Përplasjet brenda PS/ Koka: Rama e percepton lëvizjen e Spiropalit si kërcënim real ndaj kontrollit absolut
Deklaratat e fundit kritike të ish ministres Elisa Spiropali jo vetëm që kanë tronditur Partinë Socialiste, por kanë sinjalizuar gjithashty një çarje të thellë brenda partisë në pushtet.
I ftuar në edicionin e mbrëmjes në Syri Tv, gazetari Bledian Koka, u shpreh se ajo që nisi si një artikulim për nevojën e reformimit të brendshëm, po merr trajtat e një sfide të hapur ndaj lidershipit të kryeministrit Edi Rama, i cili ka reaguar me një tension të pazakontë, duke lënë të kuptohet se lëvizja e Spiropalit është më shumë se një pakënaqësi individuale.
Ky qëndrim përbën një kthesë 180-gradëshe, sipas Kokës, për një figurë politike që deri dje e ka ndërtuar karrierën e saj mbi besnikërinë ndaj kryeministrit Rama, duke e konsideruar atë një “idhull”.
Koka shkon më tej kur thotë se kërcënim i drejtpërdrejtë i Ramës ndaj Spiropalit, i shoqëruar me vendimin e pazakontë për të mos e transmetuar mbledhjen, tregon se lidershipi socialist e percepton lëvizjen e Spiropalit si një kërcënim real ndaj kontrollit absolut.
Sipas gazetarit, Rama reagon ashpër vetëm kur një situatë i del jashtë kontrollit dhe kur ajo mund t’i shkaktojë probleme serioze pushtetit të tij.
Sot zonja Spiropali po flet me për Partinë Socialiste dhe raportin që Partia Socialiste ka me shtetin dhe me pushtetin në mënyrën siç ne e shohim këtë atë shqetësim. Zonja Spiropali thotë që është shteti që e kontrollon partinë dhe jo partia shtetin. Kështu që mendoj që me këtë, me këtë deklaratë që ajo bëri sot, ku i thotë më përjashto, pra e nisi me atë që ishte paralajmërimi i djeshëm, nëse ti, unë të përjashtoj, zonja Spiropali thotë, po, më përjashto nëse ti mendon që unë kur flas për nevojën që partia nuk duhet të jetë parti drejtorucë, që është e gabuar, mund të më përjashtosh. Më përjashto nëse unë them që ka ndryshuar ose ka humbur ajo që do të duhet të ishte deviza e partisë në raport me integrimin dhe si me thënë, janë disa sfida që sërish sjellin në vëmendje atë që Partia Socialiste nuk përfaqëson më.
Ne kemi kohë që e themi, pra që Partia Socialiste që në 2013-ën u zëvendësua nga ajo që njihej Partia Socialiste klasike me atë që ishte një një lloj rikompozimi politik, por që ishte më shumë se politik, ishte para politik dhe që ishte sistemi i Rilindjes dhe që nga sistemi i Rilindjes pastaj u prodhuan të gjithë ose ka prodhuar të gjithë këtë lloj bjerrje të logjikës së shtetfunksionimit dhe të meritokracisë e të karrierave politike, çfarë të duash ti, derisa kemi përfunduar pra në Partinë Socialiste ka më shumë vlerë ose ka më shumë pushtet Zegjineja sesa Elisa Spiropali. Pra të gjitha këto gjëra si me thënë, do vinin një, kishin dy mënyra, ose do vazhdonin të ekzistonin në mënyrë amorfe aty dhe d të dhe të vazhdonte sikur asgjë nuk ekzistonte, ose të shpërthente.
Dhe pyetja është për të gjithë ata që janë skeptikë, ishte më e kollajshme për Elisa Spiropalin të vazhdonte të thoshte që Edi Rama është Skënderbeu dhe kjo të luante rolin e Mamicës, apo të bënte rolin e një njeriu që flet edhe pse me gjuhën tonë, po flet me atë, flet nga brenda Partisë Socialiste për problemet që nuk janë vetëm të Partisë Socialiste, por janë probleme të cilat përmes Partisë Socialiste dhe mënyrës si ai e ushtron pushtetin, afektojnë dhe jetët tona. Pra këtu gjëja bëhet më serioze dhe këtu prandaj si me thënë ajo që artikulon zonja Spiropali është më e rëndësishme dhe është e gjitha, është e gjitha për t'u qetur. A do ketë ndryshime brenda Partisë Socialiste, edhe kjo mbetet për t'u parë, por sa e rëndësishme është ky veprim i zonjës Spiropali, kjo është një pyetje tjetër.
A mund të ketë dhe një kënd tjetër vështrimi? Pra, po them një kënd tjetër vështrimi sepse kemi parasysh Spiropalin që përfaqëson një parti politike dhe në fund të fundit një debat që mbretet brenda partisë politike dhe këndvështrimin e qytetarit kritik apo të gazetarëve kritikë edhe ekspertëve kritikë. Thënë këtë, mund të ketë një këndvështrim tjetër të këtij lloji për shembull, që Spiropali e sheh partinë-shtet si problem dhe kërcënim për partinë e vetvete. Ndërkohë, qytetari mund ta shohë dhe e sheh partinë-shtet si problem për shtetin. Pra, ajo që ti the për drejtorokracinë, ajo thotë, partinë na e morën drejtorët. Ndërkohë, zëri kritik, që unë kështu po i referohem tani si zëri kritik, thotë që patronazhistët uzurpuan institucionet dhe pavarësinë e administratës. Mund të jetë kjo në fakt ndarja në vetvete apo kjo nuk ka rëndësi në një moment si ky?