Spanja mbështetet tek emigrantët për të luftuar mungesën e fuqisë punëtore dhe për të nxitur rritjen ekonomike

Ndërkohë që qeveria amerikane po zhvillon një fushatë të paprecedentë dëbimi kundër emigrantëve, luftimi i migracionit të parregullt është një nga prioritetet e Bashkimit Evropian. Mes retorikës globale kundër emigrantëve pa dokumente, Spanja bën përjashtim.

Qeveria spanjolle dëshiron të legalizojë më shumë se një milion emigrantë brenda tre vjetësh.

Për Madridin, ky është një nga çelësat e prosperitetit të ardhshëm, në një kontekst të rënies demografike.

Deri në vitin 2027, më shumë se një milion emigrantë pa dokumente mund të marrin status ligjor në Spanjë.

Një reformë qeveritare, e cila hyri në fuqi në maj 2025, planifikon të legalizojë 300,000 njerëz në vit për tre vjet.

Paralelisht, një projektligj, që ende nuk është debatuar në Parlament, synon të legalizojë 470,000 emigrantë pa dokumente që mbërritën para fundit të dhjetorit 2024.

Objektivi kryesor është mbështetja e rritjes ekonomike dhe sistemit të pensioneve të vendit.

Migrantët përbëjnë 13.5% të fuqisë punëtore spanjolle dhe 40% të vendeve të reja të punës në vitin 2024, veçanërisht në ndërtim, bujqësi dhe kujdes shëndetësor. 

Politika e re e Madridit, synon të adresojë mungesën e fuqisë punëtore dhe plakjen e popullsisë.

Ky është një realitet që prek të gjithë Bashkimin Evropian, ku popullsia në moshë pune po bie me një milion njerëz në vit.

Punëtorët e huaj mbushën dy të tretat e vendeve të reja të punës, midis viteve 2019 dhe 2023.

Vlerësohet se BE-ja ka midis 2.6 dhe 3.2 milionë emigrantë pa dokumente.

Midis tyre është 31-vjeçarja Lorena Flechas, e cila erdhi në Spanjë nga Kolumbia marsin e kaluar, me bashkëshortin dhe vajzën e tyre të vogël Sol.

“Në vendin tim, tani për tani, ka shumë luftëra, bombardime dhe rrëmbime.

Kështu që, i thashë vetes: ‘Jo, nuk mundem. Nuk mund ta lë vajzën dhe familjen time në këtë situatë’”, shpjegon Lorena.

"Mundësia ime e parë ishte ëndrra amerikane, Shtetet e Bashkuara. Por nuk munda të merrja vizë. Mendova edhe për kalimin e kufirit, por nuk doja ta vija në rrezik jetën e vajzës sime." 

Meqenëse shumica e qytetarëve të Amerikës Latine nuk kanë nevojë për viza për të hyrë në Bashkimin Evropian, përveç bolivianëve dhe ekuadorasve, Lorena dhe burri i saj u nisën për në Spanjë, ku jeton tashmë familja e Lorenës.

Çifti ka filluar procesin për të marrë lejet e qëndrimit dhe të drejtën për të punuar në Spanjë.

«Vajza ime është ende shumë e vogël dhe ka ende mundësinë të marrë një arsim të mirë dhe të lulëzojë. Dhe foshnja që pres meriton gjithashtu të rritet në kushtet më të mira», thotë Lorena, e cila ëndërron që një ditë të jetë në gjendje të blejë shtëpinë e saj në Spanjë.

Ndërkohë, familja jeton me punë të rastësishme që gjen bashkëshorti i saj dhe me ndihmën e shoqatës AESCO, e cila mbështet emigrantët si materialisht ashtu edhe në përpjekjet e tyre për të rregulluar statusin e tyre.

Shumica e përfituesve të AESCO-s vijnë nga Amerika Latine.

“Aktualisht, njerëzve u duhen dy deri në shtatë vjet për të marrë të gjitha dokumentet ligjore që u lejojnë atyre të integrohen plotësisht”, thotë Andrés Gaviria, President i AESCO-s. “Reforma e re do ta përshpejtonte ndjeshëm procesin. Kjo është e nevojshme për të lejuar një numër shumë të madh njerëzish të largohen nga ekonomia informale. Dhe vlerësohet se pesë deri në gjashtë nga dhjetë njerëz nga Amerika Latine mbërrijnë me një diplomë. Kjo përbën një burim pune për sektorët ku tregu evropian i punës përballet me mungesa të konsiderueshme.”

Claudia Finotelli, sociologe dhe profesoreshë në Universitetin Complutense në Madrid, thotë se imigracioni tani është qendror për tregun e punës dhe të ardhmen demografike të Spanjës. “Midis viteve 2022 dhe 2024, u krijuan 5.2 milionë vende pune; 75% e tyre mbahen nga njerëz me shtetësi të dyfishtë ose nga të huaj”, shpjegon ajo. 

Vetëm programi i mëparshëm i legalizimit të Spanjës i vitit 2005 solli 4,000 euro në të ardhura nga sigurimet shoqërore për çdo migrant, ndërsa më shumë se një milion njerëz kanë fituar status ligjor që nga viti 2009, sipas një skeme individuale legalizimi.

Ndërsa modeli spanjoll është në kontrast të plotë me strategjinë evropiane, e cila përqendrohet në deportim, “masa të ngjashme janë marrë në vende të ndryshme të BE-së”, vëren Finotelli, si në Portugali, Itali dhe Gjermani.

“Banka Qendrore Evropiane deklaroi qartë në një raport të publikuar majin e kaluar se Bashkimi Evropian po përjeton mungesë të fuqisë punëtore.

“Në Evropë, 50% e vendeve të punës të krijuara vitet e fundit u krijuan falë kontributit të migrantëve. Është një nxitës thelbësor i tregut të punës dhe rritjes ekonomike, në një kohë kur popullsia është në rënie dhe brezi i “baby boomers” është 15 vjet larg daljes në pension”, përfundon Finotelli./ Euronews.