Askush nuk po qesh me Trump-in tani

Dikur qeshnin me Donald Trump-in për mburrjet e tij mbi arritjet e brendshme.

Të martën, delegatët në sallën e Kombeve të Bashkuara qëndruan në heshtje të habitur, ndërsa Trump i qortoi për drejtimin e vendeve të tyre drejt katastrofës, talli mikpritësit e tij për një shkallë lëvizëse dhe një teleprompter të prishur dhe shfaqi përçmim ndaj rendit ndërkombëtar të bazuar në rregulla duke shpërfillur kufirin 15-minutësh për fjalimet.

"Megjithatë, ndihem shumë i lumtur që jam këtu me ju," tha presidenti amerikan në fjalët hyrëse, duke shpjeguar pse do t'i duhej të lexonte fjalimin nga letra. "Dhe kështu flet më shumë nga zemra.

"Mund të them vetëm se kushdo që e operon këtë teleprompter është në telashe të mëdha."

Audienca qeshi bashkë me të.

Ky moment ishte shumë ndryshe nga viti 2018, kur mburrjet e tij se administrata e tij kishte arritur "më shumë se pothuajse çdo administratë në histori" të SHBA-së shkaktuan të qeshura përqeshëse në sallë.

Ai poshtërim e ndihmoi Trump-in të kthehej kundër OKB-së dhe të zhvillonte lëvizjen e tij "America First".

Por si presidenti amerikan, ashtu edhe bota kanë ndryshuar në shtatë vitet e fundit.

Trump ka humbur një zgjedhje, i ka mbijetuar një atentati dhe është rikthyer në pushtet me një ekip besnikësh të përkushtuar për të goditur institucionet amerikane dhe rendin global.

Përballë tij ishin delegatë që tashmë e dinë se Trump-i i vitit 2018 nuk ishte thjesht një lajthitje e shkurtër. Ata vijnë nga qeveri që bëjnë pjesë në një lëvizje të re populiste ndërkombëtare ose nga udhëheqës që e dinë se bashkëpunimi me Trump-in është më frytdhënës se kundërshtimi i tij.

Rezultati ishte se ai mund të sulmonte armiqtë dhe të lavdëronte sukseset e tij pa asnjë shenjë përqeshëse nga audienca.

"Sot, vetëm tetë muaj pas fillimit të administratës time, ne jemi vendi më tërheqës në botë, dhe nuk ka asnjë vend tjetër që i afrohet," tha ai.

Ndërsa fjalëshkruesit e tij përdorën një ton perfekt e të respektueshëm në fjalimin gjatë vizitës së tij të dytë shtetërore në Britani, duke lavdëruar Mbretin dhe Britaninë, fjalimi i së martës ishte më shumë si një miting i zhurmshëm para mbështetësve me kapelat e kuqe.

"S'na plas fare," ishte përshkrimi i një ish-këshilltari në një mesazh tekstual.

Trump u kënaq duke thumbuar OKB-në për gjendjen e godinës së saj, duke përshkruar se si një shkallë lëvizëse ishte prishur ndërsa ai dhe zonja e parë shkonin drejt sallës, dhe duke e përdorur këtë si metaforë për dështimet e institucionit në ndihmën për t'u dhënë fund konflikteve në botë.

"Këto janë dy gjërat që mora nga Kombet e Bashkuara, një shkallë e keqe lëvizëse dhe një teleprompter i keq," tha ai.

Çfarë mund të prisnit, shtoi ai, nga një organizatë që nuk i afrohet potencialit të saj? "Të paktën hëpërhë, gjithçka që duket se bëjnë është të shkruajnë një letër me tone shumë të forta."

Si gjithmonë me Trump-in, këndvështrimi i tij lidhet me përvojën personale dhe me atë si zhvillues pasurish të paluajtshme.

Në fillim të viteve 2000, përpjekja e tij për të rinovuar selinë e OKB-së në Manhattan, me pjesën më të madhe të kostos që do ta mbulonte vetë, u refuzua, duke bërë që plani i tij madhështor për dysheme mermeri të mos realizohej kurrë.

"Ju ecni mbi mermer," u tha ai diplomatëve ndërkombëtarë. "E vini re këtë?"

15 minuta pas fillimit të fjalimit, ai po fliste për nisjen e sulmeve ndaj Iranit. "Ne kemi armët më të shkëlqyera në Tokë," tha ai.

Një dritë e kuqe u ndez mbi pupitrën e tij, një paralajmërim se kishte tejkaluar kufirin kohor.

Nuk bëri asnjë ndryshim.

Ashtu siç organizatorët e samitit të NATO-s të këtij viti shkurtuan mbledhjet për të kënaqur presidentin, po ashtu edhe zyrtarët e OKB-së mund të kenë vendosur që ishte më mirë ta linin Trump-in të bënte të tijën dhe të merreshin me pasojat më vonë.

Rezultati ishte një fjalim 57-minutësh që përfshinte sulme ndaj "Gjumash" Biden-it, "mashtrimit të energjisë së gjelbër", pretendime se Krishterimi është "feja më e përndjekur në planet", dhe paralajmërime për vdekjen e Europës Perëndimore.

"Jo më lopë," tha ai në një moment, duke tallur shqetësimet e ambientalistëve për emetimet e karbonit. "Ne nuk duam më lopë. Ata duan t'i vrasin të gjitha lopët."

Fillimi që i bashkonte të gjitha ishte ideja se rendi modern botëror në përgjithësi, dhe OKB-ja në veçanti, po i trajtonte keq çështjet e mëdha të ditës, dhe se qasja e Trump-it është më e mirë.

Qoftë për çështjet që lidhen me Iranin, Gazën, energjinë e gjelbër, lirinë e fjalës, apo emigracionin, për presidentin amerikan, gjithçka përmblidhet tek i njëjti problem si me rinovimin e refuzuar të OKB-së.

"Dhe e kuptova se ata nuk dinin çfarë po bënin kur vinte puna te ndërtimi... produkti që po propozonin të ndërtonin ishte shumë i keq dhe i kushtueshëm..."

Trump kujtoi: "Dhe unë thashë, prisni të shihni tejkalimet e buxhetit.

"Ja që doli se kisha të drejtë." / The Telegraph - Syri.net