Sfida e dyfishtë epike që e pret Spanjën: të përsëritë atë që bëri Franca e Zidane dhe Brazili i Pele-së

Pas triumfit në Kupën e Botës 2026, Spanja ka përpara një tjetër objektiv historik. Në Botërorin 2030, ku do të jetë një nga vendet organizatore, kombëtarja spanjolle nuk do të synojë vetëm mbrojtjen e titullit, por edhe një arritje që shumë pak skuadra kanë mundur ta realizojnë në më shumë se nëntë dekada histori të Kupës së Botës.

Spanja tashmë ka fituar yllin e dytë në fanellë dhe ka siguruar një vend të veçantë në historinë e futbollit. Por suksesi në Botërorin 2026 i hap rrugën një sfide edhe më të madhe. Pas katër vitesh, kur turneu do të rikthehet në Gadishullin Iberik me Spanjën dhe Portugalinë, së bashku me Marokun si organizatorë, “La Roja” do të kërkojë të shkruajë një tjetër kapitull të artë.

Historia e Botërorit tregon se të dy këto objektiva janë rezervuar vetëm për skuadra të jashtëzakonshme. Të mbrosh titullin e kampionit të botës është një arritje pothuajse e pamundur, ndërsa të fitosh trofeun përpara tifozëve të tu është gjithashtu një sfidë që shumë pak ekipe e kanë realizuar.

Sfida e parë: të bashkohet me Italinë e Meazza-s dhe Brazilin e Pelé-së

Objektivi i parë i madh i Spanjës është fitimi i dy Botërorëve radhazi. Një arritje që vetëm dy kombëtare e kanë realizuar në historinë e futbollit. Ky grup elitar përbëhet vetëm nga dy skuadra që ndryshuan historinë e këtij sporti.

E para ishte Italia e viteve ’30. Në vitin 1934, me një skuadër të udhëhequr nga figura si Giuseppe Meazza dhe Enrique Guaita, Italia fitoi Botërorin e parë në histori për të, duke mposhtur Çekosllovakinë në finale. Katër vite më vonë, në vitin 1938, italianët triumfuan sërish, këtë herë ndaj Hungarisë, duke u bërë kombëtarja e parë që fitonte dy Kupa Bote radhazi.

Pas kësaj, u deshën 20 vite për të parë një tjetër skuadër që arrinte këtë sukses. Ishte Brazili i Pelé-së. Brazili fitoi Botërorët e vitit 1958 dhe 1962 me një brez të jashtëzakonshëm, të udhëhequr nga “O Rei” Pelé, por edhe nga yje si Garrincha dhe Vavá.

Në Suedi 1958, Pelé ishte vetëm 17 vjeç, por kjo nuk e pengoi të udhëhiqte Brazilin drejt majës së futbollit botëror. Një shpërthim i hershëm që mund të krahasohet me atë të Lamine Yamal-it në Evropianin 2024, edhe pse Botërori mbetet skena më e madhe e futbollit.

Spanja tashmë synon të hyjë në këtë klub të jashtëzakonshëm pasi fitoi titullin në Nju Xhersi dhe vendosi yllin e dytë mbi stemë.

Sfida e dytë: thyerja e “mallkimit” të Francës së Zidane

Sfida e dytë lidhet drejtpërdrejt me historinë e Botërorëve të kohëve të fundit. Që prej Francës së Zinedine Zidane, e cila fitoi Kupën e Botës 1998 përpara tifozëve të saj, asnjë vend organizator nuk ka arritur më të shpallet kampion në shtëpi.

Kanë kaluar gati tri dekada që nga hera e fundit kur një stadium vendas festoi një titull botëror.

Që atëherë, asnjë organizator nuk ia ka dalë: Koreja e Jugut dhe Japonia në vitin 2002, Gjermania në 2006, Afrika e Jugut në 2010, Brazili në 2014, Rusia në 2018, Katari në 2022 dhe SHBA, Meksika e Kanadaja në 2026 nuk arritën të fitonin trofeun.

Megjithatë, historia tregon se të luash në shtëpi ka sjellë edhe avantazhe. Uruguai ishte organizatori i parë që fitoi Botërorin, në vitin 1930 në Montevideo. Katër vite më pas, Italia triumfoi në Romë. Më vonë, Anglia fitoi në Londër në vitin 1966, Gjermania Perëndimore në Mynih në 1974, Argjentina në Buenos Aires në 1978 dhe më pas Franca në vitin 1998. Në Paris, skuadra e drejtuar nga Zinedine Zidane fitoi Botërorin e parë në historinë e saj.

Spanja kërkon një tjetër kapitull historik në vitin 2030

Botërori 2030 tashmë pret skuadrën e Luis de la Fuentes për të vazhduar këtë histori suksesi. Me Spanjën si organizatore, “La Roja” do të kërkojë të shkruajë një tjetër faqe të artë dhe të vendosë emrin e saj në majën e futbollit botëror.

Megjithatë, sfida është jashtëzakonisht e vështirë, pasi historia tregon se vetëm disa skuadra të privilegjuara kanë mundur të hyjnë në këto dy klube elitare. Por nëse ekziston një brez që mund ta bëjë këtë, është pikërisht ky i Spanjës, i cili tashmë ka treguar se është i aftë të sfidojë çdo kufi.