Gjysma e grave ndajnë të njëjtin peng të madh në jetë, zbulohet në studim

Një studim i kryer nga studiues amerikanë ka nxjerrë në pah një fakt interesant mbi ndjenjën e pendimit tek njerëzit, veçanërisht tek gratë. Sipas të dhënave të analizuara, gati gjysma e grave raportojnë të njëjtin lloj pendimi të thellë në jetën e tyre, i lidhur kryesisht me historitë e dashurisë që nuk u realizuan kurrë.

Studimi, i realizuar në vitin 2011 mbi 370 persona të moshave nga 19 deri në 103 vjeç, tregon se pendimet më të shpeshta lidhen me marrëdhëniet sentimentale. Në veçanti, rreth 44% e grave të anketuara kanë përmendur si peng një lidhje të humbur ose një person që ka luajtur rol të rëndësishëm në jetën e tyre, por që nuk u bë pjesë e së ardhmes.

Ndërkohë, te burrat kjo përqindje rezulton dukshëm më e ulët, rreth 19%, duke treguar një dallim të qartë gjinor në mënyrën se si përjetohet pendimi emocional.

Studiuesit vërejnë gjithashtu se personat beqarë kanë tendencë të rikthehen më shpesh te kujtimet dhe zhgënjimet e së kaluarës, krahasuar me ata që ndodhen në marrëdhënie të qëndrueshme. Shpesh, këto mendime lidhen me idenë e “personit ideal” që mund të kishte qenë, por nuk u bë kurrë realitet.

Në përgjithësi, pjesëmarrësit u ndanë thuajse në mënyrë të barabartë mes dy llojeve kryesore të pendimeve: atyre për veprimet e kryera dhe atyre për gjërat e pathëna apo të padorëzuara. Megjithatë, më i fortë dhe më i qëndrueshëm në kohë rezulton të jetë pendimi për mundësitë e humbura.

Sipas psikologëve, këto ndjenja shpesh shoqërohen me pyetjen “çfarë do të kishte ndodhur nëse…”, e cila mbetet e hapur për vite me radhë. Ndërsa pendimet e menjëhershme lidhen më shumë me veprime konkrete që individi do t’i ndryshonte po të kishte mundësi.

Ekspertët theksojnë se, megjithëse pendimi është një emocion i vështirë për t’u përballuar, ai mund të shërbejë edhe si një mekanizëm reflektimi. Nëse menaxhohet si duhet, ai ndihmon individin të marrë vendime më të mira në të ardhmen dhe të mësojë nga përvojat e kaluara.

Në fund, psikologët këshillojnë pranimin e këtyre ndjenjave pa u mbërthyer pas tyre, duke i kthyer në një mësim personal dhe jo në një peng të përhershëm.