Ishulli i varrezave të Venedikut, për pak kohë i arritshëm për këmbësorët

Për disa ditë, ishulli i varrezave të Venedikut, San Michele, është përsëri i arritshëm në këmbë nëpërmjet një ure lundruese 400 metrash me pontone që e lidh atë me ishullin kryesor.

Që nga Dita e të Gjithë Shpirtrave më 2 nëntor, një festë e krishterë që përkujton të vdekurit, qyteti i lagunës ka ringjallur traditën e ndërtimit të urës së përkohshme.

Ura, e cila mund të përdoret edhe nga turistët, do të çmontohet përsëri në fund të javës, por pritet që tradita vjetore të vazhdojë.

E ndërtuar nga varka të lidhura të mbuluara me dërrasa kalldrëmi dhe të ankoruara në shtratin e lagunës, ura u ndërtua për herë të parë deri në vitet 1950 për ta bërë më të lehtë për venecianët të vizitojnë të vdekurit e tyre.

Në parim, vetëm venecianët janë varrosur në "ishullin e të vdekurve", por edhe disa të huaj të shquar kanë gjetur vendin e tyre të fundit të prehjes atje, siç janë kompozitori Igor Stravinsky dhe shkrimtarët Joseph Brodsky dhe Ezra Pound.

Tradita e ndërtimit të urës u ndërpre për disa vite sepse ishulli ishte i lehtë për t’u arritur me autobusë uji që operonin rregullisht. Në vitin 2019, një urë lundruese u ndërtua përsëri për disa ditë, por ajo ra viktimë e pandemisë së koronavirusit.

San Michele ka qenë varreza kryesore e qytetit që nga fillimi i shekullit të 19-të. Ishulli është paraqitur në shumë filma dhe në televizion, por kujtimet e tij shpesh janë skena të zymta, të tilla si një gondolë e zezë me një arkivol që rrëshqet përmes lagunës drejt San Michele./ DPA News.