Mijëra protestues ‘pushtuan’ rrugët e Minneapolis–St. Paul të premten, ndërsa qindra biznese mbyllën dyert dhe punëtorë e studentë qëndruan në shtëpi, në shenjë proteste kundër goditjes së ashpër të emigracionit që ka tronditur zonën për javë të tëra.

Aksioni, i zhvilluar në temperatura nën zero, ishte protesta më e madhe dhe më e organizuar që nga ardhja e agjentëve federalë në Minneapolis më shumë se gjashtë javë më parë. Qëllimi i saj ishte të ushtrohej presion mbi qeverinë federale për të tërhequr mijëra agjentë nga rrugët e qytetit. Shumë biznese, kryesisht lokale, vendosën të ndalonin aktivitetin ekonomik për një ditë, duke deklaruar se humbja financiare ia vlente për të mbështetur përpjekjet për ndalimin e operacionit të emigracionit.

“Ka momente kur duhet të ngrihesh dhe ky është një prej tyre”, tha Alison Kirwin, pronare e restorantit të njohur Al’s Breakfast, i cili u mbyll të premten. “Edhe nëse humbasim një ditë të ardhurash, ia vlen”.

Protesta pasoi javë të tëra përplasjesh mes banorëve të Minesotës dhe agjentëve federalë, kryesisht në Minneapolis dhe St. Paul. Operacioni i emigracionit, i nisur në fund të vitit të kaluar, ka çuar në rreth 3,000 arrestime, dy të shtëna me armë në Minneapolis dhe skena kaotike në rrugë.

Zemërimi publik u rrit ndjeshëm pas vrasjes së Renee Good, një shtetase amerikane, e cila u qëllua për vdekje nga një agjent i ICE më 7 janar. Protestuesit dhe zyrtarë shtetërorë kanë ngritur padi për të kufizuar veprimet e agjentëve federalë dhe për të ndaluar përforcimin e tyre në qytet.

Protesta më e madhe e së premtes u zhvillua në qendër të Minneapolis, ku mijëra marshuan drejt Target Center, duke mbajtur pankarta dhe duke brohoritur vazhdimisht që ICE të largohej nga qyteti. Shumë prej pjesëmarrësve përmendën vrasjen e Good, taktikat agresive ndaj protestuesve dhe pamjet virale të një fëmije pesëvjeçar të ndaluar bashkë me të atin, si arsye që i shtynë të dilnin në rrugë.

“U emocionova”, tha Butchy Austin, themelues i grupit muzikor Brass Solidarity. “Kjo është rezistencë, por një rezistencë që buron nga dashuria për fqinjët tanë.”

Në aeroportin Minneapolis–St. Paul, qindra protestues u mblodhën gjatë ditës, disa të ardhur nga shtete të tjera. Ata hynin dhe dilnin nga terminalet për t’u ngrohur, ndanin çokollatë të nxehtë dhe doreza, ndërsa policia i paralajmëronte të qëndronin larg rrugëve. Në një moment simbolik, një grup klerikësh u ulën në gjunjë në asfalt dhe nisën të luteshin, duke kënduar, ndërsa policia arrestoi disa dhjetëra prej tyre.

Greva e përgjithshme u organizua nga banorë, liderë fetarë dhe sindikata, për të treguar vendosmërinë e komunitetit. Në shumë lagje, dyqanet mbetën bosh, me pankarta solidariteti në vitrina. Disa biznese që qëndruan hapur ofruan produkte falas si mënyrë alternative për të mbështetur protestën.

Zyrtarët federalë kanë deklaruar se prania e tyre është e nevojshme për të identifikuar emigrantët pa dokumente dhe për të luftuar mashtrimet në sistemin e ndihmave sociale. Megjithatë, kritikat nga komuniteti, sindikatat dhe autoritetet lokale vazhdojnë të rriten.

Për disa punonjës, pjesëmarrja në grevë ishte e pamundur për arsye ekonomike. “Duhet të paguaj qiranë, shkollimin dhe ushqimin”, tha një punëtor që ishte në punë atë ditë. “Nuk është se jam kundër protestës, thjesht nuk kam zgjidhje tjetër”.

Pavarësisht dilemave dhe vështirësive, protesta e së premtes u pa nga organizatorët si një mesazh i fuqishëm për qeverinë federale: komuniteti i Minneapolis është i organizuar dhe i vendosur të kundërshtojë atë që e sheh si padrejtësi.