Mesazhi i Komitetit Mysliman të Shqipërisë, në prag të natës së mrekullive

Mesazhi i Komitetit Mysliman të Shqipërisë, në prag të natës së mrekullive

13:26, 20/03/2020
A+ Aa A-

Mesazhi i Taulant Bicës, Nënkryetar i Komunitetit Mysliman të Shqipërisë, drejtuar qytetarëve më 20 Mars 2020

Ndërkohë që ndodhemi në prag të një nate e cila mbart njërën prej mrekullive më të mëdha që i është dhënë të Dërguarit të Allahut e cila është udhëtimi i Israsë dhe Miraxhit, dëshiroja që në këtë shkrim të flisnim për këtë mrekulli e cila është drita e shpresës dhe përgëzimit.

Kishte më shumë se 11 vite që Profeti Muhamed a.s. predikonte fenë Islame, i ftonte banorët e Mekës dhe të rrethinave, të besonin në një Zot të Vetëm e ta adhuronin Atë.

Parimet që po predikonte, normat e larta morale që po praktikonte dhe hapat e vegjël, por të sigurt e të suksesshëm, që kishte hedhur profeti Muhamed a.s në formimin e një grupi shoqëror të përkushtuar dhe solid besimtarësh, bëri që në zonën e Mekës të lëkundeshin qartësisht zakonet dhe marrëdhëniet sociale të ndërtuara mbi bazën e skllavërimit, rrëmbimit të pasurisë, forcës së pushtetit me pa të drejtë, besëtytnive dhe veseve (kumari, alkooli, imoraliteti, falli), konflikteve ndërfisnore, dhunimit dhe nënçmimit të skajshëm të femrës, të fukarenjve e shtresave në nevojë.

Paria Mekase, duke ndjerë valën që po i përmbyste të ardhmen, kundërveproi mjaft ashpër ndaj profetit Muhamed dhe përkrahësve të tij: pengonte adhurimet e besimtarëve në Qabe; nuk lejonte kumtimin e besimit Islam në mjedise të ndryshme publike; fyente, përndiqte e persekutonte besimtarët.

Në këto kushte represioni, një grup myslimanësh u detyrua të merrte rrugën e emigrimit në Abisini. Pjesa tjetër që qëndroi në Mekë, u gjend në situatën e përballimit të sakrificave që sjell izolimi shoqëroro-ekonomik për rreth 3 vite i cili quhet dhe periudha e bojkotit. Profeti Muhamed a.s. bëri përpjekje të gjente shpresë në Taif (një zonë afër Mekës), por edhe atje e dëbuan në mënyrë të dhunshme.
Dëshpërimi i tij u shumëfishua me vdekjen e bashkëshortes Hatixhe dhe xhaxhait Ebu Talib, dy njerëzit që më së shumti e përkrahën dhe e mbrojtën. Ky vit quhet edhe “viti i hidhërimit”.

Pikërisht atëherë kur në planin e sebepeve të kësaj bote çdo gjë dukej e pamundur dhe pa shpresë; Profeti a.s. kishte ngritur duart dhe i lutej Allahut: “???????? ?????? ??????? ?????? ??????? ? ???????? ???????? ? ?????????? ????? ???????? ??? ???????? ???????????? ! ?????? ???? ?????????????????? ???????? ????? ? ???? ???? ????????? ? ???? ??????? ????????????? ? ???? ???? ?????? ?????????? ??????? ? ??? ???? ?????? ??? ?????? ?????? ????? ???????? ? ???????? ?????????? ???? ???????? ??? ? ??????? ??????? ??????? ?????? ?????????? ???? ??????????? ???????? ???????? ?????? ????????? ???????????? ???? ???? ???????? ??? ??????? ? ???? ?????? ?????? ????????? ??? ?????????? ????? ??????? ? ????? ?????? ????? ?????? ???? ??? ”

“O Zot unë ankohem te Ti për gjendjen time të dobët, për mundësitë e pakta që kam dhe pamundësinë time për njerëzit. Ti je Zoti i botëve, Ti je Zoti i të dobtëve, Ti je Zoti im. Në dorë të kujt më le o Zot? Në dorë të një të largëti të ngrysur apo në dorë të një të afërti, të cilit ia ke lënë në dorë çështjen time. Nëse nuk je i zemëruar me mua, nuk më intereson asgjë tjetër. Kërkoj mbrojtje nga drita Jote, e cila ka ndriçuar errësirat dhe që me të është rregulluar çështja e kësaj bote dhe botës tjetër, që të mos bjerë mbi mua zemërimi Yt dhe pakënaqësia Jote. Te ti pendohem derisa të kënaqesh dhe nuk ka forcë përveç forcës Tënde.” (Buhari, 7389)

Po o i Dërguari i Allahut, Ai është Zoti i cili i di më së miri gjendjen e çdokujt. E si mund të ndodhte ndryshe veç se ti kthente përgjigje kësaj duaje… dhe përgjigjja ishte ftesa për udhëtimin në qiejt e pafundësisë i cili quhet Isra dhe Miraxh….

Në këtë situatë tejet të rënduar, Allahu e ftoi pranë, për t’ia bërë me dije se, atëherë kur heqin dorë njerëzit në tokë, vjen ndihma nga qielli.

Ja pra, pas 12 vitesh sprova, qëndrueshmërie, vendosmërie e durimi të lartë, tashmë kishte ardhur koha që Vetë Krijuesi i Gjithëmëshirshëm ta ftonte në takim të drejtpërdrejtë të dërguarin e Tij për gjithë njerëzimin, Muhamedin e Nderuar.
Allahu, Krijues i universit dhe ligjeve të tij, ia mundësoi profetit Muhamed a.s. të kryejë udhëtimin e Israsë dhe Miraxhit.

