Flet Nello Trocchia: Ja pse mafia shqiptare është ndryshe, tani po investojnë masivisht në turizëm

Prej dy muajsh jeton nën mbrojtje policore 24 orë në ditë. “Por nuk dua të flas për këtë; le të flasin puna dhe hetimet.” Nello Trocchia, gazetar i gazetës Domani, sonte në Fonni, në festivalin "Barbagia in blu", rrëfen për "Të Pamposhturit", librin e tij të fundit mbi mafien shqiptare.

Nga Paolo Ardovino, LA NUOVA SARDEGNA

Që kur keni folur për të, është sikur kemi filluar ta shohim kudo.

“Gazetaria investigative shërben për të zbuluar realitete që ekzistojnë dhe ndikojnë në të ardhmen e njerëzve, por që mbahen të fshehura, qoftë për leverdi apo për mungesë elementësh të mjaftueshëm.”

Çfarë ndodh kur opinioni publik informohet?

“Arrihen nivele më të larta ndërgjegjësimi. Kjo bën të mundur që edhe të tjerë të merren me këtë çështje. Komuniteti fiton mjete për ta kuptuar realitetin dhe lindin prioritete të reja.”

Pse mafia shqiptare na duket si një fenomen i ri?

“Për shkak të një nënvlerësimi të dukshëm të fenomenit. Dhe sepse është e vështirë të tregosh historinë e një organizate kriminale të huaj. Nuk është mafia që kemi njohur gjithmonë, ajo që ka një territor të vetin dhe është e organizuar si një piramidë.”

Çfarë karakteristikash ka?

“Ajo ndahet në qeliza dhe lidhet me elemente identitare e kriminale. "Besa" është kodi i tyre i nderit, një krenari që buron nga elemente, fjalë, terma dhe gjuhë që bëhen një lloj marke. Besueshmëria është një nga karakteristikat që i ka bërë gjigantë. Nuk tradhtohet pakti i besimit që ke lidhur, as me të jashtmit dhe as brenda organizatës.”

Por cili ishte shtysi që ju çoi të hetonit mbi mafien shqiptare?

“Ja, një sqarim i vogël: në këtë rast është e vështirë të flitet për "mafie", sepse mafia ka nevojë për rrënjosje territoriale dhe, siç thashë, ajo shqiptare pothuajse nuk e ka kurrë. Është e lëvizshme. Po hetoja një projekt të Casamonica-ve, të papërmendur deri atëherë. Ata donin të importonin shtatë ton kokainë në Itali. Prej aty nisi një punë dyvjeçare, gjatë së cilës hasa në qelizat shqiptare. Takova viktima, ish-vrasës me pagesë. Zbulova një botë. Dorian Petoku dhe Arben Zogu, ndër të tjera, frekuentonin Sardenjën.”

Çfarë bënin në ishull?

“Shkonin në diskoteka. Për ta ishte një vend për argëtim, luks dhe shfaqje të pushtetit, por edhe për furnizim me drogë dhe, prej kohësh, edhe për pastrim parash dhe riinvestim kapitalesh.”

Prokurori i Përgjithshëm Patronaggio dhe së fundmi edhe kreu i DDA-së, Sabelli, kanë thënë se ishulli është një nyje e trafikut të drogës.

“Çdo territor magjepsës dhe që mbart ëndrra spekulative bëhet tokë pushtimi. Dua të kujtoj një gjë: kur flasim për trafik droge, flasim për miliarda euro. Dhe narkotrafikantët kanë dy probleme.”

Cilat?

“Të shesin drogën dhe të pastrojnë paratë. Të gjitha vendet tërheqëse ku mund të pastrohet ky kapital bëhen objekt interesi, veçanërisht përmes aktiviteteve turistike dhe hotelierisë. Kështu ndodh edhe në Sardenjë.”

Si e ndryshon kjo fytyrën e një territori?

“Organizatat kriminale përshtaten me transformimet e shoqërisë; nuk janë trupa të huaj ndaj saj. Sfida më e rëndësishme për territoret tona është të vendosin nëse do ta lejojnë apo jo këtë para të hyjë në ekonominë e ligjshme.”

Por problemi i madh është të dallosh paranë e pistë.

“Organizatat kriminale janë një krah i sistemit ekonomik, jo ata që i tërheqin fijet. Nëse sistemi ekonomik është më shpërndarës dhe zvogëlon pabarazitë, atëherë u hiqet uji ku organizatat kriminale lulëzojnë.”