Po vjen vendimi më i rëndësishëm i presidentit Donald Trump

Nga Hugh Hewitt, FOX NEWS

Një derë është e shënuar “Truman/Reagan” dhe dera tjetër është e shënuar “Carter/Obama/Biden”.

Presidenti Donald Trump duhet të zgjedhë njërën. Përsëri. Dhe këtë herë, zgjedhja do të përcaktojë vendin e Trump në histori.

Në tre raste të ndryshme, presidenti i 45-të dhe i 47-të i Shteteve të Bashkuara ka kaluar nga dera e parë.

Trump urdhëroi vrasjen e gjeneralit Qasem Soleimani, kreut të Forcës Quds të Gardës Revolucionare Islamike të Iranit, më 3 janar 2020.

Trump e pasoi këtë me urdhrin e tij në mandatin e dytë për të kryer operacionin “Midnight Resolve” kundër objekteve bërthamore të Iranit në qershor të vitit të kaluar, dhe përsëri me operacionin “Absolute Resolve” për të kapur diktatorin venezuelas, Nicolás Maduro, në janar të këtij viti.

Presidenti Trump veproi me guxim tri herë dhe fitoi shumë për Shtetet e Bashkuara tri herë, duke rikthyer gjatë kësaj kohe fuqinë parandaluese amerikane.

Trump duhej ta rikthente fuqinë parandaluese amerikane në vitin 2020 sepse regjimi iranian kishte shfrytëzuar plotësisht ish-presidentin Barack Obama me të ashtuquajturin “Joint Comprehensive Plan of Action” (JCPOA) të vitit 2015 — një plan që i siguroi Iranit miliarda dollarë para të gatshme, qindra miliarda lehtësime sanksionesh dhe një rrugë të garantuar drejt armëve bërthamore. Ishte një dorëzim i Lindjes së Mesme ndaj mullahëve, i maskuar me gjuhë të ndërlikuar dhe afate absurde. Por teokratët iranianë e dinin se kishin fituar.

Presidenti Trump e ka quajtur dhjetëra herë JCPOA-n si “marrëveshjen më të keqe në histori”. Ishte e barabartë me “Marrëveshjen e Mynihut” mes Neville Chamberlain dhe Hitlerit. Dëmi për botën ishte i madh.

Ndërsa tërheqja katastrofike dhe kaotike e presidentit Joe Biden nga Afganistani nuk lidhej drejtpërdrejt me Iranin, ajo dëmtoi thellë reputacionin e Amerikës në botë dhe e përcaktoi presidencën e Biden si një dështim katastrofik që në fillim.

Presidenti Trump punoi për të kthyer mbrapsht dëmin e krijuar nga JCPOA me sulmet ndaj Soleimani-t dhe objekteve bërthamore iraniane.

Tani, megjithatë, iranianët po kundërpërgjigjen me mijëra raketa balistike që kërcënojnë bazat amerikane në të gjithë Lindjen e Mesme, Izraelin dhe aleatët tanë në Gjirin Persik. Natyra e regjimit është zbuluar plotësisht edhe për zbutësit në ekipin e Obamës dhe Bidenit: ajatollahët urdhëruan që dhjetëra mijëra qytetarë të tyre të qëlloheshin me armë zjarri ose të vriteshin me hanxharë këtë janar. A dyshon kush se do t’i drejtonin raketat ndaj qyteteve amerikane sapo të zhvillonin rrezen e nevojshme? Vrasës të çmendur që do të vazhdojnë të vrasin, përsëri dhe përsëri.

Për shkak të presidentëve Obama dhe Biden, Ajatollah Khamenei dhe banditët e IRGC besojnë se Amerika në fund gjithmonë “tërhiqet”. Ata ende nuk besojnë se Trump është ndryshe nga Obama dhe Biden. Ata i shohin misionet njëditore të Trump si devijime të shkurtra nga modeli i zbutjes Obama-Biden. Iranianët nuk e kanë frikë Trump-in. Ende.

