Pse maskiliteti modern është një çështje klimatike

Nga Michael Joseph Richardson/

Ç'lidhje ka maskiliteti me klimën? Goxha shumë.

Për shembull, figura të njohura në “manosferë”, një rrjet online që përhap mesazhe mizogjene, shpesh përziejnë urrejtjen ndaj grave me qëndrime anti-mjedisore. Mendoni për Andrew Tate, që mburret me flotën e makinave dhe avionin e tij privat. Kujdesi, që është në thelb të veprimit për klimën, shpesh shihet si “punë grash”.

Së fundmi, fola në një panel në Newcastle, të organizuar nga The Conversation dhe fondacioni rinor Cumberland Lodge, mbi rininë, maskilitetin dhe ndarjen politike. Gjerësia e diskutimit, mes akademikëve dhe të rinjve adoleshentë nga organizata NE Youth si dhe pjesëmarrësve nga publiku, tregoi se mesazhet dhe besimet për rolet gjinore dhe maskilitetin janë të ngulitura thellë në shumë aspekte të jetës dhe shoqërisë.

Kërkimi im fokusohet tek ato që akademikët i quajnë maskilitete ekologjike. Ky koncept njeh se pritshmëritë gjinore dhe të klasës ndikojnë në mënyrën se si perceptohet kush duhet të udhëheqë veprimin klimatik, siç ishte rasti që përmenda më lart.

Kur djem të rinj nga klasa punëtore, shumë prej të cilëve nuk janë ftuar më parë të marrin pjesë në lëvizjet mjedisore, përfshihen në veprim për klimën, kjo bën më shumë sesa të ndihmojë mjedisin. Ajo ndryshon perceptimet për atë se kush ka të drejtë të kujdeset, përfshirë kujdesin për natyrën.

Në kuadër të kërkimit tim, po punoj me projektin “Zogjtë, Bletët, Biçikletat dhe Pemët”, i financuar nga National Lottery Climate Action Fund. Ky është një bashkëpunim mes Baltic Centre for Contemporary Art në Gateshead dhe North East Young Dads and Lads, një organizatë që punon me baballarë të rinj dhe familjet e tyre. Nëpërmjet këtij projekti, të rinjtë përfshihen në mbjellje pemësh, krijim të habitateve për pllenuesit, dhe mësojnë aftësi për riparimin e biçikletave.

Gjatë nisjes së projektit, duke dëgjuar të rinjtë, mësova se shumica prej tyre jetojnë një jetë lokale. Nuk shkojnë me pushime jashtë vendit. Bëjnë pazar në dyqane lokale dhe shumica nuk kanë makinë, ecin, përdorin biçikleta ose transport publik.

Por askush nuk i vlerëson për qytetarinë e tyre “të gjelbër”. Në vend të kësaj, ata shpesh perceptohen përmes prizmit të varfërisë dhe përjashtimit social. Ata shihen si njerëz pa arsim, pa mundësi. Kjo ndihmon për të kuptuar pse pasja e një makine private shihet si aspiratë.

Shumë zona në verilindje të Anglisë konsiderohen si "vende të lëna pas dore". Në panel, pjesëmarrësit folën me pasion për mënyrën se si, në komunitetet e tyre, historitë për të kaluarën industriale janë kthyer në trashëgimi. Rënia e industrive tradicionale, shpesh të lidhura me konceptet tradicionale të maskilitetit, ka krijuar boshllëk brezash dhe mungesë identiteti e qëllimi.

Përfshirja e të rinjve në kujdesin për mjedisin hap mundësi të reja. Unë jam një nga grupi i bletërritësve që kujdeset për dy kosheret në çatinë me orientim jugor të Baltic Centre.

Këto koshere menaxhohen nga North East Young Dads and Lads. Për shkak të vendndodhjes në lartësi (42 metra), djemtë marrin trajnime shtesë që u japin aftësi industriale, si certifikim për sigurinë në lartësi. Kjo shton vlerë për përpjekjet e tyre ekologjike.

Të rinjtë e përfshirë në projekt janë punësuar si bletërritës dhe koordinatorë për biçikleta, si dhe janë trajnuar në riparim biçikletash, edukim pyjor dhe ndihmën e parë në natyrë.

Në verilindje, megjithatë, puna për klimën ka marrë një goditje. Këshilli i Qarkut Durham, tani i drejtuar nga partia Reform UK, ka njoftuar se do të heqë fjalët “barazi” dhe “ndryshim i klimës” nga emrat e departamenteve dhe ka anuluar deklaratën për emergjencën klimatike.

Kjo pasqyron qëndrimet e shumë votuesve të Reform UK, të cilët, sipas sondazheve të YouGov, nuk e shohin klimën si një nga çështjet kryesore që prekin vendin.

Por ekonomia e neutralitetit klimatik (net zero) në Mbretërinë e Bashkuar tashmë është katër herë më e madhe se sektori i prodhimit. Sfida ndaj narrativës mbi maskilitetin, lidhur me kujdesin dhe me format tradicionale të punës, është në të mirë të vetë të rinjve. Një baba i ri, tani i punësuar në projekt si bletërritës komunitar dhe koordinator biçikletash, tha:

“Të jesh më në kontakt me natyrën, jo vetëm me bletët, por edhe me lulet dhe pemët ku ato ushqehen, ka qenë një përvojë e jashtëzakonshme… E shoh veten si një bletë punëtore njerëzore në partneritet me këto krijesa të mrekullueshme, duke i ndihmuar të prodhojnë një tepricë mjaltë.”

Mbjellja e pemëve, riparimi i biçikletave, kontrolli i koshereve dhe kujdesi për hapësirat e gjelbra nuk janë vetëm punë mjedisore. Janë punë emocionale. Janë kujdes. Dhe ndryshimi i narrativës për kush ka të drejtë ta bëjë këtë punë është jetik. / The Conversation - Syri.net