Rezoluta amerikane për Kosovën: një sinjal politik për 5 vendet mosnjohëse të NATO-s

Nga Shkëlqim Berisha 

Rezoluta e prezantuar nga Kongresmeni Keith Self, së bashku me Ritchie Torres dhe Mike Lawler, për mbështetjen e integrimit të Kosovës në NATO, përbën një zhvillim të rëndësishëm politik për Kosovën dhe pozicionin e saj euroatlantik.

Pjesa më domethënëse e kësaj nisme është thirrja drejtuar pesë vendeve të NATO-s që ende nuk e njohin Kosovën: Greqisë, Rumanisë, Sllovakisë, Spanjës dhe Qipros. Këto vende, për shkak të qëndrimit të tyre, mbeten një pengesë institucionale për avancimin e Kosovës drejt Aleancës, pasi NATO funksionon mbi bazën e konsensusit.

Megjithatë, rezoluta nuk e paraqet Kosovën thjesht si një vend që kërkon njohje politike. Ajo nënvizon edhe progresin që Kosova ka bërë në ndërtimin e institucioneve demokratike, në kontrollin civil mbi forcat e sigurisë dhe në ruajtjen e një shoqërie multietnike. Këto elemente janë të rëndësishme sepse lidhen drejtpërdrejt me standardet që kërkohen nga vendet që synojnë integrimin në strukturat euroatlantike.

Në këtë kuptim, çështja e njohjes nuk mbetet vetëm problem bilateral mes Kosovës dhe vendeve mosnjohëse. Ajo kthehet në çështje sigurie rajonale dhe në test për koherencën strategjike të NATO-s në Ballkan. Sa më gjatë që Kosova mbahet jashtë këtij procesi, aq më shumë krijohet hapësirë për pasiguri politike dhe ndikime destabilizuese.

Prandaj, kjo rezolutë duhet parë si një sinjal amerikan se integrimi i Kosovës në NATO nuk është vetëm aspiratë e Prishtinës, por pjesë e një logjike më të gjerë të stabilitetit euroatlantik. Për pesë vendet mosnjohëse, mesazhi është i qartë: rishikimi i qëndrimit ndaj Kosovës nuk do të ishte thjesht akt diplomatik, por kontribut për sigurinë dhe qëndrueshmërinë e rajonit.