Në suren Isra Allahu i Lartësuar thotë kështu: “I Madhëruar është Allahu që robin e Vet e kaloi në një pjesë të natës nga Mesxhidi Harami (prej Qabes) në Mesxhidi Aksa (xhamia Aksa në Jerusalem), mjedisin e së cilës Ne e kemi bekuar, (ia bëmë këtë udhëtim) për t’ia treguar atij disa nga argumentet Tona. Vërtet, Ai dëgjon dhe sheh çdo gjë.” (Isra,1)

Ky udhëtim i Pejgamberit (a.s.), sipas shumicës së dijetarëve, ka ndodhur në natën e 27 të muajit Rexheb, 18 muaj para Hixhretit.
Mi’raxhi konsiderohet si nata më e bekuar pas natës së Kadrit, ngjarja e fundit në Mekë para Hixhretit dhe një përgatitje për periudhën pas tij.

Shikoni sa bukur na e sjell autori i librit “mevludi” me vargjet e tij këtë histori: "Eja ndigjo, ndër qiellna si është ngjitë, N’qofsh ashik, n’zjarrm t’ashkut mos u digj! Sa çel e mbyll sytë, menjëherë ai Padisha, N’Kudsi Sherif erdh, ia mbrrini e pa. Shpirtrat e pejgamberëve gjithë kur e panë, Para i dolën dhe shumë ikram i banë. Doli në mihrab, të gjithë tabi iu banë, Gjithë atyne iu prini e iu bë imam. Zoti urdhënoj e tha t’vijn me pa, Arsh e Qyrs, hem edhe Mue, ja Mustafa! Ty të kallzon sonte gjithë çka jeretisë, Dhe të diftohet Xhemali i Perëndisë."

Mrekullia e Israsë dhe Miraxhit është shprehje e nderit më të lartë që Zoti ia kishte caktuar vetëm Muhamedit (a.s.).
Ai do të përshkonte me Burakun hapësirat e universit që s’mund të arrihen në aspektin fizik, do ngjitej deri në ato lartësi, që Allahu i ka caktuar si kufij të fundit, të cilit nuk i ka arritur ndonjë krijesë përvec profetit Muhamed a.s. në hadithet që gjenden ne Sahihun e Buhariut dhe të Muslimit Profeti a.s. tregon qartë këtë udhëtim në të cilin Ai do të shohë një sërë mrekullishë si bukuritë e xhennetit, ndëshkimet në xhehennem, do të takohet me shumë Profetë të kaluar si Ademi a.s. Jusufi a.s. Isai a.s. Musai a.s. Ibrahimi a.s. deri në Sidretul Munteha ku do të bisedonte me Allahun e Lartësuar më nga afër si asnjëherë tjetër.

Ky udhëtim më tepër se sa një dhuratë për Profetin a.s. është një dritë shprese dhe shpëtimi për gjithë njerëzimin. Sepse Allahu i Lartësuar veç të gjitha ngjarjeve të vecanta të cilat përjetoi Profeti a.s. në këtë udhëtim atij i jepen shumë dhurata ndër këto 3 më të rëndësishmet janë:

1. Tri ajetet e fundit nga surja El Bekare; Në të cilët tregohen shume parime të rëndësishme për besimtarët.

2. Premtimi me Xhenetin për ata që janë pasuesit e Muhamedit a.s., e që Allahut nuk i shoqërojnë dikë tjetër; Ky premtim është dritë shpëtimi dhe shprese për të gjithë ata të cilët jetën e tyre e kanë mbushur me gabime e padrejtësi, me gabimet që kanë nxirë gjithë zemrën e që janë shtyrë drejt një tuneli në fund të së cilit shikohet vetëm errësirë e pashpresë. Por Allahu i lartësuar duke i dhënë këtë dhuratë kaq të çmuar Mbretit të njerëzimit na orienton edhe një herë të trokasim në derën e mëshirës së Tij të pafund duke na thënë: ???? ??? ????????? ????????? ?????????? ?????? ??????????? ??? ?????????? ??? ????????? ???????? ????? ???????? ???????? ?????????? ???????? ??????? ???? ?????????? ?????????? Thuaj: “O njerëzit e mi, të cilët keni bërë gabim ndaj vetes, mos e këputni shpresën te mëshira e All-llahut! All-llahu, me siguri, do t’ua falë tëra mëkatet; Ai, njëmend, falë shumë dhe është i mëshirshëm. (Zumer,53)

3. Falja e pesë namazeve gjatë ditës. Natyrshëm, takimet e rëndësishme kanë edhe mesazhe madhore për krijesën njerëzore. Allahu urdhëroi faljen e 5 kohëve namaz, si akti më i përsosur, më i plotë, më universal dhe më harmoniku. Namazi është përkufizuar si shtylla kryesore e Islamit, adhurimi i vetëm i obliguar në qiell ndërsa zekati, agjërimi dhe haxhi, dhe të gjitha adhurimet tjera, janë obliguar në tokë, për këtë arsye Profeti Muhamed (a.s.) e ka cilësuar namazin si “Miraxhi i besimtarit”.

Namazi është ngritje, afrim te Allahu, veprimi që i mundëson gjithkujt të përjetojë lartësimin shpirtëror, është forma më e përkryer për t’i shprehur mirënjohjen dhe falënderimet Allahut Mëshirëplotë. E lusim Allahun të na bëjë prej besimtarëve të devotshëm të cilët ndjekin këshillat dhe traditën e të Dërguarit të Allahut (Paqja dhe Mëshira e Zotit qoftë mbi Të).

 

© SYRI.net

Lexo edhe:

Komentet

Shto koment

Denonco