Rënie dramatike e kërkesave për azil në BE, Gjermania shënon nivelin më të ulët që nga viti 2013

Gjysma e parë e vitit 2025 ka shënuar një rënie të ndjeshme të kërkesave për azil në Gjermani dhe në të gjithë Evropën, duke reflektuar një ndryshim të madh në trendin migrator krahasuar me vitet e mëparshme.

Sipas raportimeve të mediave gjermane, përfshirë gazetat “Welt am Sonntag” dhe “BILD”, numri i aplikimeve për azil në Gjermani ra me 43% krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2024, me vetëm 65,495 kërkesa të paraqitura nga janari në qershor. Vetëm gjatë muajit qershor, u regjistruan më pak se 7,000 aplikime – shifra më e ulët mujore që nga marsi i vitit 2013.

Ministri i Brendshëm gjerman, Alexander Dobrindt (CSU), e cilësoi këtë rënie si një sukses të politikës së tij të migracionit, duke deklaruar se shifrat pasqyrojnë “një kthesë të qartë në menaxhimin e migracionit”. Ai premtoi vazhdimin e reformimit rrënjësor të sistemit të migracionit. Edhe eurodeputetja Lena Düpont (CDU) vlerësoi rënien e shifrave, duke përmendur marrëveshjet e partneritetit me vendet e Afrikës së Veriut dhe bashkëpunimin me agjencinë Frontex si faktorë kyç të suksesit.

Në nivel evropian, rënia e aplikimeve për azil u reflektua gjerësisht. Spanja kryesoi listën me mbi 76 mijë aplikime, e ndjekur nga Franca me mbi 75 mijë dhe Gjermania me rreth 65 mijë. Italia regjistroi mbi 62 mijë aplikime, ndërsa vendet me politika më të forta kundër migracionit, si Hungaria dhe Sllovakia, morën vetëm disa dhjetëra kërkesa.

Nga ana tjetër, raporti tregon se afganët përbëjnë grupin më të madh të aplikantëve për azil në Gjermani (22%), të ndjekur nga sirianët (20%) dhe turqit (11%). Në shkallë kontinenti, tre kombësitë më të zakonshme të azilkërkuesve në BE, Norvegji dhe Zvicër ishin venezuelianët (afër 50 mijë), afganët (rreth 41 mijë) dhe sirianët (23 mijë), ndërsa totali i aplikimeve për azil në këtë gjashtëmujor ishte afërsisht 400 mijë – një rënie prej 23% në krahasim me vitin e kaluar.

Kjo dinamikë e re në fushën e migracionit pritet të ndikojë jo vetëm në politikën e brendshme gjermane, por edhe në qasjen e përgjithshme të BE-së ndaj sistemit të azilit dhe marrëdhënieve me vendet e origjinës.