar për të shpërqendruar vëmendjen nga rritja e kostos së jetesës dhe listat e pritjes në spitale në Itali.

Lufta kulturore u ndez sërish pasi Paolo Petrecca, drejtori me prirje të djathta i RAI Sport, bëri një sërë gafash gjatë komentimit të ceremonisë hapëse të Lojërave Olimpike Dimërore në Itali. Ai uroi paguesit e taksës së licencës nga stadiumi i gabuar dhe ngatërroi një aktore italiane me Mariah Carey-t. Performanca e tij u konsiderua aq e dobët sa sindikata e gazetarëve sportivë tha se do të hynte në grevë për tri ditë pasi të mbaronin Lojërat.

Sandro Ruotolo nga Partia Demokratike tha se ishte një tjetër shembull i "pushtimit politik dhe amatorizmit" në "TeleMeloni".

Por mbështetësit e zonjës Meloni e lavdëruan ceremoninë, duke krahasuar ushtarët që marshonin dhe gratë elegante të veshura me ngjyrat e Italisë me drag queens që parodizonin Darkën e Fundit në hapjen "woke" të Lojërave Olimpike të Parisit.

Zonja Meloni, një konservatore sociale dhe nënë beqare që vjen nga një familje problematike, ka qenë nën kritika për disa nga politikat e saj kulturore më të ashpra. Po përgatitet një ndalim i çështjeve LGBT në klasa, ndërsa ajo ka ndaluar që prindërit jo-biologjikë në çiftet e të njëjtit seks të regjistrohen si prindër në certifikatat e lindjes. Familjet gay e akuzuan se po i bën fëmijët jetimë me dekret.

Qeveria e saj kriminalizoi në vitin 2024 surrogacinë jashtë vendit, duke e bërë të paligjshëm "qiradhënien e mitrës" jashtë, si edhe brenda, Italisë. Politikat e saj për gratë fokusohen te amësia, si ulja e taksave për produktet e bebeve dhe çerdhet falas, si edhe te dekurajimi i abortit. Ajo ka miratuar ligje që lejojnë grupet që "mbështesin amësinë" të hyjnë në klinikat e këshillimit për abortin. Ka propozuar një "të ardhur për amësinë" prej 1000 eurosh në muaj, për pesë vjet, për gratë me të ardhura të ulëta që vizitojnë këto klinika.

"Ka pasur një tërheqje të të drejtave riprodhuese të grave nën Meloni-n," tha Giorgia Serughetti, profesore e filozofisë politike në Universitetin Milano-Bicocca dhe eksperte për gjininë dhe politikën. Ajo shtoi se zonja Meloni ishte fajtore për një "sulm të egër" ndaj familjeve LGBT.

Zonja Meloni është një paradoks. Ajo është kryeministrja e parë grua e Italisë, por jo feministe. Ajo thyen barrierat e qelqta, por godet të drejtat e homoseksualëve. Është njëkohësisht konservatore sociale dhe nënë beqare. Është luftëtare kulturore në vend, por pragmatiste në politikën e jashtme.

Zonja Meloni është kryeministrja e parë grua e Italisë, por "nuk identifikohet" si feministe. Ajo përdor vetëm formën mashkullore, dhe jo femërore, të titullit të saj.

Kundërshtare e kuotave gjinore, ajo thotë se "nuk është ndier kurrë e diskriminuar".

"Të qenit një grua e vogël bionde mund të jetë perceptuar si pengesë ose dobësi, por unë kurrë nuk e lashë që kjo të më ndalonte," shkroi ajo në librin e saj me shitje të mëdha "Unë jam Giorgia".

"Thjesht duhej të provoja se kisha më shumë guxim."

"Fakti që kjo grua theu barrierat e qelqtau pa si diçka pozitive, por festimet mbaruan aty," tha prof. Serughetti.

"Ajo është një figurë e fortë femërore dhe pretendon se është një grua e emancipuar, por nuk është feministe. Në të kaluarën ajo ka tallur disa nga betejat që feministet kanë zhvilluar."

Zonja Meloni ka një histori si pioniere. Në moshën 31-vjeçare u bë ministrja më e re në Itali në vitin 2008. Ajo kandidoi për kryetare bashkie të Romës ndërsa ishte shtatzënë me vajzën e saj në vitin 2016.

"Një nënë nuk mund t'i përkushtohet një pune," tha Silvio Berlusconi, mentori i saj i dikurshëm.

"Asnjë burrë nuk mund t'i thotë një gruaje çfarë mund dhe çfarë nuk mund të bëjë gjatë shtatzënisë së saj," ia ktheu zonja Meloni.

Vitin e kaluar, ajo kapërceu ndarjet politike për të punuar me Elly Schlein, udhëheqësen e Partisë Demokratike, për ligjet e dobëta të Italisë mbi përdhunimin dhe dhunën ndaj grave. U miratua një ligj që e klasifikon femicidin si krim specifik të dënueshëm me burgim të përjetshëm.

