Përkujtohet 75-vjetori i martirizimit të Atë Anton Harapi e të Lumit Atë Gjon Shllaku

Përkujtohet 75-vjetori i martirizimit të Atë Anton Harapi e të Lumit Atë Gjon Shllaku

19:54, 25/11/2021
A+ Aa A-

“Tash sa kohë publiku shqiptar ka pritë me ndie nji fjalë prej meje. megjithëse parashoh se do të kuptohem keq dhe do të komentohem ndoshta edhe mâ keq, due t’i a çoj në vend dishirin: due t’a thom fjalën t’eme. Por, vall, shka të thom, kurse me fjalë jemi ngi? A kemi kund ndonji punë të mbarë, pse sa per fjalë të bukura nuk jemi ngusht aspak? Ja, pra, se nji punë e mirë u ba: mbas sa muejësh anarkije, sa të frikëshme aq edhe të rrezikëshme, sot - mirë a keq – kemi nji këshillë të naltë, kemi nji Parlament, kemi nji Qeverí, kemi nji auktoritet shqiptár. ketë vepër dikush e shikon me sy të mirë e dikush me sy të keq, aq sa edhe miqë e dashamirë të mij mrrijtën: shka i u desht Patër antonit me i a hy kësaj pune? këtyne due t’i u përgjegji, jo si zyrtár, por si mik, jo për të përligjë vehten, por për të ndritun mendimin t’em dhe të tyne.

Më rrenë mendja se nuk ka zog shqiptari, qi të mendojë se unë e mora ketë barrë për kulltuk, për interesë a për ndonji intrigë. mundet veç me drashtë ndokush mos qe ndonji maní e emja qi më shtyni deri këtu. Edhe unë po u a vërtetoj fjalën dhe po u thom se po: manija e shqipnís, po, qe ajo qi më vuni dilemën: a me anarkista për të ba gjak, ase me hjekun dorë prej çashtjes kombtare. dhe mbasi shpirti nuk m’a tha të baj as njenën, as tjetrën, qeshë i shtrënguem të zgjedhi njenën dysh: a të baj nji marrí tue e pranue ketë zyrë; ase të tregoj nji dobsí tue u largue. Vendova ma mire të baj nji marrí: ase – sikurse thonë ata shqiptarë qi duen të ruhen të pastër – desha të kompromentohem. Ja arsyeja për të cilën pranova të marr pjesë n’auktoritetin shqiptár: pse nuk mujta t’a shoh Shqipnín n’anarki”.
Fjalimi i Shk. P. Anton Harapi O.F.M 
Anëtar i Këshillít të Naltë të Regjencës mbajtun në rasen e betimit të vet perpara Parlamentit me 13-I-1944 


75-vjetori i martirizimit priftërinjtë At’ Gjon Shllakun dhe At’ Anton Harapin i gjen pa një varr.  Françeskanët kanë ardhur nga Shkodra në katedralen e Shën Palit që të kujtojnë dy figurat e rëndësishme të klerit katolik dhe kulturës kombëtare. At’ Viktor Demaj, i cili drejton Bibliotekën françeskane “At’ Gjergj Fishta” në Shkodër, e konsideron të domosdoshëm rikthimin e vëmendjes dhe leximit të tyre si njerëz të letrave dhe kontribues për çështje kombëtare. Ai bën thirrje që të lexohet pa paragjykime At’ Harapi, pasi ende vazhdon ta ndjekë dritëhija e 13 shtatorit të vitit 1943, kur emërohet anëtar i Këshillit të Regjencës, ku ka qëndruar deri në fund të vitit 1944.

Ndërkohë që mbetet e ende i pa zbuluar, dorëshkrimi i historisë së filozofisë shqiptare shkruar prej tij. Në këtë përvjetor vjen para lexuesit botimi i veprës së plotë e At’ Anton Harapit. Në vëllimin e tretë dalin në dritë për herë të parë disa dorëshkrime ku përfshihen konferenca, predikime e ushtrime shpirtërore që ka mbajtur At’ Anton Harapi.

Viti 2021 për Provincen Françeskane Shqiptare dhe për krejt popullin shqiptar është një vit mjaft i veçantë sepse janë kremtuar 3 personalitetet më të shquara të kombit tone: At’ Gjergj Fishta në 150-vjetorin e lindjes së tij dhe me ketë rast është botuar vepra e tij e plotë. Dhe me datën 24 nëntor janë përkujtuar dy françeskan të tjerë të mëdhej si At’ Anton Harapi dhe At’ Gjon Shllaku në 75-vjetorin e martirizimit (1946-2021) ku pikërisht në këtë përvjetor u promovuan edhe botimet e plota të dy françeskanëve.

Gjatë kremtimit ku u paraqit edhe vepra e plotë e tyre, në praninë e Ipeshkvit-ndihmës të Arkidioqezës së Tiranës, Imzot Arjan Dodaj; të Nuncit Apostolik në Shqipëri, Imzot Luigi Bonazzi; Kryetarit të Konferencës Ipeshkvnore të Shqipërisë, imzot Angelo Massafra; Kryetari i Prezencës së OSBE-së në Tiranë, Ambasadori Sh. e Tij z. Vincenzo Del Monaco; Aljula Jubani, Drejtore e Institutit të Studimeve Evropiane, UT; Anton Gojçaj, Studiues; Át Vitor Demaj, Drejtor i Botimeve Françeskane. Morën pjesë klerikë dhe personalitete nga radhët akademike bashkë me një publik të censhëm. Gjatë veprimtarisë u vu në dukje rëndësia aktuale  e veprës së At’ Anton Harapit dhe At’ Gjon Shllakut. 

U pushkatuan në kulmin e krijimtarisë së tyre duke lenë pasoja të rënda për kulturën shqiptare dhe për Kishën Katolike.  Vdiqën si martirë, u pushkatuan, por vijon edhe sot e kësaj dite ti ndjekë padrejtësia, sepse ende nuk e kanë nji varr të tyre dhe për veprën e tyre publikisht flitet pak dhe aspak. Të dy ishin mendimtar dhe filozof të shquar, nuk u pajtuan kurrë me marksizmin dhe komunizmin. Sipas tyre, filozofia markisiste e redukton qenien njerëzore duke e privuar nga cilësitë qensore të tij si liria, vullneti, dhe ndërgjegjja. 

Kështu dy françeskanët martirë, të cilët duke u ‘ringjallë përmes faqet e librave të tyre’ të posabotuar nga sivëllezërit, kërkojnë vetëm një gjë: t’i njihni, duke i lexuar!

© SYRI.net

Lexo edhe:

Komentet

Shto koment

Denonco