Lufta në Lindjen e Mesme vë në provë fuqinë ushtarake të Europës. Verdikti? I përzier

Për të mbrojtur aleatët nga Irani, fuqitë e kontinentit kanë ndërmarrë një shfaqje të rrallë force. Por këto përpjekje kanë devijuar burime të kufizuara nga zona të tjera të nxehta.

Pavarësisht se refuzuan të marrin pjesë në sulmet ndaj Iranit, liderët europianë i janë përgjigjur zgjerimit të luftës në Lindjen e Mesme duke dërguar anije luftarake, avionë luftarakë dhe sisteme mbrojtjeje ajrore për të mbrojtur bazat dhe aleatët në rajon. Megjithatë, ky demonstrim i forcës ushtarake, një nga mobilizimet më të gjera të kontinentit në vitet e fundit, ka nxjerrë në pah edhe kufijtë e aftësive mbrojtëse të Europës, thanë zyrtarë dhe analistë.

Ky mobilizim është testi i parë i madh i aftësive të Europës që nga koha kur liderët e saj u vunë nën presion nga presidenti Trump për të rritur shpenzimet ushtarake, për të shtuar numrin e trupave dhe për të marrë më shumë përgjegjësi për mbrojtjen e tyre. Deri tani, ekspertët thonë se reagimi ushtarak tregon se riarmatosja dhe rekrutimi në Europë janë ende në fazat e hershme, pas tetë dekadash mbështetjeje në fuqinë ushtarake amerikane.

Dislokimet kanë bërë që forcat europiane të përpiqen të mbeten plotësisht të pajisura në fronte të tjera, përfshirë Detin Baltik, ku kishin synuar të shfaqnin forcë përballë Rusisë. Devijimi i pajisjeve dhe municioneve drejt aleatëve arabë në Gjirin Persik ka dobësuar gjithashtu aftësinë e Europës për të mbështetur mbrojtjen e Ukrainës kundër Moskës.

"Ne jemi shumë të brishtë nga pikëpamja e luftës," tha në një intervistë Carlo Calenda, senator italian. "Mund të kemi probleme për të mbrojtur vendin tonë."

Dislokimi nga Franca i anijeve luftarake, përfshirë edhe të vetmen aeroplanmbajtëse me energji bërthamore, në Mesdhe dhe në Gjirin Persik përbënte më shumë se gjysmën e flotës së saj luftarake, një shfaqje force që e detyroi Parisin të zvogëlojë operacionet në zona të tjera.

Vonesat administrative shtynë me një javë dërgimin e një shkatërruesi britanik në Qipro dhe dobësuan përpjekjet e Britanisë për të treguar forcë.

Vendimi i Italisë për të dërguar pajisje mbrojtëse te aleatët arabë nën sulmet iraniane e ka lënë arsenalin e saj të brendshëm në mënyrë të rrezikshme të reduktuar. Ndërkohë, përdorimi i një sasie kaq të madhe fuqie zjarri nga Shtetet e Bashkuara në Iran ka zvogëluar ndjeshëm rezervat mbi të cilat Europa kishte shpresuar të mbështetej në të ardhmen.

"Nëse SHBA po përdor kaq shumë municione kundër Iranit, atëherë nuk mund t'i përdorë kundër kinezëve, të themi, pas dy vitesh, dhe nuk do të jenë të disponueshme për europianët kundër Rusisë," tha Ed Arnold, analist i sigurisë europiane në Royal United Services Institute, një institut kërkimor në Londër.

Boshllëqet në aftësitë ushtarake të Europës "janë të njohura, thjesht nuk kemi bërë mjaftueshëm për to për një kohë shumë të gjatë," shtoi Arnold. "Dhe disa vende po përballen tani drejtpërdrejt me këto mangësi."

Britania

Pasi një dron iranian goditi një bazë ajrore britanike në Qipro javën e kaluar, kryeministri Keir Starmer premtoi të dërgonte një shkatërrues në Mesdheun lindor, duke synuar të qetësonte aleatët qipriotë të Britanisë. Ai gjithashtu dërgoi katër avionë luftarakë të armatosur me raketa, katër helikopterë dhe sisteme kundër dronëve për të mbrojtur bazat në shtetet e Gjirit nga kundërsulmet iraniane, dhe lejoi bombarduesit amerikanë të niseshin nga bazat britanike për sulme mbrojtëse kundër Iranit.

Megjithëse synonin të tregonin forcë, këto veprime nxorën në pah edhe burimet e kufizuara ushtarake të Britanisë. Shkatërruesi u nis për në Qipro më shumë se një javë pas sulmit, duke ngritur pikëpyetje mbi gatishmërinë luftarake britanike. Një analizë e fundit nga Royal United Services Institute arriti në përfundimin se kontributi i Britanisë në mbrojtjen ajrore në Lindjen e Mesme përbënte vetëm "goditje të lehta" në krahasim me përpjekjet më të gjera amerikano-izraelite për të frenuar reagimin e Iranit.

Forcat e armatosura britanike janë aq të "tkurrura" sa "realitetet praktike do të kufizojnë atë që Mbretëria e Bashkuar mund të bëjë" në përgjigje të luftës, sipas analizës.

Franca

Franca ka dërguar rreth një duzinë anijesh, përfshirë të vetmen aeroplanmbajtëse me energji bërthamore, në Mesdhe dhe në Gjirin Persik. Kjo forcë përbën rreth 60 për qind të flotës luftarake të Francës, sipas Vincent Groizeleau, redaktor i revistës franceze "Sea and Marine".