Një projektligj që përcakton për herë të parë se seksi pa pëlqim është përdhunim dhe parashikon dënim nga gjashtë deri në 12 vjet burg u vonua nga një prej partnerëve të koalicionit të zonjës Meloni.

Zonja Meloni thotë se dëshiron "të ndërtojë një Itali ku asnjë grua të mos ndihet kurrë e vetme, e kërcënuar apo jo e besuar".

Por ajo u kritikua ashpër gjatë fushatës së saj fituese zgjedhore për postimin në rrjetet sociale të një videoje ku një grua ukrainase po përdhunohej nga një migrant në rrugët e një qyteti italian.

Para atij votimi të vitit 2022, ajo postoi edhe një klip provokues ku mbante dy pjepra para gjoksit dhe i shkelte syrin kamerës. Fjala "Meloni" është shumës i fjalës "pjepër" në italisht.

Prof. Serughetti tha: "Ishte mënyra e saj për t'u thënë votuesve: 'Jam njëra prej jush, flas gjuhën tuaj, nuk jam pjesë e elitës liberale dhe nuk kam ndërmend të përmbys statu kuonë patriarkale'."

Zonja Meloni është veterane e luftërave kulturore dhe ka një besim të palëkundur në vlerat e saj të kombit dhe identitetit.

"Unë jam Giorgia, jam grua, jam nënë, jam italiane. Jam e krishterë. Askush nuk do të ma marrë këtë," bërtiti kryeministrja e ardhshme në fjalimin e saj më të famshëm në vitin 2019.

Ky slogan u mor, u përpunua dhe u kthye në një këngë dance jashtëzakonisht popullore.

Rrënjët e Vëllezërit e Italisë gjenden në një lëvizje të themeluar nga ajo që mbeti nga mbështetësit e Benito Musolinit pas Luftës së Dytë Botërore.

Si aktiviste e re në Romë, zonja Meloni shmangej nga grupet e majta për të ngjitur postera politikë dhe e lavdëroi Musolinin si një "politikan të mirë".

Ajo është distancuar nga ato komente, por ende përdor sloganin fashist "Zot, atdhe dhe familje".

Zonja Meloni gjithashtu e përqafon plotësisht betejën mes së majtës dhe së djathtës në Itali.

Në mitingjet e saj, mbështetësit këndojnë "kush nuk kërcen është komunist". Kryeministrja, për kënaqësinë e tyre, kërcen.

Engjëll apo djall?

"Nëse ndihesh i fyer nga një kryq," paralajmëron zonja Meloni, e cila paraqitet si mbrojtëse e trashëgimisë së krishterë kundër emigracionit mysliman, "ky nuk është vendi ku duhet të jetosh."

Bruno Valentinetti, restaurues amator arti, u bë lajm muajin e kaluar pasi pikturoi fytyrën e zonjës Meloni mbi një engjëll në një kapelë anësore të Bazilikës së San Lorenzos, një nga kishat më të vjetra të Romës.

Zonja Meloni bëri shaka se "nuk ishte engjëll", por murali nuk ishte për shaka në Italinë katolike.

Pas një reagimi politik dhe fetar, fytyra e zonjës Meloni u fshi nga artisti.

Edhe në këtë vend të qetë me mermer të ftohtë dhe afreske shenjtorësh, italianët janë thellësisht të ndarë për luftërat kulturore të zonjës Meloni kundër së majtës fatkeqe.

"Debati për engjëllin është thjesht një shpërqendrim nga problemet reale me të cilat po përballet vendi," tha Marco, 44 vjeç, një programues softuerësh që kishte hyrë në kishë.

"Ekonomia është në vendnumëro. Pagat mbeten të njëjta. Shërbimi shëndetësor është në vështirësi. Megjithatë qeveria po merret në parlament me një komik që u tërhoq nga Sanremo."

Zonja Meloni tashmë ka sjellë një periudhë të rrallë stabiliteti në politikën italiane dhe zgjedhjet e ardhshme janë planifikuar për vitin 2027. Nëse fiton, ajo do të ketë mundësinë ta rimodelojë Italinë edhe më shumë sipas imazhit të saj.

Giuseppe Mesiti, mjek, tha: "Meloni po bën mirë. Mendoj se është kryeministre e mirë."

I mbështjellë për t'u mbrojtur nga të ftohtit me një xhaketë të trashë dimri, ai ngriti sytë nga engjëlli, fytyra e të cilit tani ishte një hapësirë e bardhë boshe.

"Mendoj se ajo do të fitojë përsëri. E dini pse? Sepse nuk ka alternativa të besueshme." / The Telegraph – Syri.net