Si u bënë çift prindërit e Jezusit? Ja çfarë thonë studiuesit e Biblës

Në Dhjatën e Re, Ungjijtë tregojnë historinë e lindjes së Jezusit, Krishtlindjen e parë. Të ndodhura në kohën e ngritjes së Perandorisë Romake, këto rrëfime krijojnë një pamje të ndritur të një çifti të ri që sjell në jetë Birin e Zotit në Betlehem. Bota e krishterë e ka pranuar këtë histori të Marisë, Jozefit dhe foshnjës Jezus prej shekujsh. Megjithatë, në atë kohë, edhe pa hyrë në debatin për lindjen nga një virgjëreshë, situata e tyre do të ishte konsideruar skandaloze. Të mbeteshe shtatzënë jashtë martese ishte krim dhe dënohej me vdekje.

Pra, si u shndërrua kjo situatë e turpshme në një themel të krishterimit që festohet edhe sot me paqe dhe gëzim? Kjo është një pyetje që është bërë prej 2000 vitesh. Ja çfarë thonë disa studiues biblikë.

Fejesa

Dokumentet historike për Marinë vijnë nga Ungjijtë e Mateut dhe Lukës, të shkruar rreth viteve 70–110 pas Krishtit. Maria, që besohet se ishte mjaft e bukur, lindi nga Ana dhe Joakimi në Nazaret. Ajo do të kishte tipare të Lindjes së Mesme, flokë dhe sy të errët dhe do të fliste një dialekt aramaik.

Ajo do të ishte martuar shumë e re, si të gjitha vajzat e asaj kohe, pasi shumica e njerëzve nuk jetonin shumë gjatë.

"Nuk ekzistonte ajo që ne e quajmë adoleshencë," thotë Byron McCane, historian në Universitetin Florida Atlantic. "Sapo djemtë dhe vajzat tregonin se ishin të aftë për të pasur fëmijë, martoheshin dhe fillonin familjen."

Martesat rregulloheshin nga familjet dhe, në një vend të vogël si Nazareti, me vetëm disa qindra banorë, është e mundur që Maria ta ketë njohur Jozefin. Sipas traditës hebraike, Maria dhe Jozefi u fejuan, që ishte faza e parë e një martese dyfazore.

Në këtë fazë, të quajtur erusin, Jozefi do t'i jepte familjes së Marisë një pajë. Që në atë moment, ata konsideroheshin ligjërisht të martuar. Megjithatë, sipas traditës, gruaja vazhdonte të jetonte me prindërit për rreth një vit pas fejesës. Më pas do të mbahej ceremonia e dytë, nissuin, dhe Maria do të shkonte të jetonte me Jozefin.

Shpallja

Por pas fejesës, ndërsa Maria ende jetonte me prindërit, ajo mbeti shtatzënë. Nuk ka prova të drejtpërdrejta se si ndodhi kjo, por sipas Ungjillit të Lukës, engjëlli Gabriel iu shfaq asaj dhe i tha se ishte zgjedhur nga Zoti: "Të përshëndes, e bekuar! Do të mbetesh shtatzënë dhe do të lindësh një djalë, të cilit do t'ia vësh emrin Jezus."

Kjo e hutoi Marinë, sepse ajo nuk kishte pasur marrëdhënie me Jozefin. Sipas Lukës, Gabrieli i shpjegoi se edhe pse ishte ende virgjëreshë, do të ndodhte një ngjarje hyjnore: "Fryma e Shenjtë do të zbresë mbi ty… prandaj fëmija që do të lindë do të quhet i shenjtë, Biri i Zotit."

Sipas Ungjillit të Mateut, kur Jozefi mësoi për shtatzëninë e Marisë, ai u shqetësua. Duke dashur të zbatonte ligjin dhe të mos e turpëronte Marinë, ai mendoi ta prishte fejesën fshehurazi. Por ndërsa flinte, një engjëll iu shfaq në ëndërr dhe i tha: "Mos ki frikë ta marrësh Marinë për grua, sepse fëmija në barkun e saj vjen nga Fryma e Shenjtë." Kur u zgjua, Jozefi e kuptoi se Maria kishte qenë besnike dhe ata vazhduan me martesën, duke e marrë Marinë në shtëpinë e tij.

Pasojat e shtatzënisë

Edhe me një vegim engjëlli, shtatzënia jashtë martese ishte shumë e rrezikshme. "Pasi je fejuar, kjo konsiderohej tradhti bashkëshortore," thotë Carol Meyers, profesore e fesë në Universitetin Duke. Edhe pse ligji biblik parashikonte dënimin me vdekje për tradhtinë, dënimi nuk zbatohej gjithmonë.

Megjithatë, shtatzënia e Marisë do të shihej me sy të keq nga komuniteti dhe do të sillte turp edhe për familjen e saj. Nazareti ishte një vend i vogël dhe fqinjët jo vetëm që i dinin punët e njëri-tjetrit, por i mbanin mend për një kohë të gjatë. Kishte edhe pasoja të rëndësishme shoqërore dhe familjare për Marinë dhe Jozefin. Shoqëria e tyre bazohej te familja dhe farefisi, dhe identiteti i një personi përcaktohej nga linja e babait, siç tregohet në kapitullin e parë të Ungjillit të Mateut, ku përshkruhet prejardhja mashkullore e familjes së Jezusit duke filluar nga patriarku Abrahami.

"Ata donin të dinin që të gjithë ata fëmijë ishin të atij babai," vëren McCane, "sepse ai duhej t'i mbante dhe t'i siguronte jetesën."

Barra e taksave

Hebrenjtë e lashtë ishin të detyruar t'i paguanin taksa Romës dhe Mbretit Herod, si edhe të jepnin një pjesë të prodhimeve të tyre për Tempullin. Meqë ishte vit regjistrimi, sipas Ungjijve të Mateut dhe Lukës, çifti në pritje u nis drejt Betlehemit për të paguar atë që kishte urdhëruar Cezari August. Udhëtimi nga Nazareti do t'u merrte rreth një javë, dhe me gjasë ata udhëtuan drejt jugut përgjatë një rruge ku mund të pushonin pranë burimeve të ujit dhe të gjenin strehë në qytete të vogla.

Lindja

Kur çifti mbërriti në Betlehem, Ungjijtë tregojnë se Maria filloi të lindte. Ata kishin nevojë për një vend ku ajo të sillte fëmijën në jetë, por nuk kishte vend në hanin e zonës, ndaj mund të jenë strehuar në një shpellë gëlqerore ku mbaheshin kafshët shtëpiake. Hapësira ishte e errët, e lagësht dhe mbante erë plehu dhe bari. Jezusi u mbështoll me rroba foshnjeje dhe u vendos në një grazhd, një enë e hapur që përdorej për të ushqyer kafshët. Kështu, Maria lindi Jezusin në Betlehem, duke shënuar një ngjarje që do të festohej për mijëra vjet si Krishtlindja. / NationalGeographic – Syri.net