Iranianët po ndërtojnë raketa të mëdha me koka luftarake të mëdha. Kanë tashmë më shumë se një mijë raketa në arsenalin e tyre dhe kanë përshpejtuar prodhimin e mijëra të tjerave pas sulmit të Trump ndaj objekteve të tyre bërthamore vitin e kaluar.

Iranianët po punojnë për të zgjatur rrezen e raketave të tyre. Raketat me rreze më të gjatë ndoshta mund të arrijnë Evropën që tani. Ato do të kërcënojnë SHBA-në më shpejt sesa vonë, dhe ne ende nuk kemi “Golden Dome” të Trump-it.

Pra, Trump duhet të vendosë tani se çfarë do të bëjë me ato raketa dhe me vrasësit masivë që drejtojnë Iranin. Trump ka urdhëruar një dislokim të madh të aseteve ushtarake amerikane brenda rrezes së goditjes së Iranit dhe ka dislokuar sistemet mbrojtëse që kemi për të mbrojtur bazat dhe aleatët tanë.

Tani ai duhet të vendosë nga cila derë do të kalojë.

Truman dhe Reagan (dhe të dy Bush-ët) do të urdhëronin sulmin.

Carter, Obama dhe Biden do të tërhiqeshin dhe do të pretendonin se kishin shuar një krizë, kur në fakt do të kishin prerë kokën e fuqisë parandaluese amerikane.

Rrallëherë shohim një zgjedhje kaq të qartë përpara një presidenti — një udhëkryq personal për sa i përket historisë, dhe një udhëkryq për Amerikën në lidhje me të ardhmen e saj.

Trump mund të mbahet mend si njeriu që ndihmoi popullin iranian pas pothuajse 50 vitesh diktaturë fanatike dhe që siguroi Amerikën nga një kërcënim në zhvillim, ose si presidenti që u tërhoq në mënyrë më spektakolare se çdo president para tij.

Më 26 gusht 1990, kryeministrja Margaret Thatcher bisedoi me presidentin George H.W. Bush për pushtimin e Kuvajtit nga Saddam Hussein. “Nuk ishte koha për t’u lëkundur,” i tha ajo presidentit.

Ky ishte ndoshta inkurajimi më pak i nevojshëm ndonjëherë, pasi ish-piloti luftarak i Luftës së Dytë Botërore nuk ishte tip që tërhiqej. (Bush ishte rrëzuar dy herë dhe ishte kthyer sërish në fluturime pas të dyjave). Por fraza e Thatcher mbeti në histori sepse është shumë britanike dhe shumë e dobishme në shumë kontekste.

Është e dobishme edhe tani. Presidenti Trump thjesht nuk mund të “lëkundet”, sado tërheqëse të duket dera Carter/Obama/Biden si dalje. Me fjalë të tjera, Trump “nuk mund të bëhet si Obama”.

Përsëritje: Zgjedhja e Presidentit Trump do të përcaktojë vendin e tij në histori. Çdo gjë tjetër në tetë vitet e tij do të jetë dytësore krahasuar me atë që ai vendos në afatin e afërt.

Çdo arritje tjetër do të jetë dytësore. Çdo kritikë do të jetë e parëndësishme kur në tryezë vihet shkatërrimi i kërcënimit të regjimit iranian ndaj botës.

Presidenti Trump mund të zgjedhë të bëjë atë që asnjë president që nga Jimmy Carter nuk ka guxuar ta bëjë: të gjymtojë ose t’i japë fund regjimit fanatik në Iran, i cili tashmë punon për të kërcënuar dhe destabilizuar Lindjen e Mesme çdo ditë dhe që së shpejti do të jetë në gjendje të kërcënojë SHBA-në nëse nuk ndalet.

Le të lutemi që të zgjedhë me mençuri. Siguria kombëtare e Amerikës, shpresa e popullit iranian dhe e ardhmja e Lindjes së Mesme varen nga ky vendim.