Netanyahu vjen, Netanyahu ikën: Ky model i përhershëm është shumë i njohur për gjyqtarët në gjyqin për korrupsion, që Shteti i Izraelit po zhvillon kundër Kryeministrit të tij. Benjamin Netanyahu akuzohet për mashtrim, ryshfet dhe shkelje të besimit; gjyqi ka zgjatur për gjashtë vjet - ose më saktë, ka qenë duke ecur ngadalë. Netanyahu supozohet të paraqitet në gjykatë tri herë në javë. Kjo është teoria. Në praktikë, Netanyahu vjen - dhe ikën përsëri.

Ky model u përsërit në paraqitjet e tij të para në gjykatë pas një ndërprerjeje më shumë se dymujore në gjyq, për shkak të luftës në Lindjen e Mesme. Të hënën, Netanyahu as nuk u paraqit – avokatët e tij kërkuan anulimin e seancës dëgjimore në minutën e fundit – duke përmendur “arsye sigurie”. Të martën, seanca dëgjimore përfundoi dy orë e gjysmë më herët se sa ishte planifikuar.

Të mërkurën, Netanyahu mbërriti në seancën dëgjimore njëzet minuta me vonesë dhe njoftoi se mund të qëndronte vetëm për dyzet minuta – ai kishte planifikuar “biseda të rëndësishme” në Ministrinë e Mbrojtjes. Fakti që gjyqtarët po e kanë kaq të vështirë ta arrestojnë Netanyahun, nuk është vetëm për shkak të agjendës së tij jashtëzakonisht të ngjeshur si Kryeministër dhe përpjekjeve të avokatëve të tij për të zgjatur procedurat.

Dhurata bujare

Netanyahu ka gjithashtu një arsye aktuale për të shmangur sallën e gjyqit. Presidenti izraelit Yitzhak Herzog ka njoftuar se nuk do të vendosë për një falje për Netanyahun për momentin. Kryeministri i kishte kërkuar presidentit në nëntor t'i jepte atij një falje - dhe kështu ta mbronte atë nga dënimi edhe para se të jepej. Ishte një lloj ndalese emergjente për Netanyahun në gjyqin e tij penal - në fund të fundit, imazhi që ai po projekton atje nuk është më i miri.

Marrja në pyetje në gjykatë dha përshtypjen se nuk kishte gjithmonë një shpjegim ligjor për dhuratat bujare që Netanyahu kishin marrë gjatë viteve nga miqtë e tij miliarderë - duke përfshirë bizhuteri diamanti, kuti me puro kubane dhe një pushkë M16 nga Sudani.

Të paktën në disa raste, tani duket se Netanyahu nuk ka arritur t’i bindë gjyqtarët për pafajësinë e tij. Prandaj, ai ka vetëm një shpresë: që presidenti ta ushtrojë të drejtën e tij ligjore për të falur kriminelët.

Asnjë vendim nga Herzog

Netanyahu e justifikon kërkesën e tij për mëshirë duke deklaruar se, si kreu i qeverisë, ai thjesht nuk ka kohë të paraqitet në gjykatë tri herë në javë. Ardhjet dhe daljet e tij të shpeshta gjatë gjyqit penal, e përforcojnë këtë argument.

Që kur kryeministri izraelit paraqiti peticionin e tij për falje, Izraeli i angazhuar politikisht ka pritur me padurim një vendim nga pallati presidencial. Por ky vendim ende nuk ka ardhur. Tani, Herzog të paktën ka vendosur që nuk do të marrë një vendim për momentin. Në vend të kësaj, ai po i hap dyert avokatit të Netanyahut, prokurorit përgjegjës dhe Prokurorit të Përgjithshëm - me shpresën se ata mund të arrijnë një zgjidhje jashtë gjykatës.

"Palëve iu bë thirrje të paraqiteshin vullnetarisht dhe me mirëbesim sa më shpejt të ishte e mundur", thuhej në ftesën e presidentit, sipas një raporti nga Ynet. Qëllimi ishte të shqyrtohej nëse "marrëveshjet dhe rregullimet" midis palëve ishin të mundshme.

Cilat janë shanset?

Në Izrael, çështjet gjyqësore që përfundojnë pa vendim gjyqësor nuk janë përjashtim, por rregull. Rreth 85 përqind e gjyqeve penale rezultojnë në një marrëveshje pranimi fajësie, e cila shpesh përfshin edhe zgjidhje të konsiderueshme financiare.

Megjithatë, në rastin e Netanyahut, pengesat janë të mëdha: Zyra e prokurorit publik e kushtëzon miratimin e saj me dorëheqjen e Netanyahut nga detyra e tij - dhe angazhimin për të mos u kthyer kurrë në qeveri.

Politikani, i cili ka qenë në pushtet me ndërprerje për tridhjetë vjet, deri më tani ka refuzuar një marrëveshje për këtë arsye.

Por kjo mund të ndryshojë brenda pak muajsh. Zgjedhjet parlamentare janë planifikuar në Izrael më së voni në fund të tetorit. Nëse Netanyahu nuk do të jetë në gjendje të formojë një qeveri më pas dhe do të humbasë detyrën e tij, një nga kushtet do të jetë përmbushur tashmë./ Der Standard.