Qëllimi i misionit është të mbrojë qytetarët francezë në rajon; të mbrojë aleatët, përfshirë Qipron; dhe të sigurojë që anijet të lundrojnë në mënyrë të sigurt në Ngushticën e Hormuzit, rruga përmes së cilës kalon rreth një e pesta e furnizimit botëror me naftë.

Disa analistë vunë në dukje se ky dislokim e detyroi Francën të tërhiqej nga një mision demonstrimi force në detin Baltik për të frenuar Rusinë. Të tjerë thanë se Franca u tregoi aleatëve në botën arabe, në Europë dhe në Shtetet e Bashkuara se Parisi ështëaleat i besueshëm dhe se shpejtësia e dislokimit nxori në pah mangësitë e Britanisë.

"Asnjë marinë europiane nuk ka dislokuar kaq shumë mjete që nga Lufta e Gjirit," tha Groizeleau në një intervistë. Sipas tij, ky dislokim i dërgon një mesazh Rusisë dhe Shteteve të Bashkuara se Europa "nuk është e dobët."

"Kemi mjete," tha ai, "jemi të aftë të ndërhyjmë shumë shpejt dhe jemi në gjendje të mbrojmë veten."

Élie Tenenbaum, ekspert sigurie në Institutin Francez të Marrëdhënieve Ndërkombëtare, tha se përfitimet e dislokimit në Gjirin Persik i tejkalojnë kostot e largimit të përkohshëm nga ujërat pranë Rusisë.

"Sigurisht, nuk janë në Atlantikun e Veriut duke patrulluar apo duke ndjekur nëndetëset ruse në detin e Norvegjisë," tha Tenenbaum. "Por nuk është se po përballemi me një sulm të menjëhershëm nga Rusia."

Italia

Italia ka dislokuar një fregatë raketore për të mbrojtur Qipron, duke iu bashkuar flotave europiane nga Britania, Franca, Spanja dhe Holanda. Ajo ka rënë dakord gjithashtu të dërgojë raketa Stinger që lëshohen nga supi, artileri kundër dronëve dhe sisteme të tjera të mbrojtjes ajrore për të ndihmuar në mbrojtjen e aleatëve në Gjirin Persik.

Ministri italian i Mbrojtjes, Guido Crosetto, u takua fundjavën e kaluar me më shumë se 100 drejtues të industrisë ushtarake dhe u kërkoi atyre të "shfrytëzojnë të gjitha burimet" për të ndihmuar shtetet e Gjirit, sipas Roberto Cingolanit, drejtor ekzekutiv i kompanisë së mbrojtjes Leonardo, i cili mori pjesë në takim. "Mesazhi ishte: 'Ka urgjencë ekstreme, sepse Europa po përpiqet të mbështesë vendet e Gjirit,'" tha më pas Cingolani për investitorët.

Por duke treguar vlerën e saj për partnerët arabë, Italia rrezikon ta lërë Europën të ekspozuar ndaj kërcënimeve, përfshirë Rusinë. Gjithashtu ka rritur presionin mbi industrinë e armëve, e cila tashmë kishte vështirësi për të përmbushur kërkesën.

Për të ndihmuar Gjirin, tha Carlo Calenda, Italia po transferon një nga tre sistemet e saj operative të mbrojtjes ajrore SAMP/T në Lindjen e Mesme, nga rajoni i Baltikut, ku liderët kanë frikë nga një sulm rus.

Calenda, një politikan i opozitës së qendrës së majtë i informuar mbi dislokimet, tha se tani në Itali ka mbetur vetëm një bateri SAMP/T, për të cilën prodhohen rreth 200 raketa interceptuese në vit. "Aftësitë tona janë shumë, shumë të ulëta tani," tha ai.

Cingolani tha se kontraktorët e mbrojtjes po përpiqen me dëshpërim të mbajnë ritmin. "Të jem i sinqertë, numri i luftërave po rritet edhe më shpejt sesa programi ynë për rritjen e kapaciteteve," tha ai. "Por shpresojmë që kjo të mos vazhdojë gjithmonë kështu."

Ukraina

Ukraina, e zhytur në luftën për t'u mbrojtur nga Rusia, dërgoi një ekip ekspertësh dronësh dhe një të dërguar të lartë, Rustem Umerov, në shtetet e Gjirit gjatë javës së kaluar, sipas presidentit Volodymyr Zelensky. Zyrtarët do të këshillojnë për mënyrat e interceptimit të dronëve sulmues iranianë, tha Zelensky, duke përdorur përvojën e fituar nga vite luftimesh me dronë kundër Moskës. Ky veprim erdhi ndërsa Ukraina përpiqet të tregojë se është një aleate e dobishme dhe, njëkohësisht, të ruajë mbështetjen globale për mbrojtjen e saj.

Zyrtarët europianë janë gjithnjë e më të shqetësuar se lufta me Iranin ka rënduar ndjeshëm furnizimin global me raketa interceptuese për të rrëzuar dronë dhe projekte të tjera, thanë disa zyrtarë këtë javë.

Ata shqetësohen se aleatët e Europës në Gjirin Persik po mbeten pa këto raketa dhe se përpjekjet për t'u dërguar më shumë do të ulin furnizimet për Ukrainën në përballjen me sulmet ruse. Në javën e parë të luftës në Lindjen e Mesme, aleatët e SHBA përdorën rreth 800 raketa interceptuese Patriot, më shumë se sa ka marrë Ukraina në mbi katër vite lufte, thanë zyrtarë ukrainas.

Ministri i Jashtëm i Polonisë, Radoslaw Sikorski, tha se vendi i tij nuk do të kontribuojë në rritjen ushtarake të Europës në Lindjen e Mesme sepse "aktualisht kemi një luftë në kufijtë tanë." / New York Times – Syri.net