Si po përgatitet Gjermania për konflikt modern, ndërsa kërcënimet rriten

Pas më shumë se tre vitesh e gjysmë lufte në Ukrainë dhe përballjes me kërcënimin nga Rusia, Forcat e Armatosura Gjermane, ose Bundeswehr, kanë pasur nevojë të ripërcaktojnë në themel planet e tyre operacionale.

"Efektiviteti ka përparësi mbi mbulimin, sepse nuk ka fitues të vendit të dytë", thotë inspektori i ushtrisë, i pensionuar së fundmi, gjenerallejtënant Alfons Mais, në lidhje me përfshirjen në luftime aktive.

Nëse mbrojtja ushtarake e Gjermanisë dhe partnerëve të saj të NATO-s do të ishte ndonjëherë e nevojshme, pritja në një kamp të sigurt fushor gjatë misioneve të huaja - fokusi tradicional i Bundeswehr-it - nuk do të ishte një mundësi, vëren ai.

Ndryshimi tani ka qenë përqendrimi në sfidat e mbrojtjes kombëtare dhe të NATO-s. Një brigadë gjermane e gatshme për luftë po vendoset në Lituani dhe diskutimet janë duke vazhduar se si Gjermania mund të marrë pjesë në garancitë e sigurisë për Ukrainën.

Të rinjtë janë shumë më seriozë

Përpjekjet e rekrutimit, të cilat për një kohë të gjatë i ngjanin atyre të një punëdhënësi të zakonshëm, janë bërë gjithashtu më të fokusuara në ushtri.

"Unë besoj se të gjithë ushtarët tanë e dinë se me çfarë mund të përballen. Dhe ne e vërejmë këtë gjithashtu. Në bisedat me të rinjtë, vërej se ata janë bërë shumë më seriozë", i thotë Mais dpa-së.

"Kushdo që regjistrohet sot në Bundeswehr, e di se ka një luftë në Evropë."

Tensionet janë rritur në muajt e fundit. Sabotimi dhe spiunazhi në Gjermani, pamjet e shumta të dronëve në shumë aeroporte evropiane, si dhe përgatitjet për incidente të mundshme ushtarake, po ndryshojnë forcat e armatosura.

Po nxirren mësime nga betejat e përgjakshme mbrojtëse të ukrainasve. Një përballje ushtarake mund të fillojë gjithashtu në një kohë të papërshtatshme.

"Duhet të jemi të vetëdijshëm se nëse bie zilja, ajo mund të na gjejë në një gjendje jo optimale ose në një kohë jo optimale. Komandantët duhet të përgatiten mendërisht për këtë", thotë gjenerali në pension.

Për t’i bërë ballë një sulmi kundër aparatit ushtarak rus – dhe madje për të siguruar një frenim të besueshëm – duhet të ketë një vendosmëri ose “mentalitet” përtej armatimit, shton Mais.

Është më shumë si një qëndrim - një gatishmëri për t'u mbrojtur edhe në situata që kërkojnë shumë - ndonjëherë një sasi çnjerëzore - nga individët. Një shoqëri thellësisht civile përballet me këtë vështirësi.

Luftimi i një kundërshtari: një punë si asnjë tjetër

Rreshter Major Jan Hecht përjetoi një situatë të tillë gjatë një patrullimi në Afganistan në verën e vitit 2009. "Lufta zgjati pesë orë, pesë orë shumë intensive", thotë nënoficeri, i cili u dekorua me Kryqin e Nderit për Trimëri.

Ai dhe toga e tij prej 36 ushtarësh u ngarkuan me detyrën e inspektimit të një rruge lidhëse që përdoret rrallë në provincën Kunduz për pajisje shpërthyese, kur një ekip gjerman zbulimi në veri të tyre u godit nga një pajisje shpërthyese dhe u përfshi në një shkëmbim zjarri.

Hecht urdhëroi ekipin e tij të hipte në sulm dhe u përpoq të luftonte drejt ekipit të zbulimit.

Me t’u afruar, ata menjëherë u vunë nën zjarr të dendur armik: afërsisht 80 sulmues - kjo u përcaktua më vonë - kishin ngritur një pritë.

"Koha dhe hapësira janë të vështira për t'u përshkruar në retrospektivë. Është një situatë ku koha nuk është më e perceptueshme", rrëfen ai. "Ndonjëherë kalon shumë shpejt. Dhe pastaj ka faza që duket se zgjasin përgjithmonë, dhe të duket sikur kanë kaluar orë të tëra. Në realitet, kanë kaluar vetëm disa minuta."

Ushtarët luftuan për t’u çliruar, por më vonë u tërhoqën në një betejë të dytë më tej.

Asnjë ndjenjë si agresioni ose zemërimi

"Në përballjen e parë me armikun, me zjarr kudo, është kryesisht instinkt. Çfarë vjen më pas? Është gjithçka instinkt, përvojë, duke punuar me atë që ke përjetuar më parë", thotë Hecht.

"Qëllimi i stërvitjes është të funksionosh në situata kaotike pa pasur nevojë të mendosh për veprimet e tua. Dhe një situatë luftimi është aq intensive sa të mendosh racionalisht se çfarë të bësh më pas është praktikisht e pamundur."

Hecht vëren se nuk ndjeu emocione si agresioni apo zemërimi, por përkundrazi përjetoi orë të tëra adrenaline dhe presioni të lartë, gjatë të cilave mbeti relativisht pa emocione.

"Ekziston një vendosmëri e caktuar që duhet të tregosh për të mbijetuar në një situatë të tillë. Nëse nuk e ke këtë vendosmëri, mund të hezitosh, gjë që mund të jetë e dëmshme", thotë ushtari.

"Trimëria është një proces reflektues"

Deri më tani, 33 ushtarë janë vlerësuar me Kryqin e Nderit. Ata shërbejnë si modele për forcat e armatosura për iniciativën, lidershipin dhe trimërinë e tyre të jashtëzakonshme. Çdo ushtar bën betim se do të jetë i guximshëm.

"Trimëria është një proces reflektues. Përfshin pranimin e faktit se diçka mund të më ndodhë mua, që unë mund t'i shkaktoj dëm dikujt", thotë Mais.

"Kur guximit i shtohet trimëria në një situatë specifike, kemi njerëz të aftë për arritje të jashtëzakonshme. Njerëz që e vënë veten në plan të dytë në situata të veçanta për të mbrojtur shokët e tyre, për t'i shpëtuar ata nga rreziku ose për të përmbushur misionin pavarësisht rezistencës më të madhe."/ DPA News.