Presidenti Trump duhet përgëzuar për përpjekjen për të gjetur një zgjidhje diplomatike për konfliktin mes Ukrainës dhe Rusisë, i cili ka kushtuar mbi një milion jetë

Nga Mark Penn, FOX NEWS

Titujt mbuluan faqet kryesore të lajmeve. Trump kërkon lëshime për rusët. Presidenti Donald Trump nuk fitoi asgjë nga samiti në Alaskë. Trump i jep fitoren Putinit. Liderët europianë po vijnë të joshin Trump-in.

Një titull pas tjetrit që përçmonin presidentin dhe përpjekjen e tij për të bashkuar fuqitë botërore për paqe në Ukrainë. Analistët e lajmeve arritën të gjenin një këndvështrim negativ për çdo aspekt të këtyre negociatave.

Realiteti është qartësisht ndryshe, dhe titujt do të ishin krejt të tjerë po të ishte ndonjë president tjetër. Imagjinoni sikur presidenti Barack Obama, fitues i Çmimit Nobel për Paqe, të kishte realizuar takime me të gjitha palët ndërluftuese, drejtpërdrejt dhe në kohë rekord. Titujt do të ishin plot me admirim, ndoshta duke kërkuar një çmim të dytë Nobel.

Por kjo nuk ndodhi. Në fakt, presidenti Obama qëndroi pasiv ndërsa Rusia pushtonte Krimenë në mars 2014 – që ishte në të vërtetë fillimi i problemit. “Rifillimi” i marrëdhënieve me Rusinë nuk ndodhi kurrë. Vijat e kuqe u kapërcyen pa pasoja, ndërsa fuqia parandaluese amerikane u zbeh.

Siç e ka thënë vetë Presidenti Trump, këto përpjekje mund të dështojnë nëse Putini nuk është i gatshëm të përfundojë luftën, por përpjekja që po ndërmerret në nivelet më të larta është pa precedent. Presidenti Joe Biden mezi arriti të marrë pjesë në takimet e G7-ës dhe u kap duke humbur në hapësirë gjatë fotove zyrtare.

Presidenti i mëparshëm nuk ishte i aftë për diplomacinë direkte në nivele të larta, e nevojshme për të zgjidhur situata të ndërlikuara botërore, dhe SHBA ishte realisht në rrezik për shkak të këtij vakuumi dhe mbështetjes te ndihmësit, në vend të liderit vetë. Rreziku real nga fshehja e gjendjes shëndetësore të presidentit të kaluar nuk qëndronte tek politika e brendshme, por në paaftësinë që i shkaktoi SHBA-së në çështjet ndërkombëtare.

Krahasojeni këtë me situatën e sotme: Trump po zhvillon takime dhe nxit bisedime që zakonisht kërkojnë muaj apo vite për t’u organizuar. Ai i ka realizuar brenda pak ditësh.

Liderët evropianë lanë gjithçka kishin në axhendë për të shkuar në Shtëpinë e Bardhë të hënën, për një takim aleatësh të tillë që nuk është parë ndonjëherë më parë. Dhe kjo ndodh në një kohë kur vazhdohet të thuhet se Trump e ka dëmtuar aleancën evropiane.

Megjithatë, presidenti ka arritur të realizojë si një marrëveshje tregtare, ashtu edhe negociata pan-evropiane brenda vetëm disa muajsh. Kur arriti në një pikë të caktuar, thjesht i telefonoi Putinit – një skenë që mund të ishte marrë nga filmi “Dr. Strangelove”. Bisedë direkte, lider me lider.

Trump mund të ketë ose jo sukses këtu, por ai i ka bërë të gjitha palët të flasin për mënyrën se si mund të përfundojë një luftë që ka qenë në ngërç prej vitesh – një luftë që ka kushtuar mbi një milion jetë. Në vend që të hidhte financime i vetëm për këtë problem, siç bëri administrata e kaluar, Trump ka vënë në lojë presidencën e tij dhe Amerikën për të gjetur një zgjidhje jashtë fushëbetejës.

Kjo është në traditën më të mirë të asaj që Amerika mund dhe duhet të bëjë si udhëheqëse e botës së lirë. “America First” nuk duhet të nënkuptojë kurrë lejimin që bota të dalë jashtë kontrollit dhe të përfshihet në konflikte të pafundme.

Unë gjithmonë them se diplomacia është të bindësh njerëzit të bëjnë gjëra që nuk duan t’i bëjnë – pa armë. Dhe në këtë aspekt, Trump po praktikon qartësisht artin e hollë të diplomacisë, dhe si media ashtu edhe vendi duhet të mbështesin suksesin e tij, jo të analizojnë çdo lëvizje për ta kritikuar.

Kjo është ajo që po e mban vendin tonë më të përçarë sesa duhet – kur njëra palë bën diçka që është qartazi pozitive, si përpjekja për të zgjidhur luftën më të madhe në botë, titujt e lajmeve duhet ta pasqyrojnë këtë përpjekje, pavarësisht nga përkatësia